# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0210
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0210?run=74
# Title: R. P. Vincentii Leotavdi Delphinatis, Societ. Iesv, Magnetologia (shelfmark Leibn. Marg. 174)
# Folio 204, page id 1759050695:0210
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759050695&page=210
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759050695/jpgs/default/00000210.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
# Lines: 46 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

aia Lib.
quarum certicudine rix dubitare licet, cum ab eodem accuratistimo Auchore
earum quam plurima sine institurae; alixe vero a Viris pericis, nec in obleruan
do rudibus Arcilicibus pecitxe. Oux cum in celebrioribus Furopae Locis line
trabitae; nec lateat prope rerum, tempus, quo fuerune initae: editum siqui-
dem est laudati Auchoris opus de Arce Magnecica anno 265T. quo haud multo
ancerius, quas collesit ipse obseruationes, institutas tuisse supponi porest: lan
etli alixe non suppetant, non mediocriter promota est ea, cuius paulo anteme.
mini, racio; qua Posteris cocum hoc declinationum mutationis arcanum in-
nocelcat.
Ad posteriorem vero politae APertionis parcem quod attinet: qua scilicet
ex caula proticilcatur haec declinationum cemporis decurtu Facta mutatio:
Nemo mihi non assentiatur ancipitis, et ineluctabilis esle inveltigationis opus.
Verumenimvero ad quod effectus huius Principium cuidens recurras: An ad
iplum Vertorium: An ad cerrestrem: An ad caelestem iplum orbem: nihil
enim praecer haec scrucandum Porest excositari, unde ea nalcatur declinatio.
num mucatio. Ad Veclorium quidem ea minime pertinet: quaecumque enim
adhibeantur Verloria, si modo ad mocum tuerint expedica, eandem omnia
nancilcuntur directionem. Pac ea Maonetibus divertis affricta fuisse, adhibe
Furopaeos, adhibe ACaticos; Magnetes sint recenciiis, sine ante annos centum
Magnere excita; vim haulerine à Polis Magnetis, haulerint ab aliis eius plagis;
ex terro vndecumque alsumpto Fabretiant; expeditius, cardiu (que mOUCANEUE:
eadem omnia directione, eodem ad lineam Meridiana SIEI COPONUINEII,
eodemque modo se habent ad orbis cardines: quorum omnium constans, ac
pervetuus cacus argumentum est non inane, si quam admittat, (re admittere
Octenlum est) mucationem directionis Magnerica virtus Verloriorum, eam
non ab ipsis emanare, sed aliunde induci. Deinde, cum ipla Maonetica vis, ve
probatum est superius, non ex propria terri Forma actiue in iplo producatu;
Led eantum ad eam recipiendam, receptam que tuendam habeat pastiuam apri-
cudinem; neque unquam haec eadem ris immucetur in aliam sicus oppolicis
nisi per conlortium d accessum ad Mtagnericum aliquod ipsi in siu contrario
OCCUEreHS: nOn eA, cur cum fimdamenco dicatur Verlorii virtus variam variis
temporibus directionem, sive declinacionis mutationem ab iplo Verlorii fer-
roagente pari: sed illud, quidquid est murationis, aliunde quam ab iplo ferro
proticilci: d calo igitur, aut à Tellure: nullatenus.
Ad calum quidem hic mutata declinationis effectus vix a quoquam rete-
ratuT. Cum enim, ve ostensum pridem est, Magneticorum directio, aut vII2
alia concitatio ad calum reterri nequeat, cd quod Magnetica omni facultate,
quae ad Terram rique pertingat, carere constet: mulco minus mutationem ali
quam in corumdem Magnericorum situm inducet. Magnetica siquidem non-
nisi a Magneticis cieri nata TunE: nec vla ii caelectibus muTatIO, SI Guta aUF
Fingacur, aur vere alteratur, nisi Magnerica sic; Magnerica nostraria mutatione
aliqua porest afacere. Neque rero dici pocest ipse Viiverh Aris, qui terminus
est, ad quem tam Fellus, quam caetera Magnetica Feruneue, ve constat ex Su-
perioribus,
d