# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0089
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0089?run=74
# Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207)
# Folio 61, page id 1815012307:0089
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=89
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000089.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 70 lines, status machine
# Lines: 70 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DRODOSTTTO
citur. Idem Alexandrinis Thoth dicitur; TRauTUS, ue dixi, Phcenicibus; quem Var- et Philet.
xo, Fosacorum licet doctistimus, rerum lane exoricarum ralde rudis, cum C celo et Cicer. libr. 3.
CnaT. DCOK
Sacurno perperam contundic. Ilunc Mercurium, non ranis opinationibus, sed veri- MacE. C apell.
Timillimis ductus conjecturis, ipsum esse Nosem existimo. Ea lane est copia argumen- libr. 2.
corum, uc icerare nihil actineae, gux supra acculimus, cum Taaucum Molem essc.
EF. DC ling.
ac. libE. 4.
Probaremus. Ad nomen Thorch quod spectar, persualum Fuir Scaligero, et aliis, Fa- cap. 9
ctum illud ex ys, gux dictio incer primas Creneleos Mosaiea dictiones occurrir, Scalis. Noc. in
om
Nempe Auctori de Scriprione sua nomen Finxerune. Scribit fulianus Apoctata Moni- Tulian. Hymn.
mum ee Azirum cum Sole Fdelta coli. Duo loco pro, ectasur, haud dubie legendum in Sol.
est, ejucoar: nam Cacram Soli urbem esse aic; quod de Edessa nemo, de Fmesa ple-
rique cradunt. Praterea id de Pdesta praedicat Julianus, postquam de Phaenicum
Theologia se acturum dixic: acqui Fmela Phaenicia, sire Syrix Apamena urbs eAt;
Edessa Melopocamix. Deinde Azirum Emela regnasse scripsic Josephus; Deo illi solexh. Anciq:
nempe coenominem, quem Tulianus Commemorat. Denique alias etiam EIC(X _x libL. 20. CaP. 9.
Edelx nomina permista ex contusa obserrari. Monimus ergo Emela colebatur, quem
ex Tamblichi sencentia Mercurium esse julianus ibidem astererat. Aequi supra obser- Aben Frr. in
ravimus Auctorem libri De agricultura, laudacum ab Aben Pxra, scripsisse nomen Exod. 2.
Aoypriacum Mosi fuisse, Monios. Addic Aben Fxra idiplum in Crxcorum libris re-
Periri, acque rocabuli, Monios, interprecationem esse dictionem, Moles. Cum aie vo-
cem, Monios, extare in libris Crrxcorum, videtur nomen, Monimos, incelligere; ac
proinde roces, Monimos, Monios, e Moles, unam eamdem que pertonam signare. ACR. R. Abrab: in
Ilaac Abrabaniel, ersi nomen, Monios, Moli inditum plane non negat, ejus camen no- PXOd. 2.
minis interprecationem esse vocem, Moses, negat; quippe nomina propria in aliam lin-
suam minime cransterri solere, et s verba ipla unde prodierunt Eransteruntur. Mo-
tem itaque à matre Mosem dictum censet, non a Pharaonis Ailia. Vocem autem, NO-
nios, ipsum esse suspicatur vocabulum, Moses, sic incerpolatum et corrupcum ab In-
terprecibus, dum ex Ebrxa lingua in Aoypriam, ex oypcia in Arabicam, et ex
Arabica Forcasse in Crracam cranstereur. Conjecturae huic aliam subjicie, vocem,
Ovim, Monios, iplam eAse dictionem, oysrex, qux Graece, Magnum, Conac; Latine,
puco, dicere voluic. LTaec est igicur Rabbini sencentia, Monios, nomen eAe appellari-
rum, quod ex voce, Magnus, decortum est, seu porius iplam esle dictionem, Magnus.
Ac credibile profecto non cs quempiam, qui libros Larine scriptos interprecandos su-
Sceperit, Larinx lingux fuisse adeo impericum e rudem, uc critissima rocis, Maenus,
significationem ignorarerie, ec pro nomine proprio acceperie. Praeterea quis credat
Aoyprium scripeorem, ex Lacino auctore didicisse nomen Molis: nec nomen Polum,
sed ctiam nomen A orptium: AC si quis dicat scriptorem Callum, Caroli maeni iri-
dem Calli nomen à Persico aliquo auctore didicisle. Nam conceptis verbis affirmat
Aben Fxra, in libro quodam De agriculcura, A sypria primum lingua scripto
deinde Arabice converso, et in libris quoque Crrxcis scriprum reperiri, nomen or
peium Mosis Fuisse, Monios. Obicer Lectorem monebo librum illum De agricultura
ab Abrabaniele appellari,  315_ 79∞, dc 9V 75O, hoc est, Librum Orientalem, ab
Arabico nomine, Fseba quod Apelioren ventum lignificar, un de Sabii dicti, Maimonida
aliisque Arabibus scriptoribus eam Expe commemorati; hoc eA ∞nV, Orientales, quo
nomine Chaldaei designanEuE. Nam ex Chaldxa primum profectos esse Sabios docee
Abultaragius. Ili aucem haererici habentur ab Arabibus, qui iildem erroribus inte-
Ctos Fuisse narrane recustistimos Chaldxos, acque in hac secta nacum et eductum
Fuisse Abrahamum, sed eam demum ejurasse. Ac Sabii ipsi auctorem disciplinx sux
Jactane sabium Sechi filium, Adami neporem. Doctissimos viros hxreseos Lux afines
habuerune: in his Thebich ben Corrati, e Albaceonium, prxstancissimos AAronO-
mos. Lias ho eorum orismaltones aert cocumus l’ocockuis, calque veri
non ablimiles. Velur illa, qua nomen arcessit ab Arabico verbo, Tseba, quod est,
priscinos Dei cultus novis admissis relinguere. Cu Contirmanaa atterre portumus no-
mess Christianorum illorum Ballarentium, qui Sancti Tenans hue ascumur. LII
hodieque appellantur, Sabbi, uti a peresrinatoribus accepus. Ouoet sbiien cribur
Tolet, Anciquarum religionum perduellibus et transtugis, dgba ratS, diSctaess. VC-
rum cerrissimam eam esse quam damus, ostendie libri hujus De agricultura cieulus, Pocock. in
bultar. de
quem cicat Abrabaniel. Nam hunc Sabiorum fatum esse docet Moles ben Maimon. morib. Arab.
Sed rererramur ad propolirum. Fuie tempus, cum existimarem dictionem, Monios, Maimon. in
ore nerocti.
factam esse ex exicheto Mercurii, Noui C. Verum rocabuli hujus veriloguium omni- tioc. 3. cap. 29
no pecendum est ex Aoypria lingua. Id exponens Craulminus aic, Mo, Sgypriace, Caulm. in libr.
aquam, Conare: Ni, vero, ex; Monios isitur avroneEes ese, ex aqua, live voson, uE in Derit. S mOnE,
OlS
suppoliciciis Orphicis appellatur. Equidem apud Philonem, solepthum, e Elemen Phil. libE. L. DC