# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1759053384:0288
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759053384:0288?run=74
# Title: Renati Des-Cartes Tractatus De Homine, Et De Formatione Foetus (shelfmarks Leibn. Marg. 178, Stück 4; Leibn. Marg. 178)
# Folio 206, page id 1759053384:0288
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759053384&page=288
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759053384/jpgs/default/00000288.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
# Lines: 35 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

200
REN A TE DES-C AR FES
quam descripsi dilatatione sanguinis. Verum ut possimus
assequi utra duarum harumce caularum vera (IC, Derpen-
denda Cune alia experimenta, qua utrique convenire non
Possint. FFvrimum quidem quod atterre portim, est quod,
Si cor proxterca durescat quod tibra ejus introrlum contra-
tantur, magnitudo ejus minui debeat; sivero idcirco du.
relcat quod languis quem continet dilatetur, auseri po-
tius debet. Fxperientia autem docet magnitudinem ejus
nihil minui, sed potius auveri; quod aliis Medicis cau-
la fuit judicandi illud cum temporis tumelcere. Verum
eA quidem non multum augeri magnitudinem ejus, sed
ratio est in prompeu; nam permultas habet Abras ab una
rentriculorum parte ad aliam Funiculorum inscar tensas,
quae impediunt quo minus multum dilatetur. Aliud ex-
perimentum quod probat rentriculos ejus non tieri anou-
Stiores, Ced potius latiores, cum muerone ad balim ejus
accedente durescit, eA quod si pulli cuniculi adhuc riri
mucro cordis abscindatur, non difficile erit oculorum judi-
cio dionoscere rentriculos ejus nonnihil dilatariiismomen-
tis quibus durescit ex languinem emittit. Ouinimo cum
rencriculi ejus, propter penuriam sansuinis in animalis
corpore relidui, non emittunt nisi valde parras outtas,
pristinam tamen latitudinem suam retinent. Ouod vero
non magis dilatentur, in causa sunt tibrae quae utrinque
tenlae illos retinent. Ouod aurem idem non aeque appa.
reat in canis aut regetioris cujuspiam animalis, quam (It
pullus cuniculi, corde, id tribuendum fibris magnam ven-
triculorum partem occupantibus: Durescente enim corde
se intendentes, tieri potest uc digitum in ventriculis poli
cum comprimane, quamris in de rentriculinihilo magisco
arccentur, sed potius dilatentur. Flisaddam tertium expe.
rimentum, nempe languinem ex corde egredientem non
caldem habere qualitates quas intrando habuerat, sed mul.