# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0148 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0148?run=74 # Title: R. P. Vincentii Leotavdi Delphinatis, Societ. Iesv, Magnetologia (shelfmark Leibn. Marg. 174) # Folio 132, page id 1759050695:0148 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759050695&page=148 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759050695/jpgs/default/00000148.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine # Lines: 46 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Magnetolozia Ouod si necdum ribi experimentum hoc lusticiat ad Magneticam virgaum hruiulmodi Faculcarem perspiciendam: alia non delune, quibus idem non mi nus clare intueri liceat. Virgam illam ferream, quam diurius ad Hloriloncem Aecisse perpendicula- rem supponimus, in situ ad Hlorilontem recto constitue. Sive illud eius ex- cremum, quod in diucurna illa mora lolum spectabat, nunc etiam Polum (quod claricatis gratia suppono) spectet liue calum. Tum ei sic crectae Verlorium Florilontale adinove; ita quidem primo re inferiori eius extremo, quod lo- lum spectabat, et quod nunc ctiam spectare luppono, admoucas. Cernes Veclorii furcinulam ad Austrum converri Colitam contento curtu ad illud ex- tremum bacilli accurrere, eique adhaerere, parique contentione cuspidem ab co nuertis seleque lubducere. Ouod si Verlorium per eiuldem bacilli sic crecti lonsicudinem senlim deducas: cernes non sine admiratione furcinulam a b2 cillo senlim in alcerueram parcem declinare, tanco que cuspidem ad illum an- nuere, donec ad bacilli medium perueneris; rbi Verlorium anceps tam fuI cinulam quam cuspidem ae qualicer a ferro auerret, illudque ad angulos rectos decultabic, pari nimirum nilis co loci verumque Verlorii exrremum d virsarc. cedere, pari ad eam accedere conatur; pari scilicet veraque virgae pais virture asic in Verlorium. Perse demum Verlorium Cursum promouere: vix d pun cto illo medio recesseris, cum Verlorii culpidem ad Ferrum annuere incuebe ris, Censimijue ad illud ed rectius converti, quo lonsius a medio vertus extre- mum luperius recelserie Verlorium, donec tandem peruenerie ad extremum illud superius; rbi Versorii cuspis bacillum recta petet. Fx quo experimento aperte constat ferreum hunc bacillum Magnetica virture non carere: neque enim alicer Verlorium aseretur; si bacillus ille, Magnes Foret. Vnde vlcerius colligitur Tellurem Magneticam esse: cum ex ea solum bacillus virtutem il lam haurire poruerit. Porro, non linc caula dixi, rE hOC ExPCTIIENEI CA FaTIONC LLIMALIE, vIE sam Ferream ad Hlorilontem perpendicularicer insistere debere; non quod alius quilibet sicus ad ejus vircurem Magnecicam detesendam non (ic idoncus: decegetur enim licet bacillus in Floriloncali plano deponatur, aur alium quem libet sicum occupet: Led quia Hlorilontale verlorium, co quod Cylo nitatur ad Floriloncem perpendiculari, nec postu nili Hlorilontaliter sele, libere agere; exisic hunc ad Hlorilontem virgx licum perpendicularem. Ouod si in Hlorilontali plano virsa illa Ferrea deponatur, eique accedat idem Horilontale Verlorium: duplex obleruandus est Verlorii ad illam situs. Vel enim Verlorium per virgae longicudinem de duci potest superpolitum, vel ad eius latus appolitum: qui duplex Verlorii situs convertiones ejus valde di- verlas ad virgam ferream invehrie, veralque tamen ad id quod propositum est, ad Masnericam Ccilicet virgae facultarem collisendum apprime idoneas. Si virex luperponatur Verlorium, eique incumbat, caldem plane ad eam Ver Porii convertiones heri experieris: culpis nempe Verlorii ad virgxe exrremum allud, quod in mora diucurna calum spectabat, quancum ei per stylum cui in. Sistie Lib. 1.