# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0196 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0196?run=74 # Title: R. P. Vincentii Leotavdi Delphinatis, Societ. Iesv, Magnetologia (shelfmark Leibn. Marg. 174) # Folio 190, page id 1759050695:0196 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759050695&page=196 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759050695/jpgs/default/00000196.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine # Lines: 45 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Maenetole Maonecis lubiecta Fragmenta. Simile quidpiam contingere censeto; dum nautica pexis varias in Orbis regiones defertur; vel certe, cum eadem sit om- nium catio, Verloria raria toro in Orbe lita, licet Polos recumque perane, de ad Resionum Cinoularum Neridianam lineam accedane; ab ea camen nonni. hil, nih raro, aberrent modo propius, modo lonsius, ve exigunt Magneticae cerrestres moles riciniores: qua cum nullo seruato ordine, vel situ, inter le vbique disperlae sine, nullam etiam certam policionem Verloria, quae ab eis CIenEUE, ObSerUanE; Led rarie a Polis, linerque Meridiana declinant. Flaec est laudari Auchoris de Magnericorum Declinationibus sententia, omnium illa quidem hactenis excogitatari probabilissima; imo, Si Principia, quibus nicitur, spectentur, re equidem Ego censeo, verissima: nihil enim verius, quam ex ra riis cerrarum molibus declinationes huiulmodi prokicisci: id que ipsum est. quod haec APertio, quam verlamuS, enuntiat. Verum, si modus accendatu, quo ealdem declinationes absolui putac; na longistime ab innicem dilsenei uS: nec porro latere quemquam porest ex Ctabilicis hactenis, fundamentum; quo ad alirer sentiendum inductus sum. Consulatur cum secunda, cum lexta APertio Capiris 3. rbi ex Verloriorum declinatione, de qua tc agitur, ArOII mentum non lene collegi ad Aacuendam Telluris Magnericam Facultacem; cum etiam cabiliendum eiuldem Facultatis verum agendi modum: quae enim ed loci expolita lune ad huins Asertionis declarationem, de probationem ap- Prime conduCunt. Concedo icaque Kirchero, imo cum iplo contendo Magneticorum declina- eiones à Meridiano non aliunde ortum nancilci, quam ex rariis molibus ter- renis vel adiacentibus, vel substratis: quas varii cupium, scopulorum que tra- ctus verlus Polos, ve plurimum procurrentes distinounE. AE nonirem conce. dos quod autumat moles huiulmodi has invehere declinationes, eo quod ipla singulae lingulos sibi proprios Polos, lingulolque Axes sibi rendicent; qui ab Vniversi communibus Polis, communique Axe aliquo modo aur in Orientem, aut in Occidentem deflectune, prove iplas moles dirigune varii ipsas Coercen. tes (copuli, qui raro Polos rectâ petunt. Ouomodo enim cerrestris globus Magnerica rirture pollere dici porest, quae ad eius Polos feracur vndique, de cuius ope in apco, debitoque stu constituatur; si insigniores iltae eius partes vim quaque luam, quae in Axe, Polisque maxime viget, ad rnicum eius po. tum, Axemque non conterant: Cui luo vel lingularum, vel torius Telluris commodo tributa Foret a Nacura vireus lingulis illis partibus, quae sicus Foret diversi, nec toto conatu ad vnicam totius huius globi constiruendam faculta tem conpiraret? Non nego quin lingula tocum cerrestrem globum compo- mentes huiulmodi partes, sive moles quacumque figura circumseripta, quo- cunque licu compolica luos qua que lingulares polos, A xelque habeane: imc ex eo solo, quem catui, Magnerica vircuris agendi modo per effusionem d lingulis Magnerici punctis ad eius omnia puncta, id ita habere colligitur, ve Tuo loco annocatum est d me: conera quam Aeri poltir, si per polos cantum virrus effundacur. Sed neso moles illas terreas P’olos. Axelque habere luos SusulaS,