# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0087
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0087?run=74
# Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207)
# Folio 59, page id 1815012307:0087
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=87
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000087.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 71 lines, status machine
# Lines: 71 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

R OF
C
ITIO
TV
Parebie. BacCus aurem idem est qui Otris, ac Oliris proinde Adonis ell. Ilinc il-
lud Autonii EpisramML:
Oeyeia me Bacchum vocat,
Ofirin AZyptus putat.
Mysi Phanacen nominant.
Dionyson indi existimant,
Romana sacra Liberum.
Arabica sens Adoneum,
Eucaniacus Pantheum.
Marrianus Capella Osirin appeltar Byblium Adonem; _ urriusque mors ac reditus MarE. Cap:
ad vicam, hujus apud Phaenices, illius apud Ai gyprios, pari luctu et saudio utrobi. ibr. 2
que celebrabantur. Osrin aurem ex Liberum nemo solem esse nelcie. Inde effici
cur Molem, non Adonin Tolum, ec Osrin, ec Bacchum esse, sed Apollinem quo-
que, quod pluribus etiam intra probabitur. Adonin aurem ese Solem et altererac
Macrobius, e Orphica ostendune, cum iptum omnium altorem, _ obcrrisosvor (e Maer. Sac. libr:
Reuxorra, extinctum es lucentem axpellane: quotis enim quibulque annis d diebus =. CaP. 2F.
Sol oberuras Ce neues. Ec excinguitur quidem, cum in inferioribus verlatur Z Odia-
ei signis, ex a nobis relur ad Proserpinam, hoc es ad interius hemisphaerium abic;
Fulsee rurlum superiora signa reperens, cum lucis ec dierum incremento. Praeclara
est Macrobii super hoc arrumento dissertario. Pc extingui quidem prius dicebatur
quam fulgere, quia annum à Seprembri menle auspicabantur Agrpeii et Phanices;
quo tempore solis lumen et calor decrelcere incipiune, e ad hyemem vergit an-
muS: vel quia in occalu solis diei inicium Ebrxi constituebane; quem morem ab il.
lis acceperune Crraci veceres; unde Dianam, qua Luna est, et nocti pexest, priul-
quam Apollinem, sive solem, natam esse finsebane; A. Erprii rero a media nocte
diem inchoabant: vel quod Phaenices, et Fbrxi, ex Arabes, quemadmodum ec
Numida, ex Cralli veceres, ac Germani, et nunc quoque Poloni, ac Bohemi, ex
noctibus cemporum luorum spacia, non ex diebus compucabant. Minime veromiran-
dum est eodem Adonidis Romento res cam discordis nacura, Molem puta, et 50-
lem, prilcos illos Mycholosos adumbrasse: hic enim puorncos significatur, ille isoee-
noos, quod in plerilque Expe factum jam alii obserrarune. Adonin Cacis dicbus mu-
lieres quocannis solenni ritu complorabant; proprerca quod Molem per dies eri-
sinca Ebexi luxerunt, uc legicur lub finem Deuceronomii. Ouod spectar vero ad Deuc. 34. 8.
horculos illos, quos in rectis, atque eriam in suburbiis diligenti cura excolebant
mulieres ascora o, ec Adonios appellabant, Resem Adonidem hortorum curx
impense Fuisse dedicum narrantes; minime id quidem pertinet ad historiam MOlIS;
nec aliam appellationis hujus caustam comminilcor, quam rocum, qyie, e, y, limi-
licudinem, quarum illa Dominum, Sive adonin Sionificac; hac voluptatem, sIve Eden.
Proclire erco Fuie propter vocum contonantiam, u2 horrum voluptatis, quo no-
mine Phaenicix mulieres horrulos illos luos in Tuburbiis, et in rasis, roluptatis ora-
tia consicos appellabane, reddere, qiue 22, borium Adonidis.
TV. Scribic Fzechiel se per Aquilonare octium in Templum intrOCUnteM OF. Thammuz
fendiste mulieres plangentes Thammiuz. Verrie Flieronrmus Adonidem, et Ec in FZechielis
cellexie quoque Procopius: ita uc planctus ille mulierum, sic actorraeques. Nec enim idem ac Mo-
moror Fabulam illam de Thammuz, quam retere Maimonides in More NTevochim. Fech. 8, 7
Equidem Techmosin dictum Molem reperio apud Cedrenum, qua vox ab appella-Hieron. Birech.
eione Thammuz non ralde recedir. Pharaoni certe, quo regnance AF OypEO PFOFusC, 8. 14. de Epist.
adt l’allin.
rune Ebraei, Themosi nomen fuisse docer Manethos apud Jolephum. Thammuz di-Procop. in Ila
cicur Philastrio X Fulebio, quorum ucerque Tosephum secutus est. Theurh quogne 18.
sire NTercurIu, qui Moles cA, uc mox apparebie. Agypri regem Thamum adiil.
se, altiumque, quas callebat, cnd coram eo edidisse, graristimus auctor P’laro Neroch. Parto
restacur. Verum non lxec eodem modo apu Chronolosos cemporibus divisa Func, 3. CaP. 29.
OI. I. F. COnC. AP.
Anson: Episc.
MOL ben.
quidam enim, ipseque adeo ManerhOS, VECHLIOTEMI MOIE LHCTHOMM TACUMC. MC- PhilatE. FaI.
moratur etiam ab eodem Manechone Limxus Agrpriorum rex, Phemoli anri. 23.
Ceb. Chron:
quior, quo regnance sudxos scribie Aiorerum inralille. Ouanquam aurem in re adeo elac. in PhaedE.
2. VibE. 1
sutulominus Thammuz, sive Themotin, auc Fechmosim dictum fuisse eum A:Gypri cont. apion-
regem, non quo regnance Moles excessit A:gypco, sed quo nacus ett: HaM Comlo-
num nomini huic nomen habuie ejus tilia Thermuchis, quetidamodum appellatur à
Josepho, e aliis; nam ex Thamuz fieri pocuie Thermuchis, uE a voues, normas à te-
incerta, ex proxrer anciquitarem obscura rix Conjecturis superest locus, Cuspicor Manech. apit
30, tergus. AEqui nomina pacronmica, cl Palcum nominibus facta, apud A: SYPEIOS