# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0042 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0042?run=74 # Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207) # Folio 14, page id 1815012307:0042 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=42 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000042.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine # Lines: 65 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. A X IOMA IV. mirtere se Deum ad rerum singularium curam, sed in unirersalibus eaneum consiste: re: qua mens fuit Aristorelis, recentiorumque aliquoe Peripateticorum, alexandri Aphrodilaei, Themistii, e Averrois. Ex quorum opinione consectarium est, ad Dcum Futurorum, ue vocane, concinsencium cognirionem neuriquam perrinere, cum ne Praesentium quidem contingentium cognicio ad eum perrincat; ita nec ad alium quem- vis. Ac Stoici Deum Colum fucura laec pranoscere volunt, nec quemquam praecerea Senec. libr. 4. alterum. Nota est Diis, inquie Seneca, operis sui series, omniumque illis rerum per manus de Benet. cap. saas iturarum scientia in axerto semper est; nobis ex abdito subit; es quae repentina putamus, Senec. SuaC. 4. illis provisa veniunt ac familiaria. RIFer SenCCa: Duis est qui futurorum scientiam sibi vin- dicet? novae oportet sortis sit, qui jubente Deo canat: non eodem contentus sit utero, quo im- prudentes nascimur: quamdam imacinem Dei praeferat, qui jussa exhibeat Dei: sic est. CCl CcC. apud M. sus quoque Philosophus, et 3cos vobua dcior nanor en deod ccanéMes ra deia, rc ar Ecii. 1bE. 7. Em io nod pa io ravra unpistor, E S manodevras avspec manauot noa naeza du iseinar Si forte divinus spiritus ex Deo descendens, divina pranuntiat, nempe spiritus haec praedi- cans, is est, quo repleti viri antiqui multa, eaque bona nuntiarunt. Pamblichus, maoni in- rer suos nominis Philosophus, eoresium opus seripsir De mysteriis, in quo passim mi- cane lucidissimae veritatis scintilla, e srictura quaedam Christianisini. Postquam enim faloere caepie Christi Philolophia, jam inde Frhnicam Philosophiam lucis sux radiis lare perfudit. Id cum in Porphrrii, Procti, aliorumque scriptionibus perspicias, tum maxime in hoc, quem memoramus, Jamblichi libro. Illic coram facidicam vim quod vel solius camen rationis ductu noscere poruie, ad unum Deum reterendam esse Expius in- culcat raticinium ipsum, inquie nec ab arte, nec a natura, nec à naturalibus, vel animali- busrationibus, motibusve efficitur, neque fit ullo modo, sed urique sempiternum est, missum ad nos usque divinitus; totaque potestas praesasa refertur ad Deos, e omnis hujus auctoritas con- sistit in eis, atque inde traditur, divinisque operibus signisve perficitur. F.c deinde: Caussa afslatas fatidici est duntaxat ipsa divinitas, quando scilicet à Diis descendunt in nos luminas spiritusque traduntur ab eis, adestque nobis dominatio potestasque illine absoluta, comprehen- dens omnia quae sunt in nobis, es exterminans penitus propriam nobis animadversionem es motionem, praferensque sermones, per hominem quidem, sed non cum ipsa cocitatione ho- minis, imo pronuntians ipsa per os furentis extra se posiri; dum videlicet quecunque sunt in nobis, serviunt tota numini, ceduntque soli dominanti actioni divine. Tum alibi: ratici nium opus Dei proprium est azentis hoc in nobis, nabis tunc a propria actione vacantibus Acque baec Placonis auctoricate contirmar: Plato, inquie, in Phaedro dicit antiquos va- ticinium nominavisse maniam; quoniam soli divino furore correpti vere vaticinantur. Toieur Porphyrium peaceptorem suum haud segniter castigar, quod vaticinii caussam in quadam animi morione posuerie; qua cum instabilis sic e inordinata, vaticinium quod constans esse debet dt stabile, ex ejusmodi moriorie pendere non porest. Nec ab hac doctrina deRexit Proclus Diadochus, cum Plaronis Alcibiadem primum interprecare- cur. Idem dorma sequacibus suis non uno Alcorani loco tradidie Molemiorum signi Fer Muhammedus. Pychia, auspices, augures, ensastrimychi, aruspices, senechilia- ei, non aliunde quam a Deo ipso fucurorum pexesensionem ad se olim pervenire pura- vanc; Deum quippe, mundi animumm, omnia perradere, e fucura hominibus rariis Manil. libF. 4. modis porcendere. Quod queris, Deus est, inquie Manilius, Astrolosum ad capesenda prX cepta lua adhortans. Oui nacura significari fucura line Deo posse censebane, (si quo- rum catten canta lCOldiEaS HIIE,) Gie estec nacura ne latis quidem incellideBAnE. inam Vel CxCam _E cemere rasancem optmadaseur, proindeque fucuri insciam. vel in- ra certos fines, ec tanquam ex prascripto agentem; atque ica vel a Deo suberna- TaHI, vel qua DenS ipCa CACC; GUOTLIM AICTIHVI CXCLME, ARIBIIIA ABStrUM CONFE- AICOTan. Su maverine. Praterea neque rerium nacuralium, nec can ellast qua Tortuita appel- larteur, ulla fieri porest, nisi ex concursu plurium causatuII. SLalum paricer caulla- rum nulla siis CarCE SuperioribuS cauSiS, nec iIIX quOGHE AHIECCCCEHHDUS aLS: ita- que ad unumquemque producendum effectum canea caussarum mulricillo necessaria elt, ue eotam rerum universitarem, omnemque carum connexionem de lesses com- Prehendat. Ouisquis isicur fucurum illum effectum prxenoverie, ex caussis praenosCaE necesse est; qua cum intiniex sine, narrosens sic, et omnia sciar necesse eA. AEqui Iolus Deus rarrosans est, neque id in humanam nacuram cadir. Praeclare Jamblichus: Erro est impossibile judicare certos eventus, cum omnium caussarum concursum comprehende- Hieron. in re nequeamus, nisi per inspirationem divinam id assequamur. FSeste quoue Tleron- ar. uS: Consitentur magi, consitentur arioli, es omnis scientia sacularis literatura, plasehenran fucurorum, non esse hominum, Se d Dei; ex quo probatur Prophetas Dei siritu locuros, quia fu- tura cecinerunt. Sed quid Communem hanc vorionem pluribus cueor, cum ex PrO- pheria Detinicione, quam acculimus quacio loco, necessario consequatur; nam A PrO.