# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0036 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0036?run=74 # Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207) # Folio 8, page id 1815012307:0036 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=36 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000036.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine # Lines: 66 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Tem verbis id sane dicunt, mente ipsi neuriquam percipiunt: quancumvis enim con- tendant ingenii vires, numquam rem in animum inducere pocerune parcium penitus inopem, vel longirudinem lacicudine penitus carentem, vel longicudinem ac lacieudi- Dem sine ulla alticudinc. Oux si nulquam sunt, proinde nec circuli, nec criangula, alixre planx tisura, imo nec sphaerx, aut prramides, aut cubi, aliave COrpOTA, IM quorum consideratione ars Creoetrarum verlatur. Non lum nelcius mulea in contra- rium afterre ipsos, et magnitice se jactare. Greomerria, inguiune, scientia est rerum XTENHARUI: 2S a or ecoureinn eor 631. punctorum et linearum adtaAnEII2 elaE. LB. 10. de vis est, aeterna, ex immutabilis, juxca Platonem: animo, non manibus materiam Geometria subiniltrat, e pinn pso ECr 621, 10 oi Novs apé Zera pevor ac. Poirie. Operibus quidem perficiendis addicta non est; sed coenitionem solum prabet, inquic Plato alibi: puncta, lincas, superticies, ex quae ex his gignuntur CFCOMEErICA COTPOTa, etiam si imaginari non polsumus, animo tamen cosnolcimus. F80 vero non incelliso quo sensu xterna dici postine, qux ne sune quidem. Ac puncta e lineas reipla existe- re docuit Proclus, axes nempe, Polos, et cenrra in orbibus exlestibus. FatcOr COrpO. ra ipla existere; iplorum vero centra, ares, polos, et superticies corpora ipla eAse aio, ut facile demonstrari porest. Pangat planum rnus aliquis ex orbibus illis cale- Stibus per unum c polis suis; vel tanset planum corpus ipsum globi caelectis, vel non cansCt: Si tanget, cum cansar per polum, sequitur polum esse corpus ipsum: (I nOn canTeE ac polum suum sibi inhaerentem cansit; cumdem vero cansit ex planum, nec caien globus targie planum, unde efficitur polum habere partes, quod eA Contra detiniionem puncti: nam si non haberet partes, totus polus tangeretur à globo, ac- que item torus à plano, ac proinde sele continserent slobus et planum; quod OX nesabatur. Toitur puncta e linex in orbibus exleltibus, ipla sune orbium corpora. Vi- derunc id Scoici, quamobrem Cola cogiratione lxc existere censuerune, reipsa vero corpora cHe, e lineam quidem corpus sine lacicudine, superticiem vero corpus linc alticudine; quod perinde est ut si dicane lineam latam ese sine latieudine, super- ficiem altam sine alticudine; cum corpus sive solidum, ex definitione, longum lIC, latum, e altum. Respondent altam hanic, lacam illam esse, sed menre abstrahi ab il- Tis lacicudinem, ex alti udinem: quam nuper sencentiam amplexus cAFIObbCSiUS. PFO- clus quidem ea nos imaginari posse credidir, non ut aucecsa, nam tieri id non posse sciebat; neque ue ucecsa, nam tancumdem id fuisset, ac si ea nos imaginari non posse dixissee; sed ita ur ab auceisois ad uresa tieret prosressio. Verum si ea non ima- dinamur ut aureesa, quomodo ab auceisois qua non imaginamur, progrediemur ad ucecsae; Contra vero a ucecsois, cujulmodi res sensiles lune, quarum species phan- calia nostra in se recipie, progredi tentamus ad auceesa, verum deticimus in COnatu neque ad metam pertingimus. Oui vero animo, non phantasia nos ea percipere ro- lune, ratione id nobis perluadere non postune: oltendant enim aliquid esse posse in in- rellectu, quod non fuerie in sensu; cum Facebimur punctum in incellectu esse posse, etiamsi nequeat esse in senlu. Deinde animum corum, qui punctum se percipere aiunt, de meo animo estimare poltum: cur cgo animo percipere non postum, quod ipsi percipere se aiune: cur id nihilo masis percipiine alii, qui Detinitiones illas alpernati sunt: Tancum vero abest, uc id animo percipere poltim, uc porius ralidami- hi arsumenta animus meus suppeditet, quibus ficticia principia hac, nec este, nec per- cipiposse persuadeor. Orgent Famen CrCOmeErX, atque lxC esse saltem aiune in menre Dei. Fsto: an id definire postine, quod est in mente Dei, nec in mence humana es- se porest: nam ignocum non porest detiniri; quod aurem in menre meanon est, 19no- euin mihi est. Ouales eroo dicemus esse cos, qui ionOrarum SIbI FeTIM Nacuram e proprietates explicare audene: Dixi nihil esse in incellectu, quod non tuerir in sensu, juxta decretum Periparetica Scholx: contra vero Plato, ejusque gresales, Timxum, 2lio(que Prthacoreos securi, animas nostras, vel ab ipso oreu, rerum Formis imbutas, ac disciplinarum principiis informatas esse volune, et naciris prodire instructas dori- bus, non pereorinis ee adventitiis, c rerum sensilium e materix linu eductis. NOVCE hanc quaeltionem Proclus, et acure ac lubrilicer dispurat, an Forma illa ac species animis nostris insFX, a rebus lensilibUS pFORCIICANEUE, sive n àpaipor s croncor, sive 5) ouvae deoquer er rois a Enasa, niuo, ess era d voVV Nogor an verO sinE au- roeveis in animis nostris, non extrinsecus ascita. Postremam hanc opinionem ample- Ctitur PrOcIUS et juxca maristri Cui exaca in anima constituie Wegrspgous tras ap zaS FouTaTUM, numerOruM, rationum, e motuum; BXC Fgurarum omnium, nuMerO- rum, racionum ee moruum exemplaria esse Cconncos ni vocpeos, in luyn suinoE ispucerra. Splendida Cane dictu sunc icta, quorum camen si penitius spectamus argu- menta, stacim concident. Nam primum hoc affere Proclus, res sensiles ry vames cerri nihit ReP FrOcl. libE. 2 in Euctid.