# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0329 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0329?run=74 # Title: R. P. Vincentii Leotavdi Delphinatis, Societ. Iesv, Magnetologia (shelfmark Leibn. Marg. 174) # Folio 323, page id 1759050695:0329 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759050695&page=329 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759050695/jpgs/default/00000329.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine # Lines: 50 recognised, mean confidence 0.87 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. cuc concrd ete AGOC. em ene d quiale ap. darra Maeneti. Composio. eine inimicus se Faciei C obclorum C D, eos cominuo, ve accedie, excurit, act quod non parum conterenaturalis eorum granicas eoldem deorlum agens. Constar itaque ratio, cur ad accelsum poli S ad obclorum in C cohaerentium ordinem, pars eorum inferior C D lemper excuriatur, sure polus ille S similis Gc, live dissimilis polo B Magnetis alterius A B, a quo suspenduneur obeli: cur item pars eorumdem obelorum superior B C fugiat polum S, cum similis est polo B; cum aurem est disimilis, ad cundem accedat. Oux non longe ablune, ve accendenti pater, ab iis, quae de Scobe ferrea in villos horrelcenre Paulo ance commemorata lune. Idem cerre veriulque effectus principium ese apPaFCT. A SSF R 11O VIII. Veduo V ersoria dt Maenericâ imbuta varie ad se innicem componuntur: ita variè sese afficiunt es dirieunt. DLaCet Capur hoc ad ractam Magneticorum incer le compolitionem perri nens non inucundo, spectatuque dignistimo Verloriorum experimento concludere: cuius varii lune calus, quos perlequor. Primo. Duo Verloria AB, MI S ita componi incer se poltunt, ve luis Aylis in Ciltentia; et in eodem Ilorilontali plano iaceant, in quo convertiones peragant luas; ee rnuum inera alterius Sphae- ram actinicatis concineatur; e denique limiles e inimiea eorum Facies, cuspides scilicer B X S, de Furcimila A _ M Constituaneur allines, in candemque partem spectent: qua compolicio non line industria absolui porest: ita nimitium re alterum alteri iam quiero, et ad orbis plasas Cx vUEII suo spectanti sensim admoucatur sicu ad illud parallelo sex- NatO. Tunc cernes ea licum inter se parallelum seruare, de eodem ambas culpides B a S, eodem furcinulas spectare; illas scilicet ad Boream, ad Meridiem istas s modo centra linea occupent ortu _ occalum spectantem. Duod sirnius, ve B A, cuspidem B ad alterius culxidem S, Ciuc furcinulam A ad Furcinulam M vi nonihil propulle s: cernes Verlorium alterum, ethnon tansatur, cancundem propullari versus eandem plagam, ica ve licum semper seruent parallelum incer se: quid si omni amcla vi luo permittaneur ingenio; verumque qualL ex condicto caldem plane obtere ribrationes, donec sensum ledentur, iplaque ibo Verloria in linea mechelana conquielcane Felluris in verum que agente visita rceorum centra el inea consticuantur aequinoctiali, dum verius- que longirudo ad orbist eos dirigitur. Vnde porro tam inlolitus Facierum B ecS, iteM A _ M Lii inimicarum contensuS, ve Cele mutuo non abi- sanc: non aliunce lalle quam quod se(e AbISCFE MAXIMIE COHENEUI: idque Praectarent