# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0251 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0251?run=74 # Title: R. P. Vincentii Leotavdi Delphinatis, Societ. Iesv, Magnetologia (shelfmark Leibn. Marg. 174) # Folio 245, page id 1759050695:0251 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759050695&page=251 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759050695/jpgs/default/00000251.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. MM Cap. 1. De Lssit Cs Recessit Nlagneticorum aliunde proficilcitur, quam ex earum facierum sive plasarum radiis Fortiori bus, quibus ad se muruo aguneur, Masnerica, seleque invicem alliciunt rehe mencius; icare ea sic mutux accractionis Magneticorum tantum modus; ad quempraeter illam vim, qua ad se Magnetica accurrune, alia non est necetia ria dirigens FaculEas. Flinc collige illam acus nauticae ad extibitum Magnerem fixam concentio- nem siue directionem; aliud nihil esse praeter veram, led aliena vi impedicams attractionem: distinetur enim Verlorium ne ad Magnecem accedat propius; accedit tamen, quantum licees conversa ad Magnetem longicudine, liuc AXC _ ad cundem obuerto Polo, qui virtutis ledes est validissimae. Fadem porro est ratio Verloriorum vbique cerrarum Vniuersi cardines borealem, de austra Jem spectantium: Componune (cilicet Axem, Pololgue, in quibus COFIMI MIa- opetica vis magis elucet, ad Axem vircuris a Magnerico cerrestri legmento et ulae, re suo loco explicatum est, ad cum, quancum licet, accedune; dum ipA adnonene, de obuertum, quam proxime polsune, alterutram sini faciem, cu- Epidem scilicet aut furcinulam; Cuamque lonsitudinem in plano Meridiano, sine re plurimum, in verticali aliquo declinante collocant, prore exisit appel lens virtus Terra magnerica. Nec dicas Verloria luo Poluta Axe, quo cohi- beri Polene, ad Ferreas Magnerica vi praestances virgulas ad Tellurem magne ticam magnetice non accedere, hoc est, prort earum magnerica Facultas exi- reret, secundum quendam obliquum licum; sed semper, etiam si lenissimae (Int linea perpendiculari, ee ad cenerum grauium directa ad iplum ferri gravicatis quidem manifesto, ac virtutis Magnetica nullo edito argumento. Respondeo enim tantam non esse Telluris magneticam Facultarem, ve poltuc ferrearum hu- iumodi rirgularum orauitarem superare; carum que laplum a linea directionis recta ad cenrrum rniner( Contendente detorguere: GCHIE CCENIImUS a MagMCTC detorqueri labentes obelos Ferreos, quos a directionis illa grauium linea ad le divereie, et allicie: ralidior seilicer est cuiuluis vel debilissimi Magnetis FacuI- tas, prae Telluris Facultate; quam ad immenlam quidem actiuiratis Sphaeram protundi dubium non est, repore a canta molis estulam Magnetico: led re- nuissimam esse oportuit, ne tor humanis e terro petitis rlibus necellariis ofr Ceret: adde, non nisi valde exionam esse polle; cum tor lcarear hecerogencis Cordibus non Magneticis ad extimam prx sertim superticiem cerrestris slobus. 55L LIC Mlaenetici a Magnetico ob praposterum sirum recessus, non minus quam MLa enericorum ob sium connenientem accessus; est Masneticae facultaris opus. Sclcetes u alaetemt. cum Magneticum a Magnecico, cums li lis Facies ex aduerso objicitur, se subducie; ideo se subducere, ve Faciem adeat oppolitam dissimilem, _t amicam a qua cuocatur. Verum id perpeiam 2(FCrZ