# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0130 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0130?run=74 # Title: R. P. Vincentii Leotavdi Delphinatis, Societ. Iesv, Magnetologia (shelfmark Leibn. Marg. 174) # Folio 114, page id 1759050695:0130 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759050695&page=130 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759050695/jpgs/default/00000130.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine # Lines: 45 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Magnerooi L1D.1. AoetS, c Lu Capans e pocum praesto lunc, perperam assereretur nul lam poni acor Commalu Asserrio 2. num. 3. rbi iam reiecta est haec nonitaS. Respondeo secundo hanc rirturis ab obelo IS conceptae dependentiam a Polo riciniore B admitri omnino non posse. Fa enim dependentia alicer sta- cui non potest, quam mediante radio; qui a Polo B refexus ad punctum Iper Mlagnecem ducicui, per quem Colum Mlagnes agic in obclum IS, ve supponie illa Polaris effusio: qua etiam supponitur idem radius B I habere Faciem B borealem, Faciem autem I exteriorem ex oppolicam habere australem. Obc- tus igieur IS, cuius Facies I excipit ab eo radio rirtutem, Faciem I non nili b0. realem iuxta leges Magnericas habere porest, repore oppolitam australi fa- ciei I radii illius a Polo B ad punctum Pemissi, X obelum peruadentis. Frg0 obelus IS ad morum liber, quale Forer Verlorium Faciem linsico nutu ad b0- ream Vniversi plagam convertere debec: Ac contrarium aperta docet expe- rientia: qua constat Vertorium cuinis puncto borcalis hemisphaerii D B C affrictum Faciem afFeictam CemPET In AISFLUM CONVERtCrC. OuO AroumeNtO iam superius rus Cum Assert. 2. num. 5. ad reiiciendam potarem illam effulio- tiem. Vude paret allacum Experimentum illud canti elle non debuisse ponde- ris apud polaris efusionis Allertores, re illi posthaberene tam grauia incom modas qux ex ea efusione proticisci in hanc magneticam Disciplinam, led et in cocam Philolophiam superius ostendi iuxta ca, quae sibi ipsi objiciebat lau datus AuchoOr. Aliud Experimentum proponit idem ad polarem luadendam effusionem, Sed d praecedenti vix differc. Videmus, inquic, obelum I5, si eius medium ad Aquatorem D apponatur, adiacere fr- mius Magneri, eoque loci Magnerem Obclum gramiorem regere Contrn cius gra- vicacem, quam si in aliis Magnetis plagis constirueretur: quod non aliunde prosi- cilcitur, quam quia duo obeli extrema l, _ S cohibentur, de distenduntur à duobus radiis; qui à duobus Polis B de A ad duo illa exrrema l, eS duci debent concipi: quod in aliis plagis Maonetis non contin- sic, in quibus riicus cancim radiirs a Po lorum altero ducitur ad rnum obeli exrre- mum, ve illud Magneti allisce: quo HCVE lacum el, Placcaes espesenio, cui istud est persimile, LatisAerOt. Fir- mius quidem obelus IS Magneti adhaeret ad s quatorem D eius medio ap- Posico, non quod duo radii BI, e AS duo eius exrrema derineane, led duo Magnetis seomenta L AL, ec S B F; illud quidem extremum L, istud vero ex- Tremu d obelus in illis plagis remissius de cheacur, quam in AquatOre. Responsum aliud non exioit Experimentum hoc, quam quod proxime al