# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/175905688X:0423 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/175905688X:0423?run=74 # Title: [Ps. 1] (shelfmarks Leibn. Marg. 178, Stück 1; Leibn. Marg. 178) # Folio 401, page id 175905688X:0423 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=175905688X&page=423 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/175905688X/jpgs/default/00000423.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine # Lines: 36 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. CacE 11o, ide tesit Deb Celeberrimo. Amicissimoque Viro. FR A AVCTSCO a SOTTOOTEK OHI A N N E S. Clarissime Vic, S. P. D HIV D D E copiam Tibifaciam rocas, prolixam illare de Reductione aquationum existolam, sive libellum mavis, ut ex alteram illam, quae meam de Maximis es Minimis Methodum conti- net, Commentariis tuis in D. Cartesii Ceome- triam annectendi edendique. Certe, cum id non mode postules, sed etiam serio, ut faciam, mihi author fis in illam opinionem, sive imaginationem potius, devenio, ali- quid illis, tuo saltem judicio, contineri, quod laboribus in lucem edendi respondere queat: quippe cum continuo dies nocte sque cocitationes tua circa illa, quae aliquo commodo humanum se- nus beare possint, versentur occupenturque, nec unquam, vel levissimo indicio, deprehendere potuerim. Te, secus ac Batavum deceat, aliud clausum in pectore premere, aliud vero lineua promere, in animum inducere nequaquam potui, Te, eo tantum temporis articulo, quo has posceres, mihique ut facerem author esses, à consuera tibi es reciâ viâ deflexisse. Praterea amicitia nostra, nec hodie nec heri natae, vinculum, tuusque candor son- cularis, mihi satis superque. Te nequaquam hoc ab animo rno imperraturum fuisse, testatum faciunt. Duare, si hac in re Tibi obluctarer, commissi erroris fortasse insimularer. Non pauca ta- men obstant, quo minus assensum plane prabeam. Non enim Te latet, me mulia remporis ccestate, quod rune aliis studiis destina- ram, haec non ita ad normam exigere potuisse, quam illa quidem, Ecc Qua