# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0355 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0355?run=74 # Title: R. P. Vincentii Leotavdi Delphinatis, Societ. Iesv, Magnetologia (shelfmark Leibn. Marg. 174) # Folio 349, page id 1759050695:0355 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759050695&page=355 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759050695/jpgs/default/00000355.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine # Lines: 45 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. primâ Fronre aduerlari videaneur. F:CCC LAmINR CeNErO A Magnetis poluS au Aralis immediate a terso adhaereat, vel ab eo proxime ablic: cum verlus cen erum Verlorium sensim promone. Experiere illud, rbi primum maonerica vircuce per lamellam eranstusa afflarum fuerit, cuspidem versus lamellae cen- erum converrere, quam paulo ante, cum Magnes aberat, ab eo derorquebat, e ad quod turculam dirigebat. Vnde haec tam repentina mutatio: Ex eo scili. cet, quod ance aberar, nunc adest Magnes. Praelente enim Magnere Verlo- rium non a lamellae rieture, qua imbecillior eAt, led à rirture maonetis conci Eatur, quae cam lamellam quam Versorium afticie ralidius. Cum ergo rirturis a polo A Maonetis australi eAusae radii anceriorem Faciem australem praete- ranE, eaque in Verlorium incurrae, similem ejus Faciem Furculat nImITLM vE inimicam arcere deber, de in eius locum dissimilem ex amicam culpidem bo. realem aduocare, quam absenre Magnere lamellae centrum insita sibi virtute expellebar. Fertur ergo Verlorii culpis borealis in hoc casu ad lamellae cen trum non tanquam ab eo centro allecta; led a Magnetis auctrali polo A ad cenerum illud applicico: qui dx lamellam afticie, de Verlorium, e obelos quoccunque cidem cenero admotos: e vero lamella ipla instar est obclorum intinitorum, quorum communis Facies est eius cenerum, siruque boreali aAI citur à polo A Magnetis, qui australis supponitur; nec inter le puonane hu- iulmodi, qui ad centrum tacie boreali concurrere concipiuntur, obeli; quam- diu cidem centro adhaeret Magneris polus australis: omnes enim ab hostili mutuo ascressu prohibet polus ille ralidiore lua vi, quâ X in lamellae centrum asic, _ in Verloria quorcunque ad lamellam accedentia: quorum omnium Cuspides boreales, quae alias sese averlarentur, allicie, e conciliat, virelque omnibus aut maiores impertitur, aut veteres conseruat; ex omne damnum, si quod sibi inferrent propter lius similicudinem e contrarietarem boreales il la culpides, perpecuo luo intuxu relarcic. Ouod si Magnetis polus australis a lamella Centro amoueatur: ecce satim cumulcus de dissidia non tantum in- cer Vecloria, quorum cuspides a mutuo aspectu se subducune; se d etiam inter lamella cenerum, (quod boreali sicu donatum est à Magnetis australi polo, I ex Verlorii cuspidem. Ouare cunc cenerum illud borcale amandata à le Ver- lorii cuspide, furculam australis situs ve amicam aduocae, et ad se recta dirigit. Ecce porro aliud, quod in hoc experimento occurrir obseruarione dignum. Contemplati lumus Verlorium cuspidem ad lamina ferrea circularis centrum convertere, cum australis polus Magnecis à lamina tergo latentis cidem cen- Ero adhaerebar. Sed Si Vexlorium non e regione contri illius satuatur, led c regione peripherix lamella: quam Faciem Verlorium ad eiuldem laminae oras converturum est, boreamne live culpidem, an australem, sive furcinulam: cuspidem haud dubie. Ouid ica3 Ouia primo laminae vircus, qua iam imbuta Supponitur ita ve cenrum sic boreale, limbus vero australis, verlorii cuspidem ad oras allicere debet, repore licus dissimilis e amici. Secundo, quia idem exigir vircus poli A australis, quae a cenero per laminam ad eius oras funditur, taciemque Cap. IV. De virturis Communicatione.