# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0086
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0086?run=74
# Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207)
# Folio 58, page id 1815012307:0086
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=86
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000086.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 69 lines, status machine
# Lines: 69 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

5Y
brariivocem ioeana sic concratere Tolene, ina, e, IX. Cum ergo à Phoenicibus di-
ccum Sacurnum, in, legisset incaurus librarius, hoc est, Ge, id significare putaric, ioeann,
acque ita rescripsit. Nihis camen affirmare relim. Alia porro memoraru digna de
Abrahamo, sub Sacurni nomine, refert ex Sanchoniachone Philo; Caelo nempe parri
unisenam tilium corum Aammis abluntum sacrificasse; cum sibi circumcidisse virilia, ec
commilitones omnes idem ue Facerent aderisse. Ouis negare porest hac eAC CK MO-
Corphyr. apud se perica: Scribie Porphrrius, Cumma fide de Judxis Sanchoniactonem disseruisse,
Euseb. erxp. cum ab FTierombalo, quem Credeonem esse superius docui, Commentarios acce
cepistet: Commentarios illos fuisse libros Mosis, ex eo qui cradidie, conjecturam du-
cere licer: aequi iidem ridentur esse qui rradiri lune ab Flierombalo Commentarii, ac
Commentarii Paauti, quibus ad operis icidem sui lucubrationem ulus est Sanchoniathon.
Taaucus denique serpentibus dirinicarem quamdam adscripsic: Moles serpentem xneum
mirisica quadam ex divina vi pollentem palam proposuie. Minime porro credendum est,
Mosis libros ita Fuisse altectatum Sanchoniattonem, uc rerum principia describens
nusquam ab iis recesserit. Fa excerpsic duntaxar, qua cum senris ux religionibus,
e receptis dormaris consenrirene. Neque vero, qux a Sanchoniachone scripta crane,
Adelicer reculie interpres Philo Bublius. Ex iis qua extanc apud Fusebium facile
aonolcas, quam multa sibi in incerprecando permiserie. Mosem itaque Sanchonia-
thon, Sanchoniactionem Philo Byblius interpolavie. Ilinc plurima e Faauri libris à
Sanchoniathone depromca esse dicuneur, qua à Molaica camen doctrina prorsus ab-
hOrrenE.
Adonis idem TTT. Aleram Mosis imaginem Phaenices affinxerunt Adonidi, qui non ab iis (0.
ac Moses. Jum, sed a vicinis quoque genribus inter Deos celebratus est. Nacus quippe dicieur
Adonis in Sabxis Arabica sence: Moses in Rrabia annos complures traduxie. Scribie
Apollod. libr. 3. Apollodorus in Adonidis etiamnum infantis forma commocam Venerem, clam Diis
omnibus cum occuluisse in arca, e Proserpinx cradidisse; hanc pupum eam bellum
conspicatam retinuisse, acque ea re excitatam inter Deas concentionem Torem sedas-
se hac lere aeque omine, uc certiam anni partem penes se maneret Adonis certiam
Lheocr. tasII. Penes Venerem, Penes Proserpinam certiam: un de Gipinaeros dicitur Theocrito. Scie-
banc enim tiomenti hujus artitices Jocabed Mose Alio auctam, Videntem eum elesan-
tem abscondisse tribus mensibus; cumque jam celare non posset; sumsisse fiscellam scirpeam,
e positum intus infantulum abjecisse in carectum, hoc est in certam perniciem et
praelentem mortem dedisse; sive, ue lepide tabulatores dixerunt, Proserpina era-
didisse; misertam vero Pharaonis filiam extractum aquis intanrem ipsi matri Joca-
beda commisisse alendum, spectataque demum pueri renustate sibi adoptaAc;
hunc vero prodcuncibus subinde annis ad Deum Frequenter itasse. Ex quibus la-
EIS apCFEC ExtaE, cur partim apud Venerem, partim apud Proserpinam, parrim apud
Torem annum degere dictus sc. Sororis sux Filius esse Fertur Adonis, quod oro-
ris sux industria Moses infans servatus ac velue renatus (ic. Pinepnuss esse Adonis,
Orph. Hymn. hoc est loca Cola sectari, dicicur in Orphicis: Moles in deserris torum fere viex tem-
pus concririe. Ibidem jactatur Adonidis prudentia: summam prudentia gloriam re-
Dus sestis culie Moses. IIlic Adonis omnium altor vocatur: Molis precibus, manna,
corurnices, e aquam Fbraeis elurientibus ex sicientibus Dcus largicus est. Fuloidus e
cenebricolus esse dicitur Adonis, et in caelum ex inferis, ad interos de calo ulero
cirrogue commeare: his consimilia parrantur de Mercurio; nam partim arra facie,
Partim aurea exhibetur ab AEoypriis, seminoque mundo, caelesti e inferno, commer.
cia facere dicitur: Mercurium aurem ipsiltimum esse Molem intra demonstrabimus.
Philosophum fuisse Adonin rradune, Auctor Chronici Alexandrini, _ Cedrenus: MO.
Tes de unc, FCLIMque OIMIM PFICIpuS disteriie.
Et formosus oves ad Rumina pavit adonis:
paric e Moles in Arabia. Canticis saudere Adonin Orphica nATTaNE, quod Mer-
curio etiam Lrrae repertori cribuitur. Ilorum comminiscendi causta fuerunt, quod
Paltoralem ritam egir Moses; quod de Sina monte ad luos rerertus, primum lucida,
deinde relara facie in medium processie; quod in summo montis ejuldem cacumine,
ac velur in caeli suburbiis Deum (aepe aftacus est; postmodum vero ad nutum ipsius
Num. 26. 33. curbulenti ac sediciosi cires, Core, Dachan, e Abiron cerra absorpri lunt, descende-
runtque vivi in infernum; et quod Deo hymnos lon leet lous cCaal. Sed a
lonse plura Adonis communia habet cum BACLHO, GUICM CXPTEHAI CHC MOLS una
ginem constabit ex sequentibus. Imo vero, non alium esse Adonin, atque Bacchum,
a me jam laudarum; cornutul lerque, et abesuuns, quae Moli quoque tribui interius
Erans. Vbc.
210d. 2. 20 3
in adon.
virg. Lcl. 20.
PIuE. SymP.
ibL. 4. Ou
e limilibus urrumque religionibus col, cmerus verbis a Plucarcho cradicum est. Se.
us veriusque particeps uterque Fnsieut H OIPLICIS, _ apud Peolemaum Chennum