# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0370 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0370?run=74 # Title: R. P. Vincentii Leotavdi Delphinatis, Societ. Iesv, Magnetologia (shelfmark Leibn. Marg. 174) # Folio 364, page id 1759050695:0370 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759050695&page=370 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759050695/jpgs/default/00000370.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine # Lines: 45 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Mnencriosia L.11. fulionem alterune, alserune perhide nultum aliud Magnetis punctum radios in erbem vndique dispersere; id que muneris so- lum polum sibi rendicare. Ouare cum obelus HIF dum vieturem concipic, omnem in partem decorgueri porte, quomodo in ejus longicdi- nem inlerecur eadius aliquis a puncto I eftir- Cus; cuius situm deinceps observet obelus: Nreque, quod aiune cum Cabeo eiuldem (en- centix leccatores, duos a duobus polis A, ee B ad punctum EI emirri radios, qui obelum EII vi magnetica donene, admitti porest: tum quia quo illi radii sibi in Fl incurrentes in plano can. cum Meridiano per polos A e B ducto vertan. cur: quo Hc ve obelus, nisi in eodem plano Aa- tuatur, vieturem excipere nequeat ea ratione, qua in medio rlera punctum EI Magnetis pro. fundicur: ac in plano illo Meridiano stacui obe- lum minime necelle est, verim concipiat: cum eandem, codemque vigore concipiac, et (i aliud quodcunque planum a meridiano diversum occupet, dum virtitem ex Magneris puncto EI haurir. Tum quia obeli FI I exrremum H Mlasnecem tangens virturem eiuldem litus concipie, nempe borealem, ex quonis Magneris hemisphaerii australis C A D puncto. Ergo semper radius, qui ex polo a australi per punctum EI Foras prorumpie, obelum FI L sibi pro- pius accommocaret, quam radius alter a polo B opposici sicus esrediens, et per HI emilluS: quod Fallum esse docet experientia, muleilque declaratum eAt Tuo loco, cum aduertus polarem effusionem aGCFCEUL. Contirmatur euidenter. Nam enidenri constat experientia, ( Polo A vir- sula axponatur paulo longior, quam sic vireutis cadius ab eodem Poloemil- Cus; iplam tamen virgulam eoram vireure magnerica imbui. Ergo eo in calu dici non porest riceriorem illam rirgulae partem, ad quam radius ex Polo A emissus non pertingie, virture imbui ab illo breniore radio: sed alia aliqua ratione deinceps exponenda. Fx hoc icaque priore experimento collisi nullo modo porest terreas qualcunque rectas virgulas ideo secundum lonsicudi- nem vim magnericam concipere, dualque oppolitas carum Facies munere po- lorum fungi; quod risturis à Magnete ettulae radii iplas petuadane: quae erat Cabeis cxeterorumqne racio: guin eriam colligicur ea(dem vircure alicer imbui. oportere, etiam iuxta hanc de polari effutione senrentia. Par est posterioris experimenti caula: Cum scilicet medium virgula 6L punctum A Magnetis polum rerigie, amboque eius exrrema C, d L situm (1- milem lunc assequuta. Vnum cancum superest hoc in calu animaduertendum. APerit nimirum cicaio Libro z. C ap. 24. Cabeus feri non posse, ve virgula medio sui puncto aliam, quam Polum Magnetis plagam cansat, _ Cx CO COn- actu vircurem ita concixiae, ve duae ejus facies sine eiuldem lris: quod veri. E2