# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0170
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0170?run=74
# Title: R. P. Vincentii Leotavdi Delphinatis, Societ. Iesv, Magnetologia (shelfmark Leibn. Marg. 174)
# Folio 154, page id 1759050695:0170
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759050695&page=170
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759050695/jpgs/default/00000170.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
# Lines: 44 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

locus ad excipienda cum lublunarium, cum caelestium corporum ob sequia ad
suavem Hlominum degentiam necellaria: qui finis est remocus à Supremo
Rerum Condicore pexlticrus. Ouare Sicue granitatis Felluri inlira natura
nobis non innotelcir ex eo, quod dicatur institura ad ejus commodum inter
Caecera mundana corpora obtinendum locum, cum terminus ille (it ipliexerin.
secus, e li ea omnia perirent, non minus tamen Perrae graniras munere (uo
Fungeretur, camque ad centrum Vniverh occupandum compellerer: ita etiatm
ejuldem Terrx Magnerica rirtus nobis aperta non Ac ex eo, quod conster eius
Ope Terrectrem globum ad licum inter eadem Vniuersi corpora commodum
occupare; non enim minus sicum illum obcineret, quamnis ipla omnia inte-
rirent; vel ex his commodum nullum in iplum cerrestrem globum protcilce.
retur: Ced ad eius Mlagnericae Facultatis nacuram pernolcendam, nolle ODor.
cet quis sic terminus ille, ad quem eius conatus Fertur, e adt cuius conlecu
tionem, e possestionem euendam tanquam ad proximum eius finem a Natu-
ra insticura est: quod d Cabeo praetermiltum, nobis inquirendum incumbic;
idque praectare lacasimus. Sed ne actum agamus, videndum nunc est, quid
super hac re a Rirchero, d Zucchio Scriptoribus eximiis Cabeo posteriori
bus, quibus etiam ab eo Auchore minus Catisfactum est, Racutum LIE.
Kircherus isitur a Cabeo primus, qui Mogneticam Philolophiam excolen
dam luscepit, quod de gnavirer praesticie in Opere de Magnece, Doctrina, re-
rumque rarietate perelesanti, ac peramceno ve terminum illum proximum, de
immediatum, quem qualicum imus, ad quem obtinendum data est terrestri
olobo Magnetica morrix facultas, definiret: mentem aduertie ad eum, quem
duo Maonetica ad morum libera, obseruane, agendi modum: ea enim nonnis
in quodam rno inter le liu compolita unquam quiescune; cundem que repe-
cune, quories ab eo decurbari ea contingic. Vule igitur Tellurem, quam Ma-
onetica facultate praeditam esse iam constaret, ab alio Magnetico attici, et
vellici ad sicum conformem verique; acque ita Ferram Maenerica actam vir-
ture ad sicu illum Magnerice contendere: ItaVE TerMINUIS MaGnCHCR FCTTC.
Ari globo insitae virturis, sic aptus ille cum alio Magnetico quodam (ITUS,
cumque in finem datam ei fuisse eanquam instrumentum necellarium, quo il-
lum consequeretur, Magnericam facultarem. Cui quidem sencencixe maxime
Favet illa Telluris in omnem partem circa centrum expedica convertio, qu’a le
ad aliud quodlibet Magnericum accommodet. Ouodnam porro sic alcerum il.
lud Magneticum, ab iplo eius Auchore praestat nos doceri. In haec itaque ver-
ba disserit lib. 1. Proposit. 1.
Tellus instrumentum, seu robur quoddum, quo veluri basi, ac fundamento
suam stabiliret mobilitatem iure quodam postulare videbatur: quod quidem nos
nibil aliud dicimus; quam vim qnandam Magneticam ab intrinseca Telluris
forma promanantem. Fac enim unicâ se ad Polos Mundi nen secus ac reliqua
corpora Magnerica ad Telluris Polos, conformat. Verum autem in Polis Mundi
vis quaedam similiter Maenerica sita sit, qua terreni Poli afficiantur, nolim hoc
loco disputare: quod si quis diceret, nihil absurdi assereret: cum ea ratione se ad
Caelnm