# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0356
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0356?run=74
# Title: R. P. Vincentii Leotavdi Delphinatis, Societ. Iesv, Magnetologia (shelfmark Leibn. Marg. 174)
# Folio 350, page id 1759050695:0356
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759050695&page=356
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759050695/jpgs/default/00000356.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
# Lines: 45 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Magnbivi
faciemque ad eas habet australem, Similem scilicet Magnetis polo A, a quo
auerta est illa Facies. Eroo etiam exhroc capire Verlorii cuspis borealis dissimi-
lis ∞ arrICa Ad CAMI HON POFCCNON aCCUTCTC. AEque ita, cum Maonetis pO-
lus A australis lamella cenerum occupac, toca lamina tam in cenero, quam in
limbo cuspidem Verlorii allicie, quam Cola ipla lamina amoto Magnete in
limbo tancum alliceret, FUIECULaM AULEM A CCNETO AUICTFCFET. EF VerO s Verso-
rii cenerum, hoc est, Aylus, cui inequitat, a resione centri recedat in alteru-
Eram partem, ita ve Aylus, centrumque lamellae, de Magnetis plaga lamellam
tangens, auc ei aftinis, in recta linea non iaceant, Verloris culpis semper ad la-
minam fertur, nunquam Furcula.
Elis demum circa ferream laminam obsernatis (ne quid, si Fas fuerit, omie-
tacur, quod ad pleniorem Magnericorum nocitiam conducac) illud etiam addi
debec: nempe, (i Magnetis polus non ad centrum lamina praecise appliceturs
Ced in alterurram partem recedat vertus eius Oras: Vexlorii extremum non le-
cta ad illum polum dirigi, sed nonihil ab eo deflectere: quod euidentius pa-
cebic, E laminam non rocundam, led alcera parre paulo. longiorem achibeas;
quaecunque enim fuerie laminae fgura; ca non minus, quam circularis ac hac
experimenca, ve luperius monuis apta fucura cst. Cuius aberracionis caula non
aliam licet excositare; quam quia, et hi Magnetis virtus validior sic, vimque
lamina muleis parribus luperet, adeoque obcundat, ve rix sele prodat: cam
tamen non extinguit, nec eius conacum ita cludic, ve nullum ejus argumentum
deprehendi queac: cuiusmodi est haec d directo cursu versus Magnetem Ver-
Porii extremorum nonnulla deRectio: quae tamen exigra est, cum quia ad sp2
cium valde brene se eftundic activitas laminae, cum quia forrius in eam agit de
ad longiorem distanciam, qui praesto est, Magnes. Oua ratio, ex iis, quae
Subdo, non levirer Contirmabicur.
Magneris polo australi, exempli gratiâ, obiiciatur ad breuem distantiam
Caturum Verlorium: Verlorii cuspidem ad se Ratim converlurus est Magneris
polus; ad quem quo aectu ea cuspis antelet, vibratiunculis arguet dense repe-
tiris (distinetur scilicet quo minus ad Magnerem aduolet, à Aylo quo susten-
tatur Verlorii centrum) dumigitur tam inquies agiratur Vexlorium illud, l2-
minam Ferream incer iplum, ec magnerem mediam interpone. Mirum. retri-
gelcet catim ille iactirationum fervor e in cardiores hinc inde vibrationes,
Led arcu longe ampliori repeticas, doncc deticiane, COnVCLFCTT. C ur autem
crebriuscula reciprocationes languelcant; non ab (que fundamento quis dixe
rit evenire ex eo, quod ferrum inceriectum rariores erantmirtae in Vexlorium
victuris radios, adde etiam, debiliores, dum iplum eos depalcirur, sure que ad
rircutem concipiendam vehementi auidicati larisfacie, quam et exlaciat. Nec
alia videtur FatiO, CUE RecIpEOCATIONUM MOEIS LONgIIS VETIIGUC CXCUEFAHE:
debiliores nimirum radii a Magnetis polo effusi segnius Vertorium alliciime,
eiusque ribrationes liberiores d ampliores, quas lemel a quiere turbarum ini-
re consuenit, remistuis compelcune. Accedie, quod ip la latior lamina à Magne-
ce adiuncto vircure imbuitur magnetica, luamque etiam explicac actiuitaris
Ephaeram