# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1759053384:0061 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759053384:0061?run=74 # Title: Renati Des-Cartes Tractatus De Homine, Et De Formatione Foetus (shelfmarks Leibn. Marg. 178, Stück 4; Leibn. Marg. 178) # Folio - , page id 1759053384:0061 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759053384&page=61 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759053384/jpgs/default/00000061.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine # Lines: 54 recognised, mean confidence 0.86 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 1C, ee Ua dit. dediter, TIDUId, et qua Onstra- ollideat quinon liguaro aM, Vel Id. Sic amare, leactio. NOTaHE: Guaim. U; atd ualis est Quae al pendere Ia FribuI Ea, quiu Ituram e red, V 1O al ed P R A F A I L et conrictio qua omnes rationis praecipites impetus, e turbulentos motus compelcere debeat, et qua nosimpolterum agnolcere e Fateri cogat, TTominis Animam esse naturae spiritualis, es realiter a natura corpo- ris distinctam. Audiamus nunc D. Augustinum, qui lub finem 1 capitisnoni, e toro capite decimo libri decimi de Trinitate hac eximia habet verba: Cum menti praecipitur, ut seipsam coenoscat: Non, velut absentem, se quaerat cernere; sed praesentem se curet discerne- re; nec se, quasi non norit, coenoscat, sed ab eo, quo alterum novit, dienoscat. Non ereo adjuneat aliud ad id, quod se- ipsam cornoscit, cum audit, ut seipsam coenoscat. Certe enim novit sibi dici, sibiscilicet, quae est, es vivit, e intellicit. Sed est es cadaver, vivit es pecus: intellieit autem nec ca- daver, nec pecus. Sic ereose esse, vivere scit, quoniam est, es vivit intellicentia. Cum erco, verbieratia, mens aerem se putat, aerem intel- ligere putat: se tamen intellicere scit: aerem autem se esse nonscit, sed putat. Secernat quod se putat, cernat quod scit, hoc et remaneat. Unde ne illi quidem dubitaverunt, qui aliud at que aliud corpus esse mentem putaverunt. Neque enim omnis mens aerem se esse existimat, sed alia inem, aliae cerebrum, aliaque aliud corpus, et aliud aliae: omnestamen se intellicere noverunt, es esse, es vivere: Sed intellicere ad id, quodintellisunt, referunt; esse autem, e vivere ad seipsas. Ft nulli est dubium, nec quemquam intel licere