# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/175906937X:0134 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/175906937X:0134?run=74 # Title: Ps. 2 (shelfmarks Leibn. Marg. 178, Stück 2; Leibn. Marg. 178) # Folio 110, page id 175906937X:0134 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=175906937X&page=134 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/175906937X/jpgs/default/00000134.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine # Lines: 38 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. e IC D E N et F U R A Ende colligere licet, omnes suppolitiones, quae ad collendum secundum terminum adhibeneur, necessario exhribere aequario. nem realem, inodo reales radices adtuerine in ae quatione propo. lica; ex li nulla in histuerine, id indicio esse, nullas quoque esse imacinarias in aequatione propolita. Nam, exempli gratia, sI siC aQuatio p - l ~3 =-- MM N X - 1 n3 X [ p+ ∞ O: Patet, siradix est realis, x necessario debere aequalis ese = I, vel major, vel minor. Si aequalis fuerie = l, ultimus terminus xquationis cransformara deticere debet; si major fuerit quam = l, xquatio eransformata denominaca a radice Z erit realis; li denique minor tuerie, Erans. Formata aequatio à radice y denominata icidem realiserit. Ouod (i secundus terminus x quationis propolutae afticitur (1- ∞nO-F, uc, exempli gratia, (I (IE Xt -L I ∞3 -MM X X 1. n3 X - p1 ∞O: Patet, li adtuerit radix aliqua realis, suppolitionem hanc Z = l Dx semper esse necellario realem ac denotare aliquam quantiratetm; adeoque cranstormatam ae quationem admuetere quoque aliquam radicem. Deinde constae, radices veras aequationum à radice y denomi- natarum esse Fallas aequationum a radice Z denominatarum; et contra, radices reras aequationum a radice Z denominatarum esse Fallas aequationum a radice y denominataruim. C A P U F XIV Continens modum tollendi penuliimum terminum aguationum, secundo termino carentium. DRo Cubicis. Supponatur ultimus terminus dirisus per incogni- tam quancitatem R. esse aequalis radici requationis propolica de sic aequario transformetur, in qua demum penulcimus deticiet TermINUS. Pro Ouadrato-quadraris. Suxponatur ulcimus cerminus divisus per incognitam quanticatem R. esse aqualis radici aequationis propoliea, e cum rursus cranstormata aequatione penultimus terminus deficiet. Pro aquationibus quinque dimentionum suppOnatuE ulEimUS terminus dirisus per incognitam quancitatem R+ esse aequalis ra- dici aequationis propolicae, ec sic in infinitum, tranlmutatis dein- de aequationibus, uti dictum est.