# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1814919937:0214
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1814919937:0214?run=74
# Title: Eginhartus De Vita Et Gestis Caroli Magni (shelfmark Leibn. Marg. 156)
# Folio 159, page id 1814919937:0214
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1814919937&page=214
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1814919937/jpgs/default/00000214.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 95 lines, status machine
# Lines: 95 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

AN E, INA A R DBM DE YEXA CA ROLF IB.
libro de Significatu verborum rV. retert a. Scriptores illi bellissimi super Caroli natis
pud A. Gellium Nocc. Attic. lib. V: C. 18.
Ex quorum Familia e Plautus noster fuie, a.
pud quem Mestenio in Menacehmis mira-
tus, quam ob rem cunctas Insulas Herus
suus oocac, tandem dit.
Cuia noshine Domum
Redimus, nisi si bistoriam scripturi sumus
Vidic nimirum linouae Goraccae callentissi-
mus Comicus ad V erbum isopeir, quod est
rem diligentissime perserutari, ec inco.
ram complorare, aeque ut Hebraica rox
en a qua deduccum verbale (ut Gramma.
cici loquuntur) enin in 5. Scriptura idem
est quod historia. Huic autem complorationi
duo inserriune organa. quae inter oculi sunt
_An D ES EpOL CcaPEVpES quam aures, ut Hlera
elitus est Auctor apud Polybium lib. XII.
Cujus mentem Gautridus, non adeo ine.
Ptulus, ut Putatur. Poeta, SIC expressit
Nam cerrior aure
arbiter est oculus.
Siquidem cora rWyZ are ar D pCN O éoVZO
e 150rEpa op D a apcar Pacer hictoriarum HC.
rodotus lib, 1. c. 8. Signat. Id propterea
Trictoricorum natio fere omnis, non ac.
cepta auribus, verum oculis usurpata era-
dituros Pese, antectari Colent. Racionem
ex Hlicrourmo eandem protectationi luac
Recino Prumientis fecit Chron. lib. 1X.
alicer enim; ut Fieronymus ait, narran
sur visa; aliter audita, quoe melius sermus
etiam melius proserimus. Secundum istam
legem praemonere nos Pinhardus quoque
voluit, ec mentem aniri noctri meliorin
bus imbutam dictis contirmare, ne terrie.
re sidem haberemus illis, qui post se ca-
dem de re Scripturi, Falsos vuloi rumuseu
105. ee ranaspopulitabulas, interim comnia
etiam sua membranis illituri esent. Nec
alienus pracsaoii sui fuie, quac enim et
quam ridicula, per Deum immortalem o-
tiol illi et ventricohi Monachi contiuxeres
De Karoli Narivitare, celtatur Pinherdus,
atque insantia, vel etiam pueritia, neque
scriptis unquam aliquid declararum est, ne-
que quisquam modo superesse invonitur, qui
vitare haut secus narrant, ac A obtetrices
in partione tuissent. Vc ponam nune ad
compendium, quae de ejus literatura, xo-
bore, veracitate, auspicio Imperii, Actis
liberis, monomachis. Oisantum pueniss
aliisque id penus multicudine innumerabi.
libus, a Nobulonibus illis comminiscuntur,
qui. si arbitratu meo liceat, omnes obli-
cerandi esene, ita nebulis suis lucem veris
tacis pejus coeno collinunt. Nunc quan-
d0 ad meliorum rerum incitas redacti, il.
lis carere nequimus, monstri mulcum bi-
bat oportet, eorum qui possit perperi au-
dociam. Imprimis animadverlandum est
seculo, quod Regula Juris Brocardica di-
etat: Veritarem rerum probari per testes.
qui rem viderunt, (5 non per testes ex o-
ditu. Ecenim non laudandus est, cui plus
credit, qui audit, quam qui videt. Non
placet cum illi plus laudant qui audiunt.
quam qui vident. Pluris est oculatus restis
unus, quam auriti decem. Oui audiunt au-
dica disunt; qui vident. plane sciunt. Ve
non minus eleganter quam rerestratopha
nes miles in gemino eodemque rei histori-
cac negotio apud Plaut. in Trucul. ACt. 1F.
SC. VI. disputat. Et hactenuS rerum Fran
cicarum, Alamannicarum que vel Scriptores
vel eorum dilerimen admitio, non enim
aeque omnes Carculo ee vitiolo illo; quem
dixi, eximendi videntur aero, sine licet B-
ne verborum lepore ac luavirace. MuIEI
enim illis rebus, quae geruntur intertue.
re, e catenusprobi, nobis relinguere (ip(.
id CaUsantur) quaeque aerum culic, non
quae ingenium. quod A in BaCC TeMPOTA
incidisset, nulli nostratum cederet. Inte-
rim tamen haec edisserto, ue inficiari nou
Possim. Feri quandoque, ut fueata  ce-
russata ancestatione auctores leienter Fal-
lant, Scripeaque lua illo colore purpurisa
Cenr; cujus memorabile exemplum exstre
apud Lucianum in describenda historin cu
jusdam Corinchii, quod ride sis lector, nec
pisebit legiste, ubi ad illud Praneorum es
Alamannorum historias ex amusim con
horum se dieat hobere nositiam. At vero tenderis.