# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/175905688X:0503 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/175905688X:0503?run=74 # Title: [Ps. 1] (shelfmarks Leibn. Marg. 178, Stück 1; Leibn. Marg. 178) # Folio 481, page id 175905688X:0503 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=175905688X&page=503 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/175905688X/jpgs/default/00000503.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine # Lines: 68 recognised, mean confidence 0.74 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 1 DC AX, 9u_ ocuu t cru ua 2981 C81 nontati de Ca ldiec. allo, vona n al 29o 600D0. eti DE RE DUOFEORL AE OUA TLONUM. n W t La d SB X3 X 49 X X ∞ 50 X ∞ 600 3 de + 7Z+ 4C 10 = 2O1 L + 6063 E 3092 75430. Oux aequatio per pracedentes Regulas examinata divisibilisre Peritur per 2y At 3 58∞O, aC PrOIndC CUIM X SIC ∞ Z -L 7. Crit Z ∞ x = 2. Unde siinlocum Z lubrogetuFX = T, obtinebi- TUT Z7 = 3Z 58 D X N F LN = 603 O. Per quaM ItaquCPIO- Polica quoque aequatio dirisibilis erit. Duod li autem post primam politionem ipsiuSN ∞ L F Obti- nuistemus asgregatum, quod nobisnon inserriisset, id eAt, quod non pauciores aut adhuc nimis multos dirilores admitisset, pone- re pocuissemus x ∞ =2; quod sivero d hinc quasitum aggre- satum nondum inrenissemus, ponere possemus x ∞ L 2; dein- de x ∞ - 2, atque ita porro; vel etiam possemus nonnulloster- minos supponere ∞ 0, Si aliquifuerint e quibus idonea quantitas Pron inreniri posset. Fxempli gratia, poslemus in aequatione al- lata duospriores terminos x5. F 2 xt Supponere ∞ 0, itque lic in- renirex ∞ -2, quaerendo tantum ulterius aseresatum reliquo rUm TerINOrUI = 58 ∞3 = 49 X X = GO X = 60O. POTTO, quod hic de aequationibus numeralibus diximus, idem quoque locum obtinet in liceralibus. Si enim, verbi gratia, habcatur x- quatioliceralis hac x5F - 6abX 3 f 3OdabXX- 2 4a3bX L L20ab+∞0, + TO4+ ponere possumus x ∞ - Fa, Vel X ∞ = a, Vel ∞ ∞ F b, Vel∞ ∞ - b, QC. vel etiam supponere rerminos aliquos ∞ O, uc - 6 a b x3 ∞ + 30 aa bxx, proue risum fuerit. 3. Verum enimreromagnum hic commodum in liceralibus x aequationibus elucet: Nam non tantum, cum hoc azcrecatum nullos divisores prater unitatem ac se ipsum admittit (quos quidem dirisores in aequationibus liceralibus, ubi ommia cujus que termini membra cundem dimentionum numerum habent, quemadmodum in his de quibus asimus, pextermittere loleo, cum nulla dirisio per eos tieri possit), manifestum est, aequalio Bem X e +0F