# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0253
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0253?run=74
# Title: R. P. Vincentii Leotavdi Delphinatis, Societ. Iesv, Magnetologia (shelfmark Leibn. Marg. 174)
# Folio 247, page id 1759050695:0253
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759050695&page=253
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759050695/jpgs/default/00000253.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
# Lines: 46 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

erum
Hopere excita Verloria: quibus ve ad rem commodius vearis, ea ab omni py.
xidis, qua concludi Colent, impedimento Coluta expone, eaque in plano Hlo-
rilontali ruum ad alterum sensim admoue, donec sese mutuo primum vellica-
se obserues, et cuspidem rius ad boream spectare (olicam ad le alterius Fur-
cinulam Austrum incueri natam PrOvOCaEE CernaS, camque hinc inde quali li-
bi annexam deducere. Comperies cunc cuidenter spacium incex rnius Verlo
rii cuspidem, Furcinulamque alcerius interiectum longius este; quam ve ad il-
lud eocum profundatme viecus tam cuspidis, quam Furcinulae. Ouod ve aper-
tius tibi conster, in locum Verlorii alcerurrius ferream virguiam, aut aliud
Verlorium omni Magnecica rirture desticutum substitue: Ob seruaturus es ad
illius virgula, live Verlorii morum haud quaquam Vertorium illud prius Ma.
onete excitum commoueri: quod argumento est apertistimo eius virturem ad
virgulam illam non pervenire: E enim eam attingeret, et afCeFeE, Ca COM
moca X ipsum Verlorium simuil Commoneretur. Ouin etiam obleruacuruS es
virgulam illam ferream, siue Verlorium virture carens ad Verlorium excitum.
re illud rellicare incipiar, accedere oporrere lonse propius, quam accessillet
antea alterum Verlorium excicum. Ouod cum ita lic, dubitandi non eA locus
virtutes duorum Vecloriorum Magnere excitorum; dum ea Pele muruo prius
agitarene, ad ipla Verloria non peruenisse; led iplas tancum virturis Sphaeras
in se impegisse, de aliquas earum partes extimas commissas fuisse, eoque vir
tatis ex aduerto occurrentis consorcio consequi iplorum maonericorum Ver-
Coriorum compolitos ad innicem motus; qui tam ad accellum facierum dissi-
milium Xx amicarum, cuspidis scilicet rnius Verlorii, d alterius Furcinulae:
quam ad recessum cuspidis a culpide, de Furcinula a Furcinula, Faciei nimirum
Similis a Simili, Pertinerent. An non igieur vero verius est in Mnonericis P~
radoxum illud. Dari posse Agens, quod Paltum neque per le immediare, ne.
que mediance virture, aut instrumento atringat, illudque tamen afficiat:
Hloc idem alio licet obseruare experimento Familiari, quod sic habet. Acui
nautica virgulam ferream admone, quam ri omni MAGHCTICA CATCRC CCKTO
BOTIS. FEnC, dum admones, vllam a Fellure concipere (ulpicio (uBIIE: ic2 2d -
moue, ve nec acui perpendiculariter insistat, nec eidem LupPONaEUL, nec vero
etiam in Forilontali linea Meridiana iaceat (hos enim sicus Ci virga illa Occu-
pec, vim aliquam a Tellure haurire certum est, ve Libro superiore cap: 4. dum
magnetica Terra rirtus probaretur, demonstratum fuic) iaceat erso in linea
quinoctiali ad Meridianam rect a, aut alia non longe ab Equinoctiali dissi.
ca: viroula illa sic ad Verlorium admota propius eius cuspidem, aue furcimr
lam ad se aduocabit, et libi comitem quocunque in orbem feratur; adinnget
ob rircuris quidpiam, quam ex Verlorio virgula illa concipic (neque enim
Verlorium ferrum illud quocunque sequeretur nisi actu Maonericum aliquo
modo Foret, quod eale non cualit in eo calu nisi d Verlorio infusa aliqua vir-
cuce, re alias declaratum eA) Sed illa virgule a Verlorio concepta vietus non
nisi renuissima, de Sphaerx breuissima esle porest, quae ad Vexlorii ipsiuS COF-
pus non pertinsat, sed ad eius rantum virrucis ctluuium. Inde constat, ve
Magnetioum
Cap. I. De Accessu eS Recessio Magnericorum. 247