# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0388 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759050695:0388?run=74 # Title: R. P. Vincentii Leotavdi Delphinatis, Societ. Iesv, Magnetologia (shelfmark Leibn. Marg. 174) # Folio 382, page id 1759050695:0388 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759050695&page=388 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759050695/jpgs/default/00000388.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine # Lines: 41 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Magnetolocia. LD Parallelis plana duo secantia magneticum duci concipianuur, sive ea sint parau lela, sive non: iis duobus planis secari debet tota magnetica virtus in duas Parces aequales. Ouod non minus Foret ablurdum, quam li in quolibet graui duo dari dicerentur grauieatis centra: quod feri non posse proxime ostensum est: auC, quod per le paret absurdistimum, recta aliqua linea in duas aequales partes duobus in punctis diuersis secari posse contenderetur. Constat igitur cuilibet Masnerico rnicum rirturis Axem convenire, adeoque binos polos; cum non sine nili bina Axem cerminantia puncta. Neque vero plures reperiri polos quibuldam in Magneticis collioi porest ex eo quod in iis plura obleruentur puncta: quibus si applicentur breuiores obeli, quos possic ad nucum dirigere Magnericum, ad illud perpendiculariter Turrigi cernantur: situs enim ille perpendicularis ex anomala oritur Magne- tici figura, non aurem ex etulae riitutis radiorum directiore collectione, quae maiorem vim huiulmodi punctis impertiatur. Neque eriam Pemper contin- sic, ve in polis obeli illi perpendiculariter ad Magnerem insictane, auc Scobs terrea illis applicata in rillos coaleleat crectiores: non caro enim aliud exigie nacuralis ettulae virturis longicudo; quae cum Magnetis longicudine artiticiali. ee quancicariua minime convenit. Ouo caeteris paribus Maeneticum secundum lengitudinem virtutis naturalei productius fuerit: eo ad acendum fururum est validius tam circa Polos, quam alias plagas. CIne diro Magnetica, unum Ellipricum productius secundum virtutis AXen A B, qui idem sc longior Ellipleos AXis; ita re virturis longieudo natuTa- lis eadem sic cum longicudine artificialis sivre quanciratiua. AIcerum SiE Spta- ricum, cuius rircutis Axis SIE TG, AguaCOT aurem FIL: SIE autem verumque e maonicudine, e virtucis incentione aequale, re quoad caecera omnia ponan- tur paria, solaque difterant lonsicudine. Dico Fllipricum ad noendum FOre validius, quam sphaericum, non ad Polostantum, sed etiam ad A guacoris, alia (que similicer politas plagas: Polum scilicet A. Frmius sibi Ferrum adium- sere, de ad lonsius spacium concicare, et ad le cuocare, ac maius eius pondus Iuspendere; denique si ANis. A B in Hlorilontali plano constitmatur, de Mlagnes iple ad mocum liber fat, Ve si nauigiolo imponatur, aue luspendatur, dico ex- Deditius ad orbis cardines se in linea meridiana componere, in eaque sele co. hibere tenacius, quam polum IMaoneris (pharici Ad haec, E idem Ferreus obelus sEquatori D, Aquatorique L applicetur, auc plasis V ec Z: Dico obelum illum hemiis adhaeturum A: quacori D, punctoque V, quam sE quato- ri L, punctoque Z: aut altero maius ferri pondus aequalis longicudinis a pun- atis D e V Culpentum iris quam a punctis L. X Z. Oux omnia lune maioris ad asendum Elliprico, quam sphaerico Magneti concesti rigoris Argumenta. deCc