# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1814919937:0165
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1814919937:0165?run=74
# Title: Eginhartus De Vita Et Gestis Caroli Magni (shelfmark Leibn. Marg. 156)
# Folio 110, page id 1814919937:0165
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1814919937&page=165
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1814919937/jpgs/default/00000165.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 93 lines, status machine
# Lines: 93 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

A
P, C E N _ A R Y V S
CAP. 230
cam, quae limbo serico ambiebatur, ec ribialia: tum Fasciolis cruras
Ricis illis Rythnis, quos de Regula B.
Liberrini in variis, de corrupio Ecclesiaesta-
su Poematibus, edidie Machias Elacc. Illyri-
cus:
Canonici nostri sunt raro calceari.
Sed camisiis Cs retibus sunt superpelliciari
Origo vocis, vel a camis h. c. lectis leu
sratis brevibus, juxta Ihidor. Origin. lib.
XIX. CaP. 22. dependet; vel quod rectius
a Ciermanico Fammet, quod Alamanni.
ut variat pronunciatio in calibus. Chamit
dixere, unde facilis laplus in Camicta;
quae et alia enveleate eriie GoIdastus, nOL.
2d Fkkehardi CasuS Cap. X. PaS. 124. tOM.
 R. AIa. BESSELIMS.
Feminalibus lneis induebatur) Oblcura
res est, ec periculolac plenum opus alene;
singula restimentorum. genera Veteribus
eturpata, Line haclitatione proponere. (t
quidem de remoralibus ingens inter doctos
concertatio cA, an Giracci Romaniqueu
sum eorundem sciverint, nec ne: Lnve.
nias, qui cum lepunt in vecerum libris te-
minalia ac tibialia, non alia existiment ab
iis fuisse, quae nos hodie vocamus; sed
temerarie, de imperite, judice I(aaco Ca-
Faubono Commentario in Sueronii AuSuA.
c. 32. P. 278. cum tamen Veteres fascias
Potius intelligant, quibus ancigni pedes,
crura e Femora involvebant. Rguidem
reliquias calium, praclertim aurem tibia
lium in Lithuanis hodienum cerni pene
attirmarim. Ouac natio cum habitus sui
morumque sc servantissima, feri porett.
ut ab antiqua usque consuetudine haeC re-
tinuerit. Secus tanien se res habuit, ut
eso quidem arbitror, cum restimentis
Francicis. Feminalia enim illa Celtis, 60.
ehis, aliisque populis ulicara, dicta lunt,
quod femora tégerent, et alio nomine
braccae, non quod SINE breves, Ut nuSatK
Ilidorus Oris. lib. XIX. C. 22. Sed quod el.
sene circa ventrem ec Femina, nomine
Germanico. Ita enim Hlesychius: ara Evei-
que a Graceis secentioribus tibialia NOVEZ-
CovBen appellata sune, quemadmodum.
videre eA ex Ccoro. Codino de ottic. C on-
SanE. P. 14c. EF Feminalia quidem illa
nostris moribus hodiernum usirata, indi-
cetari, abunde rectatur cum Hose vocabu
lum, etiam Paul. Diacono osurparum lib.
IV. Hist. L Oneobard. Cap. 23. tum lepi-
dissima sen Fabula seu Hicoria, de Comi-
tibus Caroli apud sansallensem Monachur
lib. 21. P. 404. quam eriam Aventin. lib.
IV. reterr: ubi Satellitesejus, recenscom-
Paratis braceis superbi, mox a Carolo lub
rempeltate pluriola venatum educti, et 2d
calentem Focum postmodum crocati, ri
sum Carolo propter lacerata tantillo in-
terrallo restimenta excustere: Cumque,
inquie Sangallenss Monachus, ad obse-
quium Dommi cuncti Zlosas suas vellent ex-
trabere, ille probibuit; advocataque regina.
ostendit ocreas disrupras. Jam olim detran-
cis scripserat ABachias lib. TF. NVuda PunE
pectora ac terga ad lumbos usque. Inde
braceis alii lineis, alii coriaceistecti, crura
obcegune. Vid. Joh. Tlaacius Pontanus lib.
VI. Cap. 18. Nec multum abie antiquisi
mus Lonoobardorum habitus, quem de-
Feribie Paul. Diaconus lib. 1V. Hilt. L. Ong0-
bard. c. 23. unde non pauca de Franco-
rum vecerum reltitu possis discere: resti-
menta, inquie, eis erant lava ( maxime
linea, qualia Anclo saxones habere solent,
ornata instiris latioribus, vario colore con-
searis. Calcei vero eis erant usque ad sum-
mum pollicem pene aperir. Es alternarim
laqueis corriciarum resenti. Postea vero coe-
Perunt Hosis vir, super quas equitantes
tubureos byrreos mictebant. Sed boc de Ro-
manorum consuerudine TraxOrUNE. BESSELAUS.
Vide etiam, quac de pictura Caroli C alvi
2Pud BaluZIU TOI. 2. Capic. RCO, FrANC.
nocavie Du Cange in V. Armicer.
Tunicam, quac. limbo serico ambiebatur I
Camitiam excipiebat runica, cujus limbus
des, Pnestred, Pener PeieBae: inde. Opese phrysio rariatus etat, uc rideri po.