# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0318 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0318?run=74 # Title: R. P. Vincentii Leotavdi Delphinatis, Societ. Iesv, Magnetologia (shelfmark Leibn. Marg. 174) # Folio 312, page id 1759050695:0318 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759050695&page=318 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759050695/jpgs/default/00000318.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Maenetolozia. Lib. I. Conuchire nine mel olelt, ve erga Magnerem Fortiorem armaturae mune- re Funsarur, sicur fint cendi ferrum obelo applicatum. Sed quamuis con- cedatur, MCnellinecesse et Maonetem debiliorem non le habere ve arma- turam; noiemnicamet lture carere, neque agere censendus cAt. Agit pro renui lua Faculeate, qua cum vigore Maonetis Forrioris coniuncta, quin imo ab eo aucta obelum a Fortiore abstrahie, sibique alferie: Sed longe xorius e debilius, quam si eius loco Ferrea armacura substimeretur. Elaec enim de obe. lum longiorem, ex expedirius à Magnere corripic: qua tamen maior faculcas quonis interiecto renuissimo discrimine (quae est ominis armaturae proprietas, cuius ratio allaca est Asserr. I. X alibi) cuaneleit: Superstes tamen fic aliquas ea Scilicet, qua ve Magneticum, Fruitur, iplique inserta est. Ex his cernere li. cet, in quo verletur disparicas inter Magnerem debiliorem, de ferrum; cum ad obelum Magneti Forriori adhaerentem admonentur, cumque ab illo abstra- hunc. Ac tandem patet, ve concludam, mirabilis illius hrac APertione provoliri effectus Principium, de caula. ASS F R TIO L2 Maenetis umus ex alterius Magneris consortio vires augeri, minuique variis modis contineit. N superioribus Magneris, Felqu variam inter le compositionem, rariol- que ex ea productos Cnectus contemplari lumus. Nunc deinceps nec pau ciores, nec miniis singulares veniunt obseruandi, quos varius Magnetum concurlus parit: Colque rariis prose- quor propolicis Calibus. Primo. Sic Mlaones, cuius Axis A B, polus australis A, borealis B: cui apponatur ferrum Culpendendum BC tam graue, re ab eo Magnete luspendi nequeat. Si Na- gnes alteF MS Cru convenienti adiungatur ad polum au Aralem ferro oppolicum, hoc est, ica ve polus eius Sc- prencrionalis S polo australi a admoneatur, dissimilis scilicet dissimili, X amico, axelque Magnetum ambo- rum in rectam, aur (quod Cutticic) in prope rectam li- REAM COMPONANEUE: CernCS cunC MagnetiS A B viTCS Cx ea locietate Magnetis MIS auctiores heri, adeoque par res ferro BC lustinendo. Cuius ratio minime obscura cA. Ambo enim Magnetes vires luas deterunt ad fer- rum BC: Magnes quidem A B immediate; MagneS au- cem M S medianre Magnete A B, qui cum sicu ad Ma- enetem MS convenienti adiungatur, ejus virtutem ex- cipic, e Fouee, illaelamque e incolumem cransuchic ad Ferrum rique BC: et licet B C. Ferrum excra Sphxeram actiui