# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0335 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0335?run=74 # Title: R. P. Vincentii Leotavdi Delphinatis, Societ. Iesv, Magnetologia (shelfmark Leibn. Marg. 174) # Folio 329, page id 1759050695:0335 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759050695&page=335 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759050695/jpgs/default/00000335.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine # Lines: 49 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 10 oria lon e lac Cap. III. De Saria Magnetic. composition crema illa B, S, X A, MI proprer sicum similem, ex inimicum, quem sine dam- BO FCTrC nON POLunE. Ita vero abscedune, ve Verlorium maius S M à linea meridiana (declinationis nullam hic habeo rationem) ad quam Telluris vie- cus verumque Veclorium defigeret cuspidibus B, S in Borcam, Furcinulis A X M in Austrum conersis, minori spatio defectat, quam minus Veclorium: vis (cilicet Felluris magnerica illud re lonoius, ralidiusque, de ad directionem accommodatius componit in situ sibi convenienti Armius, quam istud breuius ex intrmies. Adde Vertorium idem brenius B A a Forciori SM ob maius dam num. quod ex eo sibi imminet, sele lubducere contentiis. Adde, (quae est maioris huius fugae potissima ratio) ampliorem esse actiuitatis sphaeram a ma iore S M ettulam, quam à minore B A, exrra quam hoc, ve quiere Fruatur, lele proripuisse necesse est. Cum aurem illa actiuitatis sphaera a maiore Verlorio SM ettuila ips verlorio sic similis iuxta ca, quae suo loco de huiusmodi sphaera declarara lune, adeoque terminis circum lcribatur eidem Verlorio parallelis, ve Scilicet eius Roura Rgurae Verlorii similis Racnacur; ad idem spacium circa me dium C porrigetur, ad quod pertinoir circa extremum S vel M, licut aequalis est Verlorii crassities circa medium e extremum. Ouare ab ea (phera longius expelletur minoris Verlorii B A culpis B, maiorem que angulum continebune ad centrum C duo haec inaequalia Verloria Pele decullantia, quam li ae qualia FOrCnE, re praecedenti calu explicatum est. Ouo fet ve Verlorium illud minus B A Cicum non tantum perpendicularem ad maius S M postit obtinere; sed etiam ad alteram eius partem CM oppolicam inclinatum. Quod rbi conri serie accurret illico culpis B vertus Furcinulam M, Sicur X Furcinula A ad cu- Spidem S. Ouid ita: Onia scilicer culpis B boream spectare Colica distimilis ese ex amica quoad sicum, Furcinulae Mt australi: adeo ve mirum non lic; (I, ve docent experimenta, Verlorium minus B A eorum convertatur, leque cuipis B ad furcinulam M, d Furcinula A ad cuspidem S maioris Verlorii admoueat, COntra quam Rac, Si Verloria cacuantur aequalia, ve luperius declaratum est. Tunc aurem, quando scilicet culxis B ad Furcimulam M, quam proxime ei li CebiE (derinCEUI enII IN CeNETO C Verlorium) accellerit; Verlorium verum que lineam meridianam siue planum meridiani circuli occupabit. Nam Pet luris Facultas debitum in sicum adducie VerCorium maius SMI ConveISa eiitS culpide S in boream, furcinula aurem M in meridiem; nec ab eo sicu amplius defectitur a minore Verlorio B A, quod Cuum in oblequium vendicauic; qua re tunc ambo sicum maiori S M congruentem, qui est meridiana linca, occu Pabunc. Nec dicas Telluris Facuicare minoris Verlorii B A situm huNC PE~ Polterum curbacum iri, nec per eam licitum Fore; ve culpis B, qua agente P ex- ra boream Colet spectare, ad austrum vna cum FurcinuIaMI CONVETTaTUE; LICUE nec Furcinula A. in boream dirigatur cum cuspide S. Praeualet enim Pelluris facultati Verlorii SM facultas, qua regitur Verlorium minus, adeo tenuis est illa Ferrae ris magnerica, re non lemel hactenis contigit obseruari. Nec vero etiam dici porest illam Verlorii minoris B A convertionem in licum oppolcum ei, quem per se in linea meridiam obtineree impedicum iri ab excellu, quo verimque