# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0098
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0098?run=74
# Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207)
# Folio 70, page id 1815012307:0098
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=98
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000098.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 87 lines, status machine
# Lines: 87 recognised, mean confidence 0.87
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

E
nec palam apparentis. Deos omnes alatos Fingebat Taaucus, ceste Sanchoniattone apuc
Eul. PtaP. AI. Cuebium. Sacurni vero non humeros solum, sed ec caput alatum expresic, uc una
ala Cer 67i rd nruorincorees ve, super mente principatum obtinente: alcera 67i 8 audn-
EuT. Prxp. libE. DcoE: super sensu. In Fabulis Flieroglyphicis Aorpriorum a PignOrio e FTCTWATEO
ellicis, Dii plerique pinguneur alaco capire e humeris. Cnepho etiam Aoypeii im-
eorphyr. Fus. Ponebane capur accipieris, qui natura lua alatus est. Teltis apud Fulebium P’orphy-
Prxp. 1. 3. c. 9. rius. Testis apud cumdem Orpheus jorem alis instructum cAc. Alas quoque capite
Sestantem ic gr eaupaeria exhibet Clemens Alexandrinus, proprer similes videlicee
Enseb. Prap. Caussas. Nec alia Forrasse est origo alarum, qua Mercurii petasum cesebane. Nec
libr. 3. cap. er. alia etiam caussa, quamobrem Dynacta Mamlucorum Circastorum Agypei, cum re-
sia pompa ornaci procedebane, lupra caput luum arem et conopeum seltari vel-
lene, uci legimus in Flistoriis Acabum. Symbolum hujus n eos Baonneis, Cnephi verti-
ei impolici sc interprecatur Fusebius, En 20705 SGoDETOS, ni nepopoS, ni s PaVCE,
ni on CcortoS, ni dn CaornS, ni dn vOECCS vetras. S ny rS EpS QVoIS er en nepann
neiraet. Duod mens coenitu difficilis est, es abscondita, nec palams apparens, es quod vitam
praestat, es quod regina est, es quod more intellisentis rei movetur. Quamobrem e alae ortus
in capire est. Nos rei hujus caulsam arcessimus ex ipsis Mosis verbis, qui Deum (iC
Exod. 33. 20. inducie loquentem: Non poteris videre faciem meam: non enim videbit me homo, ex vi-
Plam. 27. 12. Vet. Onde David de Deo: Et posuit tenebras latibulum suum. Fe alibi: Nubes es ca-
ligo in circuitn ejus. TCaiaS: Vere tu es Dens absconditus. FE PauluS: Qui solus habet immor-
talitatem, e lucem inhabutar inaccessibilem; quem nullus hominum vidit, sed nec videre
suttin. Paren. potest. FE Pscudo- Orpheus apud justinum, e Fusebium:
avror s’ex opo, e sd vé voS eSHCCNTat
ipsum autem non video, nubes enim eum circum sistit.
Sed e Angeli Dei nomen, capire decimo certio libri fudicum, cst ih, _ capire
nono Tlaix Messix nonien CA KehB. Radix veriusque est x absconditus fuit. Scri-
bic Justinus in Paranerico, Acmonem priscum Auctorem Deum appellare, neguou-
por; Mercurium autem aperre pronunciare difficile esse Deum cognoscere; qui vero
coonolcere poruerie, cognica eloqui non posse. AE Amun, qui juxca Tamblickum, et
Proclum idem est ac Pheha, Sive Vulcanus, e Osris, ue dixi, proindeque idem ac
Moles; Amum, inquam, Esypriorum lingua, occulcum lignificac, Manectione Seben-
nyta celte apud Plucarchum: quod Moles de monce delcendens Faciem luam ex Dei
congrestu fulgidam velamine occuluerit. Tamblichus vero, qui Amun Molem esse nC-
sciric, ec incellectum opiticem esse censuie, appellacionis illius racionem acculie bis
verbis: quod Opifex intellectus, qui es veritatis est dominus atque sapientia, quatenus in cene-
rationem proerediens occultam, latentium rationum potentiam traducit in lucem, amun icy
priaca lingua vocatur. Sed haec obiter. De origine vero nominis Phtha Kirchero al
sencior, qui a pertuadendo factum putar: sin enim Ebrxei reddune, persuasus
est, unde _ retda, nam ut orationé mentes mollic ac Rectie MercuriuS, Sic res
alias Vulcanus Aexibiles et tractabiles praestat; quamobrem d Mulciber dictus
eA, hoc est mrinsxos. HIinc emendandus Philo Byblius, qui de Chryior sive
Vulcano disserens, aie naNesa avror ni AauXor. Id exponie BOCharEUS, Jovem
mathlnatorem, ab Fbraico ,. quod machinam Ponat. Perperam: legendum enim;
Aia pNIOr TupItCT pINZIOS inCeF EEEX COS Fuit ralde celebraLUS. Naeora in ejus HO-
norem insticura Fuerunt apud Achenienses. Scd ec ita cognominatus Fuie Bacchus, uc
legitur non semel apud Plucarchum. Bacchus aurem Moles est. Non minus commo-
parius, lib. 2. de OFISTHCM VOCaBUI PMINa referre possis ad dictionem BB, qua transiie ad
LLSioS, ut docet IBH CaBar in Scala magna. Significat aurem aperuit, solvit;
Guoe omnia pervadac ex dillolrar igms. Alter Tamblichus, qui Pheha nuncupatum
vul, Duatenus sine mendacio peragit omnia: HoC etl, aetle ex candide. AEque ica eriam
oriso nominis esec p. Veramris nominis Ossaltoe lulare, sive à ns, sive
a ris) in Mosem nomen congruet, quisellallatias ee perricaces Elraelicarum men-
res moiliie, e ad Dei obleguium ACXIE; d Maris claustra, vastas actelli Politudines
T. CaP. 10.
Cap. 10.
Dephieus
Clem. Alex.
SeroM. I1bF. 6
2a 15. 15
uleb. PFaF
libr. 13. Cap. 12.
Fudic. 13, 18.
112. 9. 6.
Tamblic. de
myster.
Dlucarch. de
Ilid. et Olt.
Phil. Byb1
naer tubeii
1c
Boch. inc
libr. 2. Cap. 2.
PluE. in Ancon
oei vapxo
Holtilibus copiis insessas, et difficilem longamque viam, aC prOpC MMMAI LBaIS
aperiE. Reliqua etiam qua de Vuicano diximus, i mosem Cactune. Vet cti lu-
premi Ailius credicus CA, ob singularem in Deum piclatent, quaesu Placetsee, sIII
Exod. 4. 22.
Serem. 3F. 9.
O(C. Z. 10.
Dei appellantur. La de causta Mu sum appenlac ICraclem Deus in Exodo, ec
apud Teremiam. Ouo relpexit Paulus cumsaC ad Corinchios scriberet: Propter quod
cipiam vos; ex ero vobis in patrem, es vos erius mihi in filios es filias, dicit Dominus om-
Sob. 2. 12, 15. cetur eis, Filii Dei viventis. Sic apl hanmem: Quorquot autem receperunt eum, dedit
exite de medio eorum. e separamini, dicit Dominus, e immundum ne tetizeritis;  eso re-
nipotens. Sic et apud Oleam: Et erit in loco ubi dicetur eis: Non populus mens vos, di-