# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/175906937X:0087
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/175906937X:0087?run=74
# Title: Ps. 2 (shelfmarks Leibn. Marg. 178, Stück 2; Leibn. Marg. 178)
# Folio 63, page id 175906937X:0087
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=175906937X&page=87
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/175906937X/jpgs/default/00000087.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
# Lines: 36 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

LLAC
ALLoetM
C a P U X I.
TIe facilius inveniemus Nacuram e Consti-
cutionem sEquationum ex earum generatione
comparatione cum similibus seu ejuldem
formae, quam conterendo earum radices cum
certismediis Geometrice proportionalibus, ur
caltitir Vieta.
Aquationes autem Facilitatis gratià ita dispo-
nere libet, ut omnes termini ab una parte reperiantur aequales
nihilo, ponendo iplos ordine, prouc gradacim per incogniex
quancitatis dimensiones descendunt. Primum enim terminum vo-
cabimus, iplam quancitatem incognitam, quae plurimarum di-
mentionum existens nullis aliis quancitatibus adficieur; secun
dum rero, in quo incognita quantitas un a dimentione minor est;
certium in quo duabus; d lic deinceps, ulque ad terminum omni-
nocognicum, quem proultimo habemus. Deinde, loca, ubi ter-
minorum aliqui deticiune, asterisco complebimus, quae cum (ub
numero terminorum comprehendentur. Flac omnia beneticio
cranspolicionis Facile peraguntur.
Exiis, quae scripta et commentata sunt in Geometriam Renari
des Carres, noca est methodus cognoleendi, quot haberi porsine
radices in qualibet squatione: nimirum, posse AEquationem EOE
habere reras radices, quot mutationes signorum continuxe adtue-
rine, e quoties eadem liona se inricem sequuntur immutata, EOF
Posse reperiri tallasradices: modo in numerum terminorum ii
nummerentur, qui deficiunt.
Porro, duas Equationes lumiles esse dicimus seu ejusdem For-
mae, quando in urraque idem est primus terminus, et reliqui ter-
mini in utraque similirer sune affecti; e Ei in una terminus ali-
quis abtuerie, ut is quoque absit in altera. Nam eum limiles fuNE
Aiguationes, eandem habebune consticurionem de naturaI; e
tieri poterie comparatio seu collatio singulorum terminorumu-
nius cum lingulis cerminis correspondencibus alcerius.
C A-