# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0019 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0019?run=74 # Title: R. P. Vincentii Leotavdi Delphinatis, Societ. Iesv, Magnetologia (shelfmark Leibn. Marg. 174) # Folio 3, page id 1759050695:0019 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759050695&page=19 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759050695/jpgs/default/00000019.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine # Lines: 63 recognised, mean confidence 0.81 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. e de 1lo mOn b2 Todi. omi- c im i errum mita qua Eme- 2N 1 e 62C latur Trum anci BicO. Idem dicas cale A ap. . Lyponsop. ferune subniorum, Tubalbum, Fulcum, Lubca LS LCSLCCM. CK LCIH ut L alii pursteb i Friabiles, alienaque materea permixti: Prae duLL CCAH GaICAIES molliotes, Cciltuque Facilesnon omnes demu aequalis Faculcaris, cum astesut alt effectus Magneticos, ve ad conversiones, Ferrumm a Cecan captena contonsuendum ralidi cernantur; aliqui, et si molis non minoris, cardi, de debiles, breuisque admodum actiuiratis: omnes camen laxideam lapiune na- cem obleruamus ablque omni, qua becart e po, d lapldeo genere differentia. Fst quaedam tamen de Magnetibus quibuldam dubitandi ratio an ad lapidum genus iure reuocast cudun: qui cum terreum reterane colo. rem dec Perrea careane renaci duritie, e s ad laeuorem acterantur, Ferreum extribeant splendorem; maxime retod, si excoquantur, ferrum ex eis quam ad lapidum classem censeri debeanc. Sed hanc Chimicis mictamus (ol- vendam dubitationem: nohis, qui Magneris Facultatem rnam, non eius For- turam non secus quam reliqui omnes obuij tapides, quorum tantam rarieca- mam, lue speciem contemplatu uCipimus, laris esto pauca haec ab insti. ruro aliena, ne plane omitreretur quidquid ad mixcum illud pertinet, obiter Prima nocx eliciatur: ad terreal porius venam perfectiorem pertinere, utisisse. Ad rem isitur deinceps acrendamus. Linea meridiana in plats LLorisontali designanda proponicur. Vilius trequencior quanhuius linea in lequencibus fucura est mentio: a Hec quidquats Loccasse ae Magneticam Facultatem inveltigandam, 20 pernolcendam occurret magis necellarium: ex ea siquidem multiplices M2- ometicorum convertiones, directiones, declinationes; quod in postremis non est numerandum contemplationis huius capue; perpendendae veniunt. Ouam quam reso nihil huius lineae investigatione cricius habeatur apud seri- Prores Asionomiae, Ceogr aphiae, Cnomonices. Arcis naucicae; ve rix quem quam, qui Machematicis dilciplinis atticiacur, latere polic eius ducendae mul. ciplex rario: nihilo tamen minus, cum cractatus hic huiulmodi linea carère minime possir, eam ducendi modum proxonendum duxi, qui omnium (rarii enim, e multiplices apud rarios habentur) paracistimus videcur. Centio a circulis aliquor in plano quopiam descripeis, re schema refere; in eodem cenero Aylum AI erise eidem plano perpendicularirer insistentem: quod ve abloluas alterum circini pedem in eribus quibulcum que punctis alicuius de- Scripeorum circulorum statue, alcerum ad Ayli vecumque iam erecti apicem Y extende, ee rentando pertice Aylo huc, illuc inflexo, ve candem distantiam e rribus circuli altumpris punctis ad syli apicem Peandem consequaris: quod bi tueris consecurus. Aylum cenlero Cirum ad subiectum planum perpendi- Ciitarem