# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0074 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0074?run=74 # Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207) # Folio 46, page id 1815012307:0074 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=74 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000074.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 89 lines, status machine # Lines: 89 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. L l XI. Motaicarum quoque sencenciarum aura aliqua aMlarum fuisse Socratem sen- Rus. DCPrxP. A_e videntur Arictobulus apud Fusebium, ec Clemens Alexandrinus. Ipse veroSOcra- ces in Phaedro Platonis, Theuch FFoyprium plurimarum rerum inventorem praedicat. Theuch aucem Molem ese docebimus. XII. Hlic sibi locum poltulane, qua de Thcopompo, et Thcodecte dicta a DC. es Theode merrio Phalereo reterune Aristeas, e Tolephus: hunc nempe oculorum, illum mentis usu fuisse divinitus orbatum, quod nonnulla de Cacris Voluminibus delibata scripcioni- arilt. DCtN. bus suis incexuissene; ac agnito demum et emendaro errore fuisse urrum que lanicati 301. anis. 12. 5. 2 Festiturum. ZIII. Niorprios quoque Ilierophantas adiie Plato, et Sechnuphidi praecipué Freliopoliex in disciplinam se cradidie. Illic etiam ex Columnis Mercurii Philoso- phiam arripuie, icidem ut Prchagoras, et Fudoxus, quemadmodum restarur Tambli- Aristob. apud Chus in libro De mysteriis. De quibus Columnis quid sentiam mox explicabo. NTarrat Fas. Prap. Fr. Peaecerea Aristobulus Peripareticus parrem aliquam Scriptura Cacrx ante semum Se- peuaginca xcarem, ipsiusque adeo Alexandri expedirionem, in Crxcam linguam Fuil- lex. Serom. I. Se converlam, acque inde pleraque Plaronem hausisse. Inde Numenius Pythago- reus Placonem nihil aliud este dixie, quam Nosem Acricistancem. Ouapropter libros erans. I. HI. c. Mosis iprolasse Platonem uno ore arguune Josephus, Justinus, Clemens, Theodore- . de Clem. Tus, X alii. Persualum etiam aliquando tuit Augustino, Leremix Prophetx consuetu- alex. Suom. . dine ulum fuisse Placonem, dum estet in A. Sypco; sed rationibus remporum accura onr. axion. eius subductis eam demum opinionem repudiarit. Cerrum eamen est, cum in LFOY subcin. Pacan. prum appulic Placo, maximum illic cum fuisse fudxorum numerum, ex iis videlicet proonatorum, quos una cum Teremia traduxerat illuc Johanan, post interfectum ab Clem. Pxd. 1.3. LMHaHele Godoliam; cum _ eorum; qui regionis vicinitate, aliilrecaussis invitati, illuc Migraverant. reodoret. De Verum etiamsi alia nos indicia destituerent, vel sola Plaroniex doctrinx cum NIO. Paica consensio, alterius ab alcera propagationem ostenderet. Res abiret in immen noustin. Dc Cum, si singula persequerer: prxecipua duntaxat delibabo quadam, un de documentum cir. Dei, lib. 8. de reliquis sumi possiE. De mundi primum opiticio ica disserit Placo in Timao, e Ti- asar. CtriE. MXuS ipse LOCrUIS, ut Molem pene ipsum disserentem pures: nam et Deum supre- libr. 2. cap. 28. mum rerum opiticem agnoscune, et mundum ab eo creatum ad exemplar, sire ideam es Reract. libr. xcernam in mence ejus expressam. Mundi materiam ceginapz zoar e xternam stacuis- se Platonem ex illis Molis verbis: Terra autem erat inanis es vacua, concendune Inter- Preces plerique, ex Juctinus in Parxnesi; quati inanem illam cerram, aliam esse cre- diderit, quam qua priore Creneleos vertu a Deo creata dicitur. Cerre ägernror illam appellac Placo, e Joar ropir ni io nar Qued. Existentem priusquam omnia fierent. In com- modum sensum crahunt id Plavonici quidam, ex Christianis dogmatis accommodant, maceriam dicentes, itidem ut ideam, in Dei decreco aeternam spectasse Platonem. Verum lacis illi, e ex Theoronia Hehiodi, ec ex Pythasoreorum, ex AnaxagOTX, ex Scoicorum, ac deinde Valentinianorum, ex Marcionictarum consentiente cum Pla- tonicis decreris doctrina refelluntur. Finem hunc sibi, Cum MUNCII CTCATEE, prOPO- Tuisse Deum aic Plato, ut optimum opus, et bonitaris sux parriceps conderet; quod postquam perfectum vidie, miritice esse delectatum: nempe à Mose acceperar, Deum opera lua, postquam creata sume, probasse: ridisque Deus, inquic Moles, cuncta quae fecerat, e erant valde bona. ACra ad decerminanda cemporis spatia, condidisse Deum dixit Placo, juxta Nosis ettara, verbis etiam ejus ulurparis. Deum res verbo creasse Pronuntiat auronesei in Timxo. Peaque universitatem rerum creatam a DCO X CON- Terracam cum animo consideraret ipte, e Socrates, et Pythagoras, Dei rocem au- aristob. apud dire sibi videbantur: ue dixisse illos cradune Aristobulus apud Fusebium, e Clemens Alexandrinus: Quippe lererane apud Molem verbo Dcum res condidise: Dixitque Deus, Fiat lux, es facta est lux. Flominem partim Z Deo, partim à Dei ministris ipsius jussit Suom. libr. 5. crearum esse docuir Plato in Timxo. Idem hominem Dei simulacrum esse à Mose ac- ac. libr. 3. de cepeum cradidie. Paradisum rolupraris à Mose descriptum refert Jovis hortus Platoni .e Fim. Commemoratus, ur nocatum est ab Fusebio. Sed ec Serpentis hiltoriam expresie alle- oorice. Primorum hominum vicam ita descripsit, uc Adami e Erx vicam postis agno- fcere: e Dilurii meminit: e rouodeoiar suam condere exortus, cumdem narrationis ordinem renuit, quem Moses est persecurus. Serriturem a Craecis lege lua prohibuit, quemadmodum ab Fbrxis Moses, seprimo iplos anno in libertarem resticui jubens, Toleph. Auliq. Qui Fuissene serricuri mancipati: 2d eb exicor _eC EcENever. Ebraorum enimnullus serviebat: libr. 8. cap. 2. inquie Jolephus. De resticurione rerum furco subreprarum, e noccurni furis cade, &t borecornuterience, paria fere uerique placuerunt. Rempublicam Puam in duodecim eri- bus, perinde uc Thracticicam, discreram esse roluie P lato. Ideas luas quemadmodum 2 Soeratis. EranS. LIbE. elem. ScroMI. 5. Theopompis etis. Platonis, 9. C. 6. c 2. de Clem. umen. apud euleb. Pr seph. Sibr ApOL. 2. Da rom. alibi laepe. F. GcaC. aF. Fect. SCr. 2 . 1. cap. + Ptat. Fim. Ger. 1. 31. Fuleb. PTF evars. libr blem. ALex. aleb. PraP. IbE. 12.