# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/175905688X:0535 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/175905688X:0535?run=74 # Title: [Ps. 1] (shelfmarks Leibn. Marg. 178, Stück 1; Leibn. Marg. 178) # Folio 513, page id 175905688X:0535 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=175905688X&page=535 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/175905688X/jpgs/default/00000535.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine # Lines: 44 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. + DE HIA ZLMES EF MIINIMIS. Patet itaque, duas has Speciales Regulas in generali illa Me- thodo esse tundatas respectu hujus Progrestionis 0, 1, 2, 3, 4, RC. mulciplicando scilicet rerminum, in quo incogniea quantitas x non reperitur per o; ubi x unam habet dimentionem per L; et Sic Porro. Sed in generenotandum, quod, dum operando juxta generalem Mechodum Prooressionem illam Arichmeticam ad li- bicum lumere licet, semper is terminus aequationis, quem libue- rit, colliposse, mulciplicando illum cantum pero. Regueita va. lor iplius z per unam Progressionem limplicius obtineri poterit, quam peraliam: uc, si in praecedenei exemplo, ubi multiplicari- us per 3, 2, 2,0, mulciplicassemus per 0, 2, 2, 3, obcinuisse- IUS A aX X - F 4 b a a X = 3b a 4 Z ∞0, CCH = X = 4b s ∞ Z 3b Unde apparet, ipsam quancitatem Z (live maximum vel mi- nimum), Si x cognita supponatur, inreniri atque exprimi posse multis diverlismodis, e quibus Faciliores pro Constructione eli- gerelicebit: AuchZ cognita supponatur, poterir x totidem di- verlis modis inreniri. Porro considerando Z de x, utincognitas, pocerimus ad alterueram tollendam aequationem instituere inter duos ex limplicistimis ralores: ut, in superiori exemplo, incer 2 X 3bX X + 2aa X + 2b A a g 7 X X + + b ∞ 3∞ X 3. Si termini Alcebraici. Maximum aut Mlinimum desi enantes, plures unâ quantitate incoenitâ includunt; suppo- noiplos ∞Z; de per hanc aequationem e per cxeteras datas, seu quae ex nacura Problemaris manane, (quae que semper Siiul, (I omnes Problematis conditiones includune, tor numero exictunt, quotincognite quantitates, una excepea, habentur, nimirtum lI unum tantum Maximum auc Minimum incer intinicas maonieu- dines quaeritur, non aurem incer intinita Maxima;) reduco ae qua- tiones omnes ad unam, in qua necessario duae quantitates inco- Ouica continebuntur, de inter eas Z. Cumque tunc (ola Z ad Ma- Ximi rel Minimi inventionem nota esse debeat, manifectum est in cum finem duncaxat concipiendum ese, alteram quantitatem In- coonitam duas aequales radices habere. Sumamus, exempli gratias tres aequationes, quibus maximam lacicudinem currae determinari, quales illa pag. 498 Exercica- cIONuM Cuum MLALhEIMATICARUMI RCPETIUNEuE; exCepEOtancum Et quod