# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0158
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0158?run=74
# Title: R. P. Vincentii Leotavdi Delphinatis, Societ. Iesv, Magnetologia (shelfmark Leibn. Marg. 174)
# Folio 142, page id 1759050695:0158
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759050695&page=158
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759050695/jpgs/default/00000158.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

quarum vna sie in orrum, altera in occalum. Oua, et alia luadenenullas Ver.
Coriorum declinationes a linea Meridiana vllam certam legem obleruare; ac
proinde à nullo ruo certo, de Aixo cermino proticilci. Proticilcuntur igitr
declinationes illae quidem a cerrestri globo, ve cirato loco probatum est; led
variae pro varietate locorum. Cum enim Terra cam mulciplici constet par-
tium haererogenearum mulcicudine, ve rupium, montium, marium, ip(IUIS
etiam Coli: non porest Veclorium nisi varié huc, illuc dirigi pro varia ad illud
axpellente rirtute Magnetica. Perxende quae superius cap 3. Assert. 1. num. 7.
cum assert. 6. dicta lunt de Magnere heterogeneo; quomodo ad varios lItuS
obelos componat proprer lacunas, vel tubercula, quibus constat; nec mira
beris cam rarias in cerrettri slobo Verloriorum declinationes obleruari pro-
Pcer caulas limiles, quae in eo occurrune: ex quibus, e non tantum ex ipsa
Vecloriorum verlus Polos directione, colliges cerrestrem globum Magnerica
rireute non carere. Verum de huiulmodi declinatione iterum occurret disse-
rendi locus: haec nunc lacis, ve ex ea etium ostenderetur Terra inesse Magne
cicam Facultatem: quae tam apertam extribeat acuis nauticae declinationum
caulam; in cuius investigatione tor ingeniorum Lumina ante agnitam Fellu.
ris Magneticam vim caligauerune, d allucinata lune; necnon post candem
vim etiam agnicam vix caulam eandem artiserune; dum non immediace à
Perrae parcibus hecerogeneis radios Magnetica virturis in Magnerica Verlo-
ria volune effundi; sed ad Polos, primum deferri censene, ex quibus deinde
vndique (parhasane in occurrentia Magnetica: sic enim omnes radii confun.
duneur, nec distinsui pollune ab aliis illi, qui a Terra partibus vel extantibus,
vel dehilcencibus nalcaneur, re ex poltine Verloriorum declinationes tam va-
rix eorum actione conciraris re superius disputacum est, de rurlus inferius agi.
tandum exit.
Flactenus Magneticam Terrestris globi faculearem pluribus Forcalse, quam
Postularet necesitas, prolecutus lum: eius enim ponderis lune rationes, qui
bus eam ei inesse demonstraui, ve rel vnica ad hanc probationem sulticere vi
deatur. Verum non tam quid necessitas, quam quid exigeree materia cum
amcenitate coniuncta dignitas ob seruare necesse Fuit: cuius li ratio habeatuE;
etiam haec parciora, quam par Foret, videantur. Sed quae dicenda luperlunenec
pauciora, nec minus iucunda (nihil enim nihamcenum, et luspiciendum Ma-
onetica concinent) huic defectui cumulare latistactura lune; veluti de Oux-
ltioni, quae huius loci maxime esse videtur. An Scilicer totus Terrestris glo-
bus ita ic Magnetica rirture praedirus; re omnes eius partes, quae aded à P’er
ra discrepare videntur, re seneris cam diuersi rupes, ve omnis generis minera,
ve Terrae iplae eam variis qualitatibus constantes, eadem Facultate praestent.
Ac huie quaectioni alio loco aprius latistiet. Ouare ad alia progrediamur ad
honc Telluris magneticam facultarem spectantir.
Marnetoloria Lib