# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0037
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0037?run=74
# Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207)
# Folio 9, page id 1815012307:0037
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=37
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000037.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
# Lines: 63 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

TIXIO
ri nihil ec accurati, puri nihil, sinceri, ac immobilis habere, nihil expers partium, ni
hil lacicudine carens, aut crassicudine; haec aurem inesse Formis illis ac speciebus ma-
themaricis, quas avimo comprehensas habemus; non ergo oriri a rebus sensilibus;
productum siquidem producence nobilius ac pertectius esle non posse; igitur ex ani-
ma ipsa cduci. Oux cum ait Proclus, Cumit rn aupioBurovor arri re ouenoysuus
nec enim concecimus puncta, vel lineas, vel superticies, vel circulos, Formalque ma-
themaricas nos animo comprehensas tenere; nec, qua ex his conslantur, demonstra-
riones, accuratas, puras, linceras, ex immobiles elle taremur; quippe ex sensilibus ortas,
quae Auxa, mobilia mucabilia, cralta ec lectilia func. Nihilo ralidius puonat, cum ait
meliores fore demonstrationes, jua a sentilibus proticiscuntur, ut pore à caussa et
principio; dereriores qua ab univerlalibus ex simplicibus, si sensilia causx sInE ec
principia universalium; cum tamen scirum certum que sic, ex magis univerlalibus con-
Pari demonstrationes, proindeque priora haec esle, et piastare lingularibus;
non igitur ex iis oriri. Juod urique recte concludi negamus: ex sensilibus enim et
sinoularibus efficiuntur universalia; ex universalibus vero oionitur scientia, e demon-
srationes constant. Ouemadmodum aurem ralidius relum concinnatur ex ramo ar-
Doris erabs solidior ex trunco, quam ex radice; cum camen eruncus ec rami ex radi-
ce Oriantur; ita certior et firmior consatur demonstratio ex univertalibus, quam ex
Finoularibus; cum camen ex linoularibus, e sensilibus, _ maceria concretis universalia
eflorescane Tancum ioicur demonstrationibus iis vericacis inest, quantum universali-
bus illis principiis, gua quidquid reri certique habene, a sensilibus e singularibus
acceperunE. Orgec denique Proclus, _ animam materia ienobiliorem nos tingere caus-
satur, cum docemus a natura ipsa maceriam accipere rerum cecroupzà d sel quara,
et manifestiores formas e sorceses, quae que magis lunc; animam vero postmodum
ab his simulacra educere ac species, e in sese informare. Oux cum ica heri tare-
mur, nihil tamen de animae dignicare decrahimus; alicer enim Formas a nacura reci.
Dic maceria, mere scilicet nadunnois, alicer eas anima colligie ex maceria, e sensili-
Dus, per vim nempe actiram, qua peastar anima, ex inerrem superar oriola materix
cellationem. Ouam intirmis ioicur opinio isthxc radicibus haereat, perspicuum est.
unde liguec rere aucumasse Aristorelem, animam cabellam esse, sirc album quoddam,
formis ac rarionibus racuum, non naciris rerum imasinibus depictum, sed externas
_ ascicicias Formas imprestas gerens. Id quod Fareri cogitur Proclus, cum animam,
excernam quamdam mentis imaginem esse docer, e in mente res contineri ascr-
manucs, in anima émormcs, menti nempe exemplaria vocea rerum inesse avrozorcos
quae in anima sui similicudines exprimant, camque pinsant, e exornent. Pluribus
txc persecutus Tum, cum propter dignirarem quaeltionis ac momentum, cum uE ap-
pareat quo jure dixerie Proclus jam a multis conturacam ese opinionem hanc quam
tuemur, ac convictam. Alix praecerea lune Creometricarum detinitionum labes. RC-
ciprocari debere invicem definitionem ex definitum, decrerum es Philosophorum: FT0-
mo est animal rationis parriceps; animal rarionis particeps est homo: x qua est ex le-
sitima convertio. Jam Fac periculum in detinitione puncti: Punctum est cujus nulla est
pars: id ergo cujus nulla est pars, est punctum. Aequi Dei nulla est pars: Deus ioi.
cur punctum est. Falsum hoc ec ineprum; inepra erso puncti detinirio. Praeterea cum
dic o 5012tconis Punctum esse cujus nulla est pars, id voluit, nullam ejus esse posse par-
rem; acque ita aurpes contundie cum auceesco. Crrarius etiam peceat, cum lineam de-
Finie, longicudinem illacabilem; aur superficiem, longicudinem e lacicudinem altirudine
carencem. Ouid hoc monstri est. Lonsicudo accidens est, linea substantia est; (urauE
enim rocibus PhiloCophorum) qui subltantiam definire queas per accidenss Dixissentrem
esse longam sine TaCCHaMe: DaEErCIUE. PergamuS verO. Terria detinitio nXC est, Linea
extrema sunt puncta. Sexta, Superficiei extrema sunt linea. FIxC quam Fata HRE, non
quaro, quae lune falsissima. Cerre propositiones lxe lune, non definitiones. Rectam A-
neam sic definiune, quae ex aequali sua puncta interjacet, nulla, vel CerEC IHCLICALHIHA
sencentia. Alicer itaque eam definirie Placo, alicer Archimedes, aliter e alii, quorum Procl. libr. L.
derthiriones affere Proclus. Pari virio laborac ec septima, qua est planae superficiei in tuclid.
Suamobrem ex alias ejus detinitiones Proclus proxosuie. De nacura anouli quanta
exlicerint controverlia Creomerrarum, cognoscitur ex ejusdem Procli dispurarioni- Procl. libr. Xi:
bus, quas cum legeris, incertior eris muleo quam dudum. Ouam aurem ejus defini- in evelid.
tonem dat Fuclides, eam sequentibus Propolicionibus haudquaquam cuetur, ut opti-
Ie Ramus animadvertie. Ouid simile vero in nostris Detinicionibus: quid non sim-
Plex: Quid non apertum: quid non communi omnium assensione comprobatum ; Sed
Jam eranseamus ad Postulata. Nonnulla sune enim qua Lectorem mihi pratiticar d.
lim; acque ea gule esulsrioc, qux luie njuria negare non pollic. Primum hoc ett: