# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0383 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0383?run=74 # Title: R. P. Vincentii Leotavdi Delphinatis, Societ. Iesv, Magnetologia (shelfmark Leibn. Marg. 174) # Folio 377, page id 1759050695:0383 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759050695&page=383 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759050695/jpgs/default/00000383.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine # Lines: 45 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ap. I De virtutis Comaatione. onetica nucus Pisesu de Propria dispolicio, aliquid in eo reliquum hac, quod Magnetis actionem, ettulam que vim excipiat, nec re purum ee indiste. rens medium, ve reliqua nec actu, nec porencia Magnetica corpora le habeat: non ab (que Fundamento alteri videtur Ferrum quancum libet candefactum ad Magnerem praelentem de admorum accedere, cique rniri; re ingectam vim quamuis debiliorem ob minorem dispolitionem, accestu ad eius FOntem eX Maenece scacurientem augeat X perticiat: _ vicistim Magnetem iplum ad Ferrum ita comparatum sele adiungere, etsi quam ad Frigetactum, remistiuis; t paricer luam innatam rireutem non solum Foueat cucius, sed etiam vecun- que ralidius agendi ex huiu(modi angmento compos cuadat: qua LUINE PEO- bata Xx admilla mutui Mazneticorum concursis Principia, re luo loco decla- ratum est. Nec obiicias, quod sive serio, Cive per jocum dicit C abeus, Magnerem ab ionito ferro abstinere, ne comburatur, damnumque paciatur: neque enim Magnes abigne, etsi noxius ipsi sE, per morum localem sele subducir ve dam- num enicet: hic ope motus localis à concrario se le tuendi modus non omni- bus Roentibus necessariis competit; sed iis cancum, quae qualicatibus pollent loco moriuis, qualia lunc Agencia magnetica: quorum virtus ad litum Con venientem, qui line motu locali obcineri non porest, à NPacura comparata eAt, de insticuta: calor vero ex frigus pugnâ longe aliâ incer se dissidene, quam ve sibi ad innicem fugiendo contilane: certane quominus de luctantur eius gene- ris Agencia duo concraria, ex penes eorum alterum stat rictoria, quod Forrius in asendo se praectare contigerit. Nec irem obiicias Principium illud, quo iuxta mentem Cabei supra pro- Babatur ferrum candelcens à Mlagnere altici non debere, VE exPCrieNEO CON stare ipse ex Aliorum haud dubie relatione censebat. Nimirum, qualicarem a Paso non admicti, a quo ad breve salcem spatium conseruari non posset. IIIud enim in rniverlum rerum esse nequaquam potest. Vein hoc, de quo asitur, Calu paret. Nam Maones Ferro candenti vim inserit magneticam, quae amoto masnete superstes non est, led cuanescit ob minus aptum ad eam Fouendam FerrI CaNdeHEIS FCMDCTAMeNEUM, VEpOre a Terreo, (quod magnericae virtutis dilpolicio est maxime propria, ) longe alienum: perstat camen in huiulmodi Ferro ignico intula à Magnere vis magnerica, quamdiu praetto est Masnes, qui perpecuo induxu ferrum illud afticie, ex in eo aliquid vircutis similis producie Pio aliqua qua in eo remanet etiam post occupatum à calore aduencitio Fri- foris innati locum, terrea temperie, qua ad vim magneticam recipiendam Propria est dispolitio. Magnes itaque in Sphaeram vircurem effundit per quod- libet adiacens medium: quod variam fortitur ad hoc magneticum eAluuium habicudinem. Nam aliud est medium, quod nec actu, nec porentia magneti- cum esti led merum est propasationis magnecicae rehiculum, in quo magneti. cae vircuris radii recipiuntur quidem, sed cranseunter tantum et precario, de dependenter a Magnetis Agenris praelentia, quo amoro cuanescunt simul, de pereunc illi magrerici radii non secus gua lumen, specie sque risibiles in me