# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0095
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0095?run=74
# Title: R. P. Vincentii Leotavdi Delphinatis, Societ. Iesv, Magnetologia (shelfmark Leibn. Marg. 174)
# Folio 79, page id 1759050695:0095
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759050695&page=95
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759050695/jpgs/default/00000095.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
# Lines: 48 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

delcentom
leam CFA
olace
Cap. III. De Magnerico acendi modo
norest. Concemplate gnam apte id consenriat iis, quae paulo anre dilseriim IS,
Elabes hic rriangulum rectangulum OGL, cuius lacus obliquum OL obli-
que ad Polum viiturem effundit; lacus vero O C ad cundem Polum vireu-
cem effundie directissime. An non eodem modo le haber, quo criangulum
E FC superius delignatum, in quo lateris LO grauitas recta ad CentrUm Er2-
nium fertur, orauitas vero lareris alcerius IF homooenea ad idem centrum
Fertur oblique: Ouemadmodum igitur virtus laceris IC in illo eriangulo
aequalis est octenta virturi lateris FF obliqui: ita in hoc crianoulo O C L vir-
eus lateris OC directe agentis aequalis esse debet virturi laceris obliqui OL
oblique agentis. Fandem obserua reliquorum eriangulorum F C C cum hoc
notro OLC Analogiam, re dubitare nullo modo liceat, quin verobique co-
dem modo se res habear. Deinde Ouxnam alia mentura vireutis obligua ra-
diorum ex puncto O oblique enascentium hac aptior reperiri quoat: Cupre-
ma est, decerminara es, (ola est, directe AVenS ViETS AxisO G: religuorum
autem radiorum varia ee indeterminata: quare hanc ex illa meriri necesse eA.
Denique contemplare, quam apte rei consonet huiulmodi menlura virtucis
radiorum omnium obliguorum. Cernis veradii quo propiores AriOB fuc-
rine, de ad polum directiores, maiorilque proinde virturis, co etiam maiores
ex Ae lineas abscindant linea ab corum exrremis ad Axem ductae perpendi-
culares: quo vero propius radii obliqui ad s quatorem accesserint, eo mino.
res abscindane, donec in AEquatore C B abscindane nullam, prOve A: qua-
FOT OIHI VistILe CaTCE. Atque haec de virture radiorum obliquorum catu-
EA (IIVIEO.
Ex his iam habes magnericae distusionis, quam sabilire Pataso, aliquod non
omnino eude Elementum. In quo constat obseruari cum communem quali-
tatibus omnibus sele effundere lolicis rationem, cum magnericae rircuti pro-
priam: quae ad hoc munus insticura est d natura; ve cui inest, subiectum in de-
Dito sieu ad Vniuer(i cardines, de ad alia, quae occurrune, magnetica compo-
nat. Communem quidem Onalitarum efularum modum a qualitare magnecica
Ceruari cernere est: dum in orbem aequalicer ondique fulam seruata illa vni-
Formi deformieate Facultarem hanc allero propasari; nec vllam in hac pro-
pasatione d caereris qualitatibus exceptionem (a quibus exceptionibus Na-
cura semper abhorret) ei cribuo. Proprium autem magneriex virturis mO-
dum agendi, qui ad sicum debirum spectar, constat etiam obseruari: dum ei
Faculcari rnus quidam radius primarius, sive AXis, ettulus alsignatuE; qui de-
bicum illum sicum, qui rnicus esse debet decerminat; cui caeteri omnes radij
Famulaneur, quilibet pro maiori, minorique lua facultate, prore magis, vel
minus obtiguus est; sive magis vel. minus, a primario radio (ive Are virturis
recedic: _ praecerea dum cadios singulos eodem semper naturali, ac maxime
simplici curlir ab extremo rno ad alterum prooredi statmo ab (que vila Facie-
rum similium concuerencium conrrarietare, quam in agente necellario nUn-
quam admittie natura; ne ad effectum intentum actionem simul promoucat,
simul impediat contra eius operandi Principia obseruari solita; re continse
ret