# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/175905688X:0381 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/175905688X:0381?run=74 # Title: [Ps. 1] (shelfmarks Leibn. Marg. 178, Stück 1; Leibn. Marg. 178) # Folio 359, page id 175905688X:0381 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=175905688X&page=381 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/175905688X/jpgs/default/00000381.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.87 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. due SE OU A ZTOHAM RESOLATIORE. 355 DC F. Elinc, qualium partium angulus A est L, calium angulus CD A eric 23 d D C F 3, hoc est, criplus erit angulusDC L an- Suli A. Duemadmodum tuic propolitum. Denique quoniam omnes limiles aequationes ad aequationem praecedentis Problematis rerocari queune, pocerimus quoque ra- dicem x aequationis propolitxe x 3 ∞ 243 x F 12F5 SiC incerpreta- ri: dicentes eam esse diametrum semicirculi, supra quam delcri- Peo quadrilatero inaqualium lacerum, eria superiora in se invicem ducta Faciane 607= cu =q; at vero lumma quadeatorum ex ipsis Faciat 243 Ceu p. Ubi praeterea nocandum, aequationem numericaM F (3, ∞ Y3 1) 12, a Csirardo allatam, non indigere ue radix ejus hoc modo exprimatur, cum in illa L (D raleat. F 43 = 3, & - 2; ac ipla X- quatio F(3) 80(2, = 13(D) = 12∞O PeF F (1) = 4 ∞O, & Per L(I + 3 ∞ 0, aEque etiam per 1(1) - + 5∞ 0 diridi queat. IFaUF tantum radices earum aequarionum secundae formulae juxca ali- quem praecedencium modorum opus sic exprimere, in quibus constaciplas necnumero, nec C aidani resula exprimi posse. Sed jam tempus est ut ad certiam aequacionum Cubicarum For- ulam accedamus, ubi Z3 aqguatur + L pZ - 4. Haec aurem xe quatio eres diversos radicis ralores admittit, duos nempereros dc unum falsum, aqualem veris illis Cunul sumpris, Ticut ex ejusdem aequationis constiturione agnoscere licet. Nam si ponamus x ∞ b seu x --b ∞ 0, ec x ∞6leu N =C∞ O, atque etiam X ∞ -d seux -f d ∞ 0, _ multipliceimus X -- b ∞ O PCF N - 6∞O, aC denuo quod inde hc per X. F d ∞ o, proveniet aequatio: ∞3 - - d X X - b ab X -f- bc e ∞ 0, VCl ∞ 3 ∞ --- d X N - ( - b d X - bc d. L b 6 C a b6 In qua siponatur d, valortallus radicisx, regualis b -f - c, duo- bus reris raloribus ipbus a lunul sumpris, tunc quidem b Lc de- Sruet =d, terque oxx, hoc elt, eranescet adfectio (ub X N, nec amplius sele deltruent. Nam cum ex hypochesib- L cX quatur d, mulciplicando urrinque per d, tiet quoque b cb- f c d 2qua lc d d. ACvero de majus est quam bc, quandoquidem cancundem raler ac bb. = 2 bc-c0, quadratum videlicet a b - L c. Ouare e b d-] sd ajus eric quam bs, manebitque adfectio sub x cum (181o-. I