# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/175905688X:0251 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/175905688X:0251?run=74 # Title: [Ps. 1] (shelfmarks Leibn. Marg. 178, Stück 1; Leibn. Marg. 178) # Folio 229, page id 175905688X:0251 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=175905688X&page=251 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/175905688X/jpgs/default/00000251.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine # Lines: 44 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. AI 1C e COMMENZAREE EN LEDRAMII. erit b- 2.2) - = 7. A deo que si addantur perpendiculares inventa E. F, EG, _ FHI, eric earum lumma b, aequalisb, perpendicu- locrianguli ABC. EIbi patec, quod, postquam incidimus in xequationem, in qua ab utraque parte repericur eadem quantitas, quaeltio propolica non sic Problema, Led Theorema; leu quod conditio, ex qua haec aequatio deducta fuic, in quaeltionis datis sic comprehenta. neque unquam line hac conditione esse portit: Atque adeo. duas in ea conditiones desiderari, ad dicti puncti determinatio- nem; unam, ad aequationem prox inveniendam, ou d innocescat, 2d quod punctum linex A C duci debet perpendicularis F F; at- que alteram, ad aequationem pro rinveniendum, qua cornolca cur, abinam illud ipsum in hac perpendiculari sit lumendum: qui- busmediantibus quaectio penitus determinata reddatur. OuarC, Vide ea, quae Poltquam conditiones in quaeltione praltandae exlecuta lune, de habentur neueri linearum incognitarum AF, FF. aequatio respondet, po- paz. 4. terum illa ad arbierium accipi, atque idcirco quae licum punctum F. ubique inera criangulum AB C allumi. Cujus demonstracio Facilis est. Ducantur enim reCtX AF, F B, X F. C, ut constituantur eria triangula AF C, AEB, XBF C. Ouoniam igitur horum triangulorum bales lunt aequales, ac quaelibet ex iplis aequalis basi trianguli A B C; habebune ipla ad triangulum AB C eandem rationem, quam perpendicula FF. EC,de L FI. Ouare cum criangula AE C, AEB, _ B F. C Cinul sumpea ipsi criansulo AB C sint aequalia: crune quoque perpen- diculares F F, FC, _ F HI sunul sumpex ipsi perpendiculari BD aequales. Quod etat demonstrandum. Porronotandum est, quod, quemadmodum punctum C, intra triangulum AB C alsumprum; exhibet semper candem Cummam perpendicularium P F, FC, _ FHI, guxe ab eo ad trianguli late- ra deducuntur, ee aequalem perpendiculari BD, ita contra, si Tu- matur extra triangulum AB C, atque ab eo ad finsula ejus latera, si opus est, producta perpendiculares demittantur, obtineatur lemper eadem perpendicularium differentia, quae rurtus perpen- diculari BD sic aequalis. Oportet aurem perpendicularem, qua ducitur in lacus subrenlum angulo, incra quem punctum sumpeum CTIE