# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0369 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0369?run=74 # Title: R. P. Vincentii Leotavdi Delphinatis, Societ. Iesv, Magnetologia (shelfmark Leibn. Marg. 174) # Folio 363, page id 1759050695:0369 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759050695&page=369 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759050695/jpgs/default/00000369.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine # Lines: 64 recognised, mean confidence 0.87 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. SHIC um ido. viI. Con. Ia. erta Aem. ob. etis, tin. 1.2. niI. 6l011. ames 10p0 choris semil. AOEIB Cap. IV. De viremm Communicatione. Duorum cancum experimentorum, qua primo secundoque loco propolui AI sertione praecedenti, mentionent leck. Cabeus; prioris quidem ad virgulam ferream spectantis, quae altero Ille. extremo cantum Magneri adhaesiE, L ib. 3. Cap. 19 Posterioris aurem, cunt virgula medium punctum Magnetis polum cetisir, meminic eodem Lib. 3. C. ap. 24. Caeteros aurem allatos calus Allerrio- Cirea primum iraque ist ne tere modum ratiocinatur. Cum Magnetis AB polum A cansic virgula Ferrea AF, quamcun- que in parrem, dum cangic, inAectarur eius lon- sicudo: non mirum, l cota lonsicudo virgula ita rireure imbuacur, re duo eius extrema A X F Licus sinc dissimilis, et oppoliri; A Scilicee borcalis (E australis fueric Magneris polus A) d F. australis. Nam cum ex polo A in Om nem parcem effundancur magnericae virturis radij quemcunque licum ad polum A OccuPCF virgula A F, radtius aliquis magnericus in eius lonsicudinem inseretur, camque afticiet secun- dum ipsiulmet radii licum, ita ve virgula ex- cremum A sic boreale, alterum aurem F. lic australe. Duoad sccundum vero experimentum ea dem est cacio. Cum enim viegulae CL me- dium punctum A, polum A magnetis australem continsat, ee ex eo contactu vim concipiat: ita eam concipier, ve cundem licum obleruer, quem obler- nanE duo radii AC, AL à Polo A ettusis leque perinde habeac virgula C. L, quali constarer duobus obelis AO, A L in A contiguis. OuarC extrema duoC ee L eiuldem lunc australis licus; punctum autem medium A virtualiter du- plex licus sic borealis. Acque haec est duplicis huius experimenti ratio à C . Deo adductas quae excucienda renit. Oux quidem primo reiicienda ridetur eo nomine, quod virturis efusionem absolui supponat ex polo rantum A, tanquam ex puncto radiolo: quod d ve- o alienissimum esse cam multis suo loco, passimque deinceps obleruatum est. Deinde, re ab hoc nostro calu priore minime recedamus; nocum est, si obe- lusHII non ad polum A, Ced ad quoduis punctum FI hemisphaerii C A D au- Aralis admoucatur ad viiturem concipiendam, cidem que puncto rantisper ad- haereat; cum virturem non aliter concepcurum, quam l poloipsi A adhaet(- Sec: erit scilicet obeli extremum H, quod Magneti adhibitum est, borcale; alcerum autem Paustrale: id que euencurum est, quemcumque sicum ad NI2- onerem occupet obelus, dum eius extremum HI Magneri adhaeret ad virturem concipiendam. In hoc itaque calu dici non porest obelum illum FI I virturem trausisse secundum sicum, quem radii vircuris Z Magnetis puncto EI radiolo circumquaque protuli ob leruant. Patet. Nam quicunque polarem vircuris et Fulionem nis proximae, quos e re maxime Fuisset auinsere, praecermilit.