# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0110
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0110?run=74
# Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207)
# Folio 82, page id 1815012307:0110
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=110
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000110.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 86 lines, status machine
# Lines: 86 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

dPOSI
Dion. Peries. BHHs Phrygix moncibus, quod cradir Apollonii Scholiastes, vel porius Scholiasta;
Axoli. Sch. libr. (erddica hac enim e optima Scholia Tarrhai Lucilli, Sophoclei, e Theonis, doctil-
AritEooh. scho1. Simorum Crammaticorum este docet Aristophanis Scholiastes:) sed e Phaenicia. Bery-
et enim culeos fuisse discimus ex Sanchoniachone, et Damascio. Onum aurem c Cabi-
Sanchon. apud ris Fuisse Bacchum prodic idem Scholiastes Apollonii; unum quoque ex illis fuisse Mer.
Praep. Erans curium assererat ex Dionrsocoro. Ilorum vero tracrem fuisse Asculapium narrane
Daiase apud Philo Byblius ex Sanchoniachone et Damascius apud Phocium. Aequi Scrapidem,
Bacchum Mercurium ec AEsculapium unius NIosis simulacra fuisse parrim jam
vicimus, partim infra vincemus. Itaque mera Molis mysteria in Cabirorum my-
Reriis delicelcere credendum est. Recepea aurem ea fuerune, ex in ImBrO, uE ex
Flesich. in Ka Scephano X Fustathio docuimus; e in Lemno, ue habet FTesychius; et in Samo-
thrace, qux Thracia insulx sunt, ut Veteres celtantur. Delara fuisse et ad Thyr
rhenos a Cabiris ipsis frarribus scribir Clemens Alexandrinus. Delata et ab Anea in
Yir8. 3. _n. Icaliam Fuisse colligitur ex ejus narratione apud Virsilium:
Feror exul in altum
Cum sociis, natoque, Penatibus, et Maenis DIS.
Maeni Dii sunc Dii Cabiri, hoc est ∞133, sic dicti a 739, quod Fbraice _ Ara.
Dice Girnificar, magnus fuit, potens fuit. Onde in Augurum libris Divi Potes appella-
Varc. de R. R. BanEuT, Deoi suvaroi in Samochrace, ur est apud Varronem. Perrenisse ea ex ad inlu-
Arcemia. apud lam ulque Bricannix sinirimam eradie Artemidorus. Ouin e Samochracen ipsam, prius
Sccab. libr. 4. Leucoham, deinde a Sao Nercurii e Rhenes filio Samum Fuisc dictam docuit Ari-
ApoII. Schol. Storeles in Samothraces Republica, ue legitur apud Apollonii Scholiasten. Obi et
Argon. libr. 2. Mosem denuo in Mercurio agnoscis. Fc vero cum Jolaphacus ex Ochozias, hic Ilraclis
rex, ille Juda, inica simul Cocietare commercia subinde cum Thracibus e Ponti ac-
Toceph. Ancig. colis agicarerine, ue refert Josephrus, vel inde Mosem e Amramum nolcere potuerune.
Sibr. 9. Cap. 1. Verum isicur est, quod probandum sulceperam, Mosis famam, e cultum ad Fhra
ces quoque penerrace.
TI. De Termanis illustre est Taciri restimonium, quo praecipuos in illis honores
TACII. DemOT. Mercurium occupasse docet. Tum addit: Pars Suevorum e 2sidi sacrificat. Unde caussa es
orico pereerino sacro, parum comperi, nisi quod sienum ipsum in modum Liburnae Reuratum
docet advectam relicionem. Inde vero adrectam: nempe ex sForpto ubi IHS colcba-
EUT, per Fuxinum Pontum, acque inde per Damibium in Sueros, ec ex illis in reli-
quam porro Crermaniam. Cexre ad fontes Danubii penetrasse Hgrprios Osiride du-
Diod. libr. 2. Ce cestatur Diodorus; FTerodotus vero duce Seloctri Scrrhas et Phraces subegisse,
Elecod. libr. 2. in eorum regionibus troptxa stacuisse, pervenisse ad Phasim, ec in Colchide parrem
exercitus religuisse; ac Fustachius Obrim ararri ulum docuisse Tauros Scpchicam
gentem. Alio postea nomine Crermanos appellasse Mercurium obserrat Paulus Dia-
conus et W odan, sen CErrodan dixiste. Id aurem ex Mosis doctrina habuerune, quod
sbc. F. CaP. 9. nOn ex Dei magnicudine esse censerent, in ullam cum humani oris speciem astimilari.
Facic. Demor. Auctor idem qui superiorum Tacieus.
III. Ex Cermania videtur in Calliam demum crantisse idem cultus Nercurii.
Cxl. DCbell. C7alIoS eadem de Mercurio ac Crrxcos sensisse perhribet Cxlar: Deum, inquit, maxi-
Gali. libc. 6. me Mercurium colunt: bujus sunt plurima somulacra; hunc omnium inventorem artium ferunt;
hunc viarum atque itinerum ducem; hunc ad quastus pecunia, mercatura (que habere vim ma-
ximam arbitrantur. Ad urrosque autem, C2allos dico X Ctermanos, Pheuthi quoque ap-
Pellacio penecrarie, unde ex hi Theuroni dicti, ex plurimi ex iis sibi hinc nomina fe-
CerunE; veluc Theuca nobilis illa Ilrriorum regina, Theodobaldus, Theodomannus,
Avent. No. TheocebaluS, Theodebertus. Scio Aventinum nominum illorum originem repetere a
menci. pratx. Dieths, vocabulo anriquo lingux Germanica, quod divitias, officium, et facinora
Ciroc in triit. praectara Signiticar; Crotium vero à Thend, quod populum Ponat; sed verisimilior est
originatio nostra, e doctorum virorum suftragiis comprobata. Dani, et ad Sepren-
erionem politx sentes Germaniex propaginis, Tiis Mercurium appellabane, Aneli
reves. Testes Monumenta Danica V ormii. Galli vero Teuracen Supremum Deum
venerabantur, e lanouine humano placabant. NTomen forcasle compotuum ex Theuth
e Faith. Faith Armorica lingua e Bricannica vereri, quae valde aHfines (IINE, eE PTOK
De eadem, et quarum ueramque a veceri Gallica manasse cruditi sciune, viam ignifi-
Cac. Tta ut Theuth taith. Cire Teatates, idem Conet ac Dens via, sive croct , quod unum
Camd. Drir. ese diximus ex cognomentis Mercurii. Iloc nominis etrmon debemus Camdeno. AF-
cessere id quoque poltumus ex rocibus Theuth d Tat, qux postrema dictio patrem no-
eac cadem Celtica vereri lingua, ac PI. Mercurium parrem dixisses, ut Romani dixerune
Diespiter, sire suppiter, e Marspirer. Intigne praeterea Asypriaca religionis ad Crer-
manos et Callos propasaca monumencum, c sepulero Childerici Francorum Resis
uvib.
aleb. libr
Phoc. Cod. 2-
Apollon. Schic
ibr. I. AF8.
Fuleb. PExP.
aeo
Clem. Mex.
2
Xt
Germanis,
Germ
onsiacti in
DIOn. Pet.
Paut. Diac. D
E. Lon
BexI
Callis
Inn. BC
Goch.
NOE
m
IbE. 1. Cap.