# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/175905688X:0317 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/175905688X:0317?run=74 # Title: [Ps. 1] (shelfmarks Leibn. Marg. 178, Stück 1; Leibn. Marg. 178) # Folio 295, page id 175905688X:0317 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=175905688X&page=317 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/175905688X/jpgs/default/00000317.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine # Lines: 62 recognised, mean confidence 0.81 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 140 eujus alic AB lI _; AM BCOI uS. Quade se habor lidutano u evectert DOret, erta lunI derdiete ubiind le exipla nplo du oris pele 0000 00 CORTAFENTARETRTD BEBEUHHIL. 295 eR hac aequarione, irethodon Victa tradica in eractaeu de Nu- merola Poceltatum relolutione, inrenietur Z Iaj Or quam 15052 _minor quam 15053. Ouibus dirils per 1000 (quia praeceden- eisradicem mulciplicarimus per 2000), herr major quam 15, 6 de minor quam 15,558. 2dco ut differentia inter hanc veramque inrentam d veram millesima parte umicatis inor (ic. Quod erae inreniendum. Porro quoniain a quatio propolica y 3 ∞ 200y p OD duas adhuc admiEc Falsas radices, quae Similicer sunc irratio- nales, quiaipsa per v. L vel-nutlo rumero ultimum terminm dividence diridi porest, possine ex eddem ratione inveniri, mu catoraneum ono in Ocaruni equidem major excedee 13,385; _ minor deticiet 2 2 53 componentes simul veraim in- Ventam 15,25. Cacerum, sicur aequaciones ope mulciplicationis a tractionibus liberantur, acque ad Faciliores reducuntur, ita quo- que interduin licer iplas Beheticio divisionis, quando cam proli- Kosnumeros continene; ue earum resolucionon hisi operolioreim industritur requirae, in Paciliores etansmutare. IIc ( Fuerie re qua- tiO x ∞ F. f203125 ~ F 23.437500, e ejusloco alia delideretur, quae minoribusnumeris exprimatur, diridenda est ip la por nume- r05 proportionales Y. 125, 25625, 2953125, hoc pacto: N 3 8 O _ = 203F25. x = 23437500 30, 1es 3e . BR _X, KF arrer L. 2 5~,. 13F5625(3cVer. 1495, 3.F. 2.5 ur ua e prodibit aequatio 3 8 oyy 139 F + 2005 vel y3 ∞ X +Z y F +2 cujus radices lune 4, 3, 8 L, quibus per 225 inul ciplicatis (quoniam prioris radices per r25 dirilunus) exlurgent radicesprioris + 500, 3753 d n 125. Ibi porro notandum, quod spostquan aequatio quaelibet a tractionibus aut surdis numeris est liberata, atque in faciliorem eranmutata, herinon possie; uculla ex hujus radicibus; sire fal- Cis live veris, Cenumerus aliquis tractus. Ouemadmodum Facile ex 7no Flementorum libro demonstrari potest. Aded ut, hilla deinde sicur pag: 7q est octensum diridi nequeat, concedendum sic, nullam exradicibus sive Fallis sire reris pumero explicari pot se led omnes esse irrarionales. 5 Qu 2 ) L sua al 2. 3 Ouibus ita constituris, ut pateat quo pacto hae radices lurdis numeris sint exprimendae, vilum tuit ea, quae ab ingeniosistimo FTuddenionostro circalxc excositata sunt, in medium adducere. Tinc ueinrellisetur quo pacto, exempli causa, radices re qua tionis