# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1814919937:0176
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1814919937:0176?run=74
# Title: Eginhartus De Vita Et Gestis Caroli Magni (shelfmark Leibn. Marg. 156)
# Folio 121, page id 1814919937:0176
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1814919937&page=176
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1814919937/jpgs/default/00000176.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 81 lines, status machine
# Lines: 81 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

CAL. 1.
DE YIPA CAROLL MIAOHI.
quoad cuns ranctace Peetat, impiore Frequencabar, curabatque
magnopere, uc omnia quae in ea screbantur, cum quam maxima fic-
senchonectare, aedicuos creberrime commonens, ne quid indecens aur
lordidum aut interre, aur in ca remanere permitterent. Sacrorum
valorum ex argento de auro, vestimentorumque lacerdoralium tantam
in ca copiam procurarit, uc in lacrificiis celebrandis ne janitoribus qui-
dem, qui ulcimi Fcclehastici ordinis sune, privaco habitu minultrare
necesse fuisser. Legendi acque plallendi disciplinam diligentissime e
mendarie, erat enim urriusque admodum eruditus, quanquam iple
SACrHCH Tempore) I. c. Htislac, quae hoc
nomine renic apud Scriptores hujus sevi,
uti 2d h. l. obserrat Cioldactus voster. FIaCC
bis sasulis dicbus celebrabatur mane et re.
Speri, uc ex lib. vir. Copitul. RCg. Franc.
5. 278. apparet: Sucrificia maturina missa-
rum sive vespertina, ne quis cum armis per-
eimentibus ad bellorum usum exspectet. N0
cturnis irem horis Saeris operam debont.
ut nos docet Beinhartus in libro de tran-
AAc. 55. Marerrum MarceII. X Perri, guan-
80 de mulrirudine, quae ejus Oratorium
Frequentabat. ita loguitur: Vs nobis ad 0f-
ficium in eodem Oracorio celebrandum prae-
er vesperrinas horas arque nocturnas haud
facilis pareret introirus, d paulo interius nar-
rac: Oui cum secundum consuerudinem no-
eveniac masurinalis officii solenni more (ur-
seres. Nocturnis veronon solum, sed e ma.
rucinis horis in templis conreniebant, id li-
quet ex Vita B. Scurmii ABbac. Fuldens. qui
de Pixino Caroli Parre narrat, quod lummo
mane ancequam renatum proticilceretur.
ut solirus crar, ad orationem primo diluculo
venerir. De Friderico L. id rectatur Rade.
vicus lib. FT. C. 76. qui onelucanos Basili-
carum C5 Sacerdorum suorum coerus, aut so-
tus, aut minimo comitaru expecebat. Plura
dabune Scriptores, qui ex protesso de Sa-
eris hujus aeri cerimoniis commentati sunE.
SCAMTNCRE.
c janitoribus quidem, qui ulsimi Eccle
sastiet ordinis sunc) Olimos Ecclehactict Or-
BCC
lib. T. Stat. Sylva 21. V. 35. P. 53. Ver-
ba noctri exleriphr Siseberrus ad an. 795.
BESSELIOS.
Legendi atque esallendi disciplinam dili-
sentissime emendavit) Quantum veteres fo-
no rocum distincto Auduerine, vel illad ar-
sumento est, quod phonasco sedulam dedes
rint opcram, teste eriam de Aurusto Sue-
ton. cap. 84. Caeterum de Missaticis Cano
tionibus (5 officio ambrostano a C arolo cOr-
rectis, prolixe Sisebertus ad an. 774. &
790. Gobelin. Perton. aetar. 6. Cosmo-
arom. Cap. 40. D. 193. Guliel. Durandus
lib. v. Fearional. Divin. Ossic. CaP. Z. Frid.
Lindenbronius Glossar. LL. Anrig. fol. 1369.
_ Goldact. in FKCehardi Funioris casus P28
F24. Z0m. I. Rer. Alamannic. BESSELIUS.
Carolus distonantia cantus inter Romanos
e Francos oftentus, eum conciliare et e.
mendare omnibus riribus Auduir; ideo a
Papa Cantores Romanos sibi micti petiic, qui
Franeos vera plallendi ratione imbuerent.
Forum duos accepit, ex quibus unum Pa-
lacio suo praefecie, alterum Metas misit.
qui etiam ejus Urbis incolas ita in canendi
Scientia crudirie, ut SCuE Roma inter o
MHeS CaNTU, SC Meta inter FranCOS emI-
neret, e seminarium quali Cantorum Cis
alpinorum esset. Ab hac isitur Urbe can-
tilena ccclehastica germanice tunc tepoo
ris Mere dicebatur, quia hic praecipue can-
tus excolebatur, cujus denominationis ve-
Atieia adhue hodie in vulgari locutiones
dinis fuiste sanitores, ut eciam nune sunt die Fruibmesse singen, deprehenduntur. HOr
Custodes, probat Barchius, animaduers. ad ritonus maxime Majorum noctrorum erae
Can