# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/175905688X:0299
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/175905688X:0299?run=74
# Title: [Ps. 1] (shelfmarks Leibn. Marg. 178, Stück 1; Leibn. Marg. 178)
# Folio 277, page id 175905688X:0299
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=175905688X&page=299
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/175905688X/jpgs/default/00000299.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
# Lines: 38 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

; Pranit
sa pa
tiam seie
Osiquam primo libro exposita sunt ea, quae viam aperiunt
adt Autoris Methodum, qu’à in resolvendis es construen-
dis Ceometriae Problematis uritur, ibidemque simul osten-
sa est ratio construendi Problemata elana, hoc est, qua re-
duci possunt ad aequationes Ouadratas, quae que rectarum
linearum atque circuli circumferentiarum ope solvi possunt; accedit dein-
cepsad solidorum ex Linearium constructiones, hoc est, quae ad aequationes
Cubicas altiorumve eraduum adscendunt, es ad quorum constructiones, se-
ctionibus Conicis, aliisque curvis lineis magis compositis uti necessarium est.
rbi observandum est, quod cum peccatum sic non leve apud Ceometras,
Problema Planum construere per Conica aut Linearia, hoc est, ipsum per
improprium solvere genus, ita quoque sit cavendum ne in constructionem
ejus adhibeamus lineam aliquam curvam, quae maris sit composita, quam
ipsius natura admiltit.
Ouocirca, postquam secundo libro ostensum est, quo pacto curvae linea,
mediantibus aequationibus, quae exhibent relationem, quam ip Carum puncta
habent ad puncta linea rectae, distingui possint in certa genera, atque exin-
de coenosci, quaenam illarum magis sint compositae; super est ut explicemus,
quomodo sciri possit, utrum Problema aliquod sit vel Planum; vel Solidum,
vel denique Lineare. Areuirur autem Problema Planum esse, cum aequatio,
ad quam perducitur, postquam ad simplicisimos terminos est reducta, at-
que amplius reduci nequit, Plana exiscit, hoc est, ut incoenita quantitas ad
quadratum adscendat, duasve habeat dimensiones, illaque per rectas lineas
es circulorum circumferentias inveniri possit, quemadmodum primo libro
fuit ostensum. At vero Solidum esse, quando aequatio, quae ex eo deducitur,
Postquam ad simplicissimos terminos reducta est, talis existit; ut incognita
quancitas ad Cubum aut Ouadrato quadratum, hoc est; ad Z aut 4 di-
mensiones adscendat, ip saque non nisi Conicam aliquam sectionem in con-
sructionem adhibendo inveniri queat. AC Fineare denique, ubi aequatio il
la, postquam non amplius reducibilis est, plus quam solida existit, es in-
coenita quantitas ad s aut s dimensiones assurgit; vel etiam ad 7 aut 8:
vel ad 9 aut ro dimensiones, atque ita porro in infinitum; ip saque non nist
per curram secundi, aut tertii, aut superioris denique generis inveniri potest.
Nm 3
FX