# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1759053384:0190 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759053384:0190?run=74 # Title: Renati Des-Cartes Tractatus De Homine, Et De Formatione Foetus (shelfmarks Leibn. Marg. 178, Stück 4; Leibn. Marg. 178) # Folio 108, page id 1759053384:0190 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759053384&page=190 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759053384/jpgs/default/00000190.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 92 lines, status machine # Lines: 92 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. LF. N A LL FS-C ARTI.S quod illa via, Guancums Facilior, non jcetur, hypochelin nostram accurate expli- Tamensic ista, quam inire necessehabet, mecam sibi propolicam contingere rell porest cractu cemporis libi viam pandere noram, qua priore quam calcare delierit, magistrica eradet: Ita quoque A voluntas nostra aur caula quaedam alia diu conserrac spiricus in sua prima decerminatione, id ipsis porest esse causa aperiendi sibi tandem aliquando riam recentem, quancumris al- ceram magistricam oftendane, praeserrim ( non incerrenerit quicquam, quod aliquo- ries eos propellat ad hanc posteriorem. gua paulatim delebieur, at non ita tamen. quin semper denuo possit Facilius aperirt quam si aperta nunquam fuiset, quando occalio quaedam spiricus in pristinam riam reducet. AEque haec est cerebri AruCtUTA quam conatus sum, quam optime potuI. explicare, ee aulim sperare, eos qui can- dem recte comprehenderine non FanEuM nullam amplius in eoro Textu, qui nihil aliud cractat, sed etiam in omnibus quae sionibus, qua super hac maceria FOr- mari porerune, nec non in disticultatibus omnibus qua objici poterunt, resolvendis disticultatem reperEUTOS. Onarum nescio ullam ponderis majoris illa qua afertur d Bartolino in sua Anacomia Retormata. P25. 320. ubiait: Cartestani cerebrum ex mollibus es plicabilibus fibrillis se mutua cum pororum interstitiis contingentibus con texunt, per quas imprimantur in cerebro imasines rerum objectarum; egresie qui dem sensus rationem hoc pacto explicant; si vera esset hypothesis; sed tales fibrilla in substantia cerebri molli non observantur. niso principium spinalis medulla sumamus. ex quo nervorum. funiculi oriuntur. PF pau- 10 inferius, pa9. 333. Poros multos in ven triculis addit Resius, in fibrillas substantiae cerebri spectantes, in quibus spiritus ani- malis generetur, sed isti, una cum fibril lis, oculos anatomicorum fugiunt. NOSla- ne multum Barcolino ejusque in loguendo care functiones sensuum; de quidem Felices Cumus, quod laudatus Auror doctinimus ex- perientissimu (que neminimam quidem ob. jectionem potuerir reperire qua hrpoche- An nostram Fallitaris arguereE atque CON- rinceret. Nampro objectione haberi ne- quir, aquis dixerie, Ibineque illas cerni A- brasneque illos poros, nilitimul hinc quo- que conclusum roluerit, quod quicquid A- natomici in corpore humano oculis dere- gerenequeune, ibi etiam non (ic; quod (anc procul dubio nolet Fareri. Hloc enim A eNCE, neganda quoque foret existentia spirituum animalium, acque omnium pororum in- sentibilium, quam tamen existentiam qui- libet aonoscit in divertis corporis locis. Dux dantur ria existentiam rerum dete- gendi, quarum una est Senus, altera R atio. Libere quidem concedimus, sensus testimo- nium hic nobis deficere, sed ratio Fantope- repronobismilitar, ut non tantum osten- dac, rem esle maxime verisimilem, quemad- modum ipsimet Adrersarii nostri nobis consentiunt, (quippe quilicam crederent este impossibilem cam nullarenus dicere possent esse coreoium modum explicandi opcrationes sen suum) rerum etiam veram ee, acque impossibile, rem aliter se habere: quoniam cum species quae nobis objecta reddune Censibilia, nihil aliud sinc quam mo- dus quo ipla nOStrOS ACFINGUNENerVOS, aUF per scipla auc per interrentum corporum inter ipla acq; nos incerjacentium, cumque iste contactus nequear esse sensibilis, nis quandam nerris nostris inferat mutatio- nem, e cum nulla detur, quam tam clare concipiamus quam motum localem, neque etiam quam possimus sinc iploincelligere, conlequitur, quod proprie loquendo nihil nisiiste mocus imprestionem in senus nO- ArOSFacIaE. AC cum iAthaeC impresTiO non percipiatur, neque ullum in nobis senlum exciret, nisi delatausq; ad cerebrum fueric, de cum hoc teri nequeat Dilimediante quo- diberrati debemus, quippe qui ingenueta. dam corpore inde descendente ibidemque elel