# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0066
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0066?run=74
# Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207)
# Folio 38, page id 1815012307:0066
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=66
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000066.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
# Lines: 60 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

PRO POSIFIO
I
plenum; quem Fraudis, ratririei, ac vaniloquentix suspectum habere netas Sic. AEqui
se ipse Messiam ese palam professus est. Igitur Mectras Fuit. Id proponimus pro re
nata, e in ancecestum, quod suo loco Fusius demonstrabitur.
ea
Genuini sunc libri Veteris Festamenti.
A B iis enim auctoribus scripti sunc, à quibus dicuntur esse scripri, et iis
circiter remporibus, quibus scripei esse feruntur. Id ut obtineamus, deti-
Veteris Ze- nue ac partice loci hujus quaestio cractanda est, ac singula Veteris Testamenti par-
stamener an-les ssillarim explorandae. Magnum opus, si res tuse agatur ex enucleare pro mérito
riguitas sene-1o. Nos achibebimus modum, e inera legitimos fines nostra sele dilixentia contine-
ratim proba bic: non ita in arctum delilientes, ue quactiones aliquas insticuro operi haudquaquam
Penitus conjunctas obiter actingere occatione data religio sic; neque vero ita
exspatiances, quoad insens ac prope intinita materies ex ubertas rerum postula-
Bic. Ac primum duobus argumentis omnium fere Veceris Testamenti librorum anri-
quicarem probabimus. Prius arcessemus ex Librorum Cacrorum Canone, qui ab FI-
dra, auctoritace SynaOODX MaOnX, Artaxerxis panereees temporibus, conslacus est:
ut ad calcem Propositionis hujus demonstrabo. Onde seguitur libros iplos, qui eo
continebantur Cauone, fuisse ea, quam dixi, aetace antiquiores. Alcerum argumen-
cum subministrat recus interprecatio CErxCa, sire ab Incerpretibus Septuarinta etabo-
tata Prolemai Philadelphi aero, quod rulgo creditur; sive multo recentiore, uri vi-
ris quibusdam crudiris visum est; sive partim ab his, parcim ab aliis, ue opinari sune
nonnulli; omnium cerre consensu ance Christi xrarem concinnara. Cum in ea enim
tibri haberentur iidem qui in Canone, prortus hinc efficitur Christi cemporibus esse
vecultiores. Ex ea eriam scire licet, nomina ac citulos libris praefixos, unde ad aono-
Ecendos auctores non inania (xpe capimus argumenta, minime illuc fuisse recentio
rum hominum studio appOsitos, sed jam inde à prima origine iltas sedes occupase.
Tsis in ancecessum generacim praemistis, sinsulis deinceps libris suum continger exa-
men, lua probatio.
totes EX S. Ee3. Ft s 1y3. Ek) Eoss: FB Eits to3. Eaes tots EB st3. FyC3. 1 3. Eix J Eeb 3. Ase 3. P.X3. Lo3 L3. EXe S. E S. Eo 3 E 3, Eese 3. tes3 E3;
DE L IB R IS M OS IS.
I. AC ordiemur primum a MoLiS Denrateucho: qui quoniam librorum omnium.
serrationis qui supertune, antiguistimus est, utile juxta erie et opcrotum vecustarem ejus et gun-
hujus de li. oronra guaelicis undique arrumentis cueri. Ouod ut ordine Aac, Scriptorum pri-
bris Mosis. mo lacrorum uremur restimoniis; cum decurremus ad auctores reliquos: inde alcerius
generis alciscemus probationes, et ostendemus Mosem iplum, ac res ab eo geltas ec
liceris prodicas unicum Fere Foncem Fuiste, unde univerixe propemodum per orbem
gences Deos suos, Fleroas, et auctores, totam que Fheologiam suam hauserune; Pha
nices dico, A Orprios, Perlas, Indos, Thraces, Crermanos, Callos, Britannos, FTi-
SpanOS, ip(OS Ctiam AmCriCANOS; PEXCIpUE VeTO OITXCOS, _ Romanos; quos omnes
Mosem, personatum quidem, ac certis tamen internoscendum indiciis, reculisse inter
Deos, e divino culcu prosecutos esse reperiemus. Ouod mirabile sane est, et impic-
caci recundenda summopere efficax. Nam qua se expugnari non parietur pertinacia,
siguidem ostendero quidquid apud antiguissimas sentes, et insenii ac doctrinx laude
imprimis Aorences, divinum, peaestans, illustre, de valde retustum habicum est, Deos
Duta, Diisque proonatos Heroas, conditores etiam urbium, ac legumlatores, ni-
hil aliud fuisse quam expressas ad Molis exemplar imagines; e quem dirinis hono.
ribus eor homines magno affecerunt consensu, hunc summi, quem nos colimus, Dei
culcorem ac terrum le culisse: Si cui erso prolixior aquo Fortasse videbitur argu-
menti hujus rractario, is reputet apud se ucilitarem rei ac momentum ad caussam,
onam cuemur obrinendam, ita breviorem eriam Fatebitur. Acque haec cum ipse me-
Cum commentarer, miratus sum equidem Expenumero in tanta literarum, ac (rcr2-
rum prxesereim tuce, neminem extitisse adhuc, qui hanc aperiret scenam, derracta-
que Eoe commeneitiis Fleroibus, ac Diis Parra, quam iis prisci aeri supersticio impo-
suie, Nosem Mosi resticueret, ac publice agnoscendum proponeret. Id à me factum
est hac Dissercarione; nec ira quidem, ve hoc argumentum exhausisté me purem,
Librorum
ur
Divisio dis-