# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/175905688X:0329 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/175905688X:0329?run=74 # Title: [Ps. 1] (shelfmarks Leibn. Marg. 178, Stück 1; Leibn. Marg. 178) # Folio 307, page id 175905688X:0329 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=175905688X&page=329 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/175905688X/jpgs/default/00000329.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine # Lines: 44 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 30, 20 crb 1800, 1 72 COMMENYARESLNLIORaMLIL. 307 nem Colius inventx recta R C accurate exhibetur, propter hujus cum reliquis alrimmetriam; numero tantum quadancenus ex iplius ad halce relatione innocescit. Fodem modo inveltigari queune radices aequationum, plures pauciorèsre dimensiones tra- bencium. Caecerum cum radicum inventio res magni sic momenti, atque eorum, circa quae Algebra verlatur, praecipua: alium modum se- lixendi dirisores, qui ad aequationem diridendam utiles judicari pollune, subjunsam, quem communicarit Pacobus à WacRenaei. Clcrajectinus, Geometra peritissimus, atque in hac Carceliana Methodo verlatissimuS. Inveniantur radices requationis x 3 = Z X X - 3O X - ]- 72 ∞0, cujus ultimus cerminus diridi potest per 1, 2, 3, 4, 6, 8, 9, T2, 18. 24, 36, 72. Unde aequatio propolica diridenda eAt per x 8 L, vel per x B 2, ec. Verum cum complures hic lint dirilores, de tan- cum tres hic esse portine, per quos dirilio heri queac: constat, di- vilionem pluries elle tentandam, antequam forte incideremus in aliquem, qui qualito Patistacere posset. Ouapropter uc selisantur illi, quorum prae caeteris est ratio habenda: ausendx lunt radices vera certa quadam quantitate, hoc est, transmucanda eAt Xe qua- eio in aliam, cujus rerxe radices sinc dato numero majores. Com- modissimum autem fuerit ad id assumere + vel 20: quia cum inul- ciplicatio alicujus numeri insticuitur per L, vel 10, numerusille sic nonmutatur, sed ipsitancum in finc crphra adjungitur. Unde Ponendoy ∞ x- L, Cive N ∞y - L, Cxlurg et ae quatio y 3 - 477 =257. + 10000, cujus rera radicesunitate majores (unt reris prioris de talsae contraunitace minores Fallis. Juia vero in hac e- quatione, numeri ultimum terminum 100 diridentes, (unE I, 234, 5,10, 20, 25,50,100: ideo diridenda Foret Pery 8 T, rel per Y 82, vel pery 8 4, ec. quod cum non minorem quam in luperiorire- quiraclaborem, oporcet similiter exiis quoldam selisere. Atque adeo cum cognolcatur, ad inreniendas veras radices, dirilores hujus unicate debere esse majores divisoribus prioris xequationis, Facile constat, si ex inventis 1, 2, 4, 5, 10, 20, 25, 50, 500 aliqui idonei lunc ad polteriorem aequationem diridendam, aliquos etiam inter eoldem unitare diminuros, nempe inter O, L, 3, 43 9,29, 243 49,99, dd priorem aequationem diridendam utiles tucuros. Dui ur inreniantur, conterendi lune iidem dirilores