# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0229 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0229?run=74 # Title: R. P. Vincentii Leotavdi Delphinatis, Societ. Iesv, Magnetologia (shelfmark Leibn. Marg. 174) # Folio 223, page id 1759050695:0229 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759050695&page=229 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759050695/jpgs/default/00000229.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine # Lines: 45 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Cap. IV. Devi Terra Maenetica. puncta eildem rans pustcus tespondere; quibus ante in prima obleruatione respondebat: nec alicer rnquam eveniet, quories eius correspondentix peri- culum Facere lubebie. Itca re caedem rirgae huius partes ad Orientem, cadem 2d Occidentem, eadem ad Septentrionem d. Meridiem, aut alias qualuis or- bis plagas Cerper spectent, non secus quam in natance Magnete contingere Harratum est. Ex insigni hac experientia, qui eam primus obseruanie AuthOr Ec Demonstrationem immobilicaris Perrae Conticir cap. 3. num. 4. VIrtuS Ma- gnetica in Magnete, e ferrea rirgula quietem efficie in omnibus ejus parti- Dus. Sed Terra virtuto Magnerica praedita est. Ergo virtus Magnerica in om nes cerrae partes quierem inducie, tam eas, guxe ortum d occalum spectant; quam illas, qua ad Seprentrionem ee Mleridiem COMICTENEUE. Contirmatur primo. Nam globus Magneticusi Ferreaque acus luo illo in licu cum Ferra quam apprime conveniune. Ferra Poli nullam, quae hactenus obseruata Fuerie, loci mucationem lune passi. An non etiam Magnetis Poli, eiulque Axis Horisontis AXenROCCUPanS; et cum eo coalelcens nullam p22 tiuntur mutationem: Ouod E vi illata reliquae eius partes in orbem detor gueaneur; immotus tamen perstat crectus AXIS. Contirmatur secundo. Facile, inquies d validum argumentum diucere licee a mocu d quiere Magnetis lapidis, aut Ferri Magnerica virture imbuti, ad mo- cum dx quierem riverst cerrae globi, qua(i a PaETC ad EOLHIn PEOPEeE Cone- Mientiam rirturis Magneticae, quae in veroque residet, de est in veroque prin. cipium corumdem effectuum, ve docene experientix non paucae Telluri, reli- quilque Magnecicis communes. Ouamobrem (concludie AuchOr, ex quiece illa corali, e omnimodâ globi Maonerici, ex acus ferreae seguitur cocalis quo que, de omnimoda quies terrae, de convellicur omnis eius MOEIIS, guamCum que in partem heri dicaturs Contirmatur certio solutione obiectionis, quae aduerlus hanc terrae immo Bilitacem a se Cacutam proponi non line fundamento praesentiebat laudatus Author. Obiicier aic, quilpiam non sine aliqua specie probabilicatis slobum Magneticum in eo litu parces omnes fixas de immotas habere quidem ex contormitate quam habet cum rerrâs cuius se lieni d disposicioni accommodat ratione Maonecica rirturis, qua cerra adtiaeret: Ped hoc non impedire quomi- IS ille ipse globUS CIIM EOTA TerTA SimuL CirculaTIECE MONCatE mOT annuO, diurno; alio quocunque, qui six cerra proprius, et quo smul omnia cerrestria moneantur, tion obltantibus propriis iplorum moribus, qui ei communi non adverlantur. Ve hanc dissicultarem Coluae Auctior, suxponendum aic ranquar certislimum quierem illam propriam Magneris non tieri nils a propria virture ee qualicate Magnetiea in iplo Magnetere in proprio lubiecto existente; mon tus enim Nagnetici, inguie, alirer non Rune, ve constac ex mocibus illis vEro citroque reciprocis; qui non aliunde ortum habemt, quam ex eo; quod M2- onericorum Forma ex nacurali propensione ea ad proprium locum movet non sine aliquo impetu, quo eadem rtera iustos limites provelluntur, donec vis na- curalis obnicens impecum luperet; quo tracto quies moru illo, qui propres Caer