# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1759053384:0193
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759053384:0193?run=74
# Title: Renati Des-Cartes Tractatus De Homine, Et De Formatione Foetus (shelfmarks Leibn. Marg. 178, Stück 4; Leibn. Marg. 178)
# Folio 111, page id 1759053384:0193
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759053384&page=193
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759053384/jpgs/default/00000193.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 118 lines, status machine
# Lines: 118 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

omtione
CreOrO MME.
uo hilamenrs
Dlius corpus
usculis, at-
me in alter-
pour spiri-
deriseore.
NIuIS quaM ex
unE, aIE et -
Dbrepraversue
IGuantomavis
ductio illiue
a quampluria
aUNA PaTSNO.
renericulorum
pagina à nobis
cus vere slandit
imealem glandit
plandulae superse
in animaliri-
brilistimae que
NE, quae TuMe
ui spiricuum inde
contundunt Ideas
Ouemadmodim
ost morrem h0b
conolobetur Mal
illud, dum inv
renedtum, e
R ACTAYOS DE TEOMTRE.
lalerus ictorum corpulculorum cursurre.
lccaC. Ec quamris supra dixerimus, illos
rentriculos a spiricibus esse FOrmates
propulsando illinc omne corpus aliud pra
cerquam se; concipere ramen difficile Hot
etu, illos non pocuisse impedire gettet
eienem ictius renellae MembranX quX 
Forhice descendit rersus rentriculorum Da
sn acque ambas illas caritaces primas à se
invicem separat, neque etiam generacio.
nem glandulae noltra parre; e 
modus curtus corumipies pracpuels
erosum ac sinistrorlum propulerie, d
cemro cerebri recedere coegerit, ubi ab
arrenis effunduntur, de glandula locus ele,
semper ibidem spacium aliquod relique.
rum racuum. in quo proinde non porue.
runc alias impedire partes ipsis crasiores
quominus incrarene ibidem que manerent
Contra rero si inter iplos nonnullae tue
HIBEreperEX, non poruerunt cas inde non
abidere acque impedire, ne coredianeur
idque eodem modo, quo Dn. Des-C artes
concipic, parros globulos caeleltes corpo
ra oraria sibi incermixta cerram veclus
Propellere, quoniam majore acque ipla
peneant rirture inde recedendi. Polthac
Barcolinus loco a nobis modo citaco u
summ, quem nos olandula isti adlcribius,
innedium protere his verbis: Cartesous
ejusque sequaces, Meyssonerius, Resius
Locelandius; existimant, slandulam hand
in medio ventriculorum in vicilia spiritibus
verpetuo distentorum sutam: I. Omnium
ojectorum motus excipere. 2. Animam in
omnes ideas, quae à quinoue sensibus pros
ciscuntur, apprehendere tanguam in cen
Tro esi discernere, atque deinde ejus ope spi
culo sphaerico exili omnia eo ordine recipuin
me dimovent. Ancequam autem reteta
Suolcamus, cuinam opinionem nostram
Fundamento superponamus, de quibus pro-
bemus argumentis, hanc glandulam esse
sedem anima primaria aEque OrganUM
imaginationis senulque communis. Sup-
Dono primum id quod in Tractaru de
Spiritu probari, quicquid cogitat non et-
se capax excentionis localis, et cum ni-
hil aliud sic quam substantia cogitans.
hoc est, percipiens ac volens, tinoi ne-
quit, eam habere ullam relationem a-
liam ad substantiam excensam auc aliam
quamcunque, nisi mediancibus luis per-
ceprionibus acque voluntatibus, Facien-
do ex. or. (siquando eandem rolumus uni-
re cum illa qua est exren(a) uE quaedam
perceptiones de roluntates unius sine jun-
etae cum quibusdam motibus alterius, de
ricererla quidam mocus hujus cum qui-
buldam perceptionibus illius; ulque adeo
uc quando corpus, cui Mens est juncta,
aliquo moretur modo, continuo etiam
Mens qualdam habeat perceptiones, atque
eo iplomomento, quo Mens qua(dam H2-
bec roluncates, etiam corpus, dummodo
bonaralet consticurione, sic determinatum
ad mocus qui iildem respondene, aut natu-
raliter juncti sunc. Supponimus secundo,
in modo peculiari, quo perceptiones e
voluntates Menris humanx sunt junctae u-
nicxque moribus lui corporis, contistere
Mentis _e corporis unionem, qua natuEX
humana est essentialis. Hlinc eridens est
primo animam nostram esse omnibus COr-
porisnostri parcibus unitam, cum nullum
hac sola per hos motus sensilia externas C habeamus embrum, CUjuS IOTIS NON
percipiamus, de quod, quando rolumus
MOVCTENON POSTiUS. Sed quoniam quo-
que videmus, quod quando corpus est mia-
ritus ad varios nervos miltere, sieut in spe- le dispolitum, nos nostra membra, quan-
dorolumus, non semper possimus move-
tur, quo vel in campo, vel in museo sunt. re, neque motus percipere, quos objecta
Fc postmodum inquir idem: Sed multa externa in eo producune; acque etiam
sunt quae ab opinione hac noda es. ingeniosa quod non simus domini carum perceptio-
nU nOStraTUM, quaS rOCaUS senTUS:
mus ipsus objectiones, faullum praeco. Manitectum est secundo, perceptiones avi-
+