# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1814919937:0128
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1814919937:0128?run=74
# Title: Eginhartus De Vita Et Gestis Caroli Magni (shelfmark Leibn. Marg. 156)
# Folio 73, page id 1814919937:0128
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1814919937&page=128
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1814919937/jpgs/default/00000128.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 86 lines, status machine
# Lines: 86 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

C AP. 15.
DE YETA CAROLI MIAONI.
vobilicer ampliarie, ut pene duplum illi adiecerie. Nam cum prius
non amplius, quam es pars Galliac, quae incer lehenum et Liserim
Oceanum que ec mare Balearicum jacet, et pars Germaniae, quae in-
tra Saxoniam ec Danubium Rhenumque ac Salam Aurium, qui Thu-
ringos et Sorabos diridie, polita, ac a Francis, qui Orientales dicun.
dit: quod Carolus effuso caudio exultaverit,
C5 nibil eo casa (morte seilicet Gorhetri-
di) unquam fortanae sune jucundius obveni
re consessus AC. SCHWINCKE.
Et Sorahos dividis) De his alii Annales
Francorum anno 807. Xarolum filium suum
in cerram sclavorum, qui dicuneur Sorabi,
qui sedent suxer albim pavium cum exerci
eu misse.  duoque castella ab exerertu
aedisicaca, unum super rixam sluminis salve,
alterum suxta pavium Albim. Unde Patet
sorabos modernae Saxoniae, Miniae, An
haldini Comitorus, Hallensis ee Maeden-
burgensis dioecaeleon partem tenuise. BOL.-
L ANDOS.
Posica) Sic opeime Bollandus e BeRe.
tius in suIS RdITE, CxDTCNCTHHE, quOS MerE.
eohic, praecipue cum illam lectionem con-
Textus ratio poctulet, sequimur. In Vulea.
eis quocquor vidi, male legieur postea,
qui error _c in MSS. meis deprehenditur.
SCHMENCKE.
a Francis. qui Orientales dicuneur) Pran-
ci ali Orrencales, alii Occidentales diceban-
tur apud Veceres: ambo ejusdem originis.
Primus nam que Francorum disionem in duas
parres divises Carolus Marcellus: unamque
inter Ligerim (5 Sequanam, quae Caudia-
na dicebatur. Franciam. Co populos Car-
lineos seu Francirenas, quasi à Francis se-
nicos appellavit: alteram vero parcem, in
qua Rhenus currit, Franconiam, ejusque po-
pulos Francos. Haec ita Sittridus Presbyrer
Elismen(. lib. F. EpiC, P. 686. _ Cum COAC.
neas Picolomin. in satu Ruropae sub Pri-
derico III. Cep. 31. Per injuriam tamen
Franciam Orientalem, ablaco vero a Callis
nomine, in Franconiam cransisse, KranZIUS
Forcatulus lib. v. de Imp. de PhiloCoph. G all.
Pa0. 644. ex quadam Ciceronis ad Lrricum
Epistola (nitr Fallor est illa z. lib. X1 V.) cum
muleis aliis repecere ridetur, errorem ridi.
culum magis, quam periculosum errat.
Franei vero icti. de quibus nuneloquimur.
non Chauei tantum fuere, ut post HlOto-
mannum, Franco Calliae cap. 4. visum Rru-
dicis, nec Sicambri tancum, sed Bructeri
etiam, Chamavi e Amplivarii, uc clare
Sulvirius alexander apud GresOr. TurOn.
lib. 11. C. 9. Incerjecto tempore. Romanis
rehuspaulatim collabescencibus, initio ripam
Rheni omnem in FrisiOSuSque, MOx RhenO
trajecto, potiora primae Germaniac, ac
secundam fere inrepram, Belrieam irem
utramque, cum non paueis aliis Galliae
provinciis, pocestati suae Franci (ubjecere.
Sed isthace oxerac precium erit nerrose de-
ducta lexere apud Virum in hisliceris Ma-
ximum. Herman. Conringium de Pinib.
Tmp. Cerm. 1i0. 1. c. 2. Multi quondam
Fuere, qui Francoseos Tolummodo esevo-
luerunt, qui cirea Parilios habitone, quem.
admodum ex adverso Francos omnes ec lin-
sua ex natione, et moribus. Callos esse,
Jeh. Bodimus nelcio qua Fronce, aservit.
Mechod. HistOr. Cap. 9. cui ex merito rC.
Spondit Philip. Clurerius lib. 1. G. A. CaP.
3. Origo ac sedes gentis multis Fabulis in-
VOlUERE TUNE. NAM GUOTQUOE rerUM nO-
Ararum superane Scripiores. ii ad con-
jecturas. ec nescio quae exoleta commen-
ta se deietunE. Ouorum anFeTIONANUS
Hunibalaus, secoli vI. Scripeor, ferrei o-
ris, ac plumbei cordis homo, ut seire Vo5-
tius lib. 1Y. de HIC. LaF. Cap. 22. Dis plane
larva est et commentum Trichemii, quod
gueritur lib. II. SaX. CAP. P. Nam quod FAEN NON ArBIETOE, a Proignis orjundos
Franconici nominis antiquitatem Sceph. Francos esse dixir. Quem deinceps siee.
berto