# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0125
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0125?run=74
# Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207)
# Folio 97, page id 1815012307:0125
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=125
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000125.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
# Lines: 66 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Benter amicitiam et germanitarem renorare cum Spartanis, ne amicitiae solvatur ne-
Zus, ac neslecta societas diucurnitare exrabescat. Sic intellexic Vulgatus Interpres,
Sic Syrus. Lonse rero alirer Josephus: nam istaec: nuris Er a egsdecis rSTOV OVrES, NoS
isitur his non indicentes, refert, non ad, oruuaxas ni pintas, societate es amicitia, qux
PTOxime PExCCdUINE; Sed ad, aESCNHOaV E750, 8n est adte nucor Missa sunt exi-
stole, quod estis fratres nostri; acque ita expONIE: 3 Seovo s roiavmS diroctiEeS.
Non indisentes hujusmodi declaratione. Tum quod subest in Machabaico: EDanAnOI
EXorres 2a 616Nsa 2 à na rà er rais rpoir nucor. Solatio habentes Libros sacros qui sunt in
manibus nostris, sIC reddie Joseptus; ca io en  ice ncor HCMSCVD ZauMaNOr.
Duod sacre nostra literae his sidem fecerint: hoc est, ejulmodi significatione, et admoni-
tione nobis opuS NON CraT, ea nempe qua de sermanicare nostra nos monuistis, quippe
quam jam ex Librisnostris Caeris comperram habebamus. Velim EguUS eE AEEenES LC-
Etor cocam Mlachabaici Scripeoris pericopen expendat, ex cum ancecedentibus ac se-
quentibus controvertam proir consigae, omnino intelliset ea, quorum à coescecis ju-
daos esse seribit Jonachas, este ooupaeriar ex pixiar Spartanorum, quarum proxime
Pracedic ec subelt mentio. Nam si id sibi voluisset Jonathas, Judxos non eouisse ad-
monicione illa, qua de germanitate sua cum Spartanis docebantur, dixisser utique,
nucis EV a WeSSEEIS E: Nos icitur non indixentes ea. Nunc cum dixerie esscor harum,
manifectum est respexisse ad ovupaiar et pixiar proxime commemoratas. Ouod oppo-
nit aurem CxOTIUS. hujus interpretationis asertOT, cdunnon hic significare a necEW,
veluc nono capice prioris hujus Machabaici: napena NEOE res NavaraisC aurs de J. Mach. 9. 35.
avrois rlu diroonoblu aurer ru norlu, vanum ex trivolum est: nam raepenencor, illic
NON BTLIFDAEUIE PEO axESCE Sed pTO inErsbOE Edenon nEivo Vuloaca rocavit. FE
gnnoir aahortationem, deprecationem, evocationem, Tignificare FAECOF; à HS) EW PFOE-
sus nego. Perperam igitur Tonacha epistolam interpolavie, ex adulceravie folephus;
quemadmodum ex illam Arii, uri recte animadrerrie Scaliser in Canonibus llagogicis. Scalis. Can.
Ouod Ei cui nostra haec de fudaorum ex Spartanorum consanguinitate conjectura non I(aS. libr. 3.
latistacie, alceram afteremus intra: nam in re dubia e incerta suspicionibus paret lo-
cus ex quaecunque probabilicarem habent aliquam e similitudinem veri, contidenter et
utiliter proxoni poNune.
ZII. In plerisque Minoi ec Rhadamanthyi conrenie, Xtare, pacria, parentibus, Phadaman-
qua nobis itidem areunento esse postune, e hunc quoque ad Motis exemplar à My- chys idem ae
choloris esse adornacum. Nominis origo obscura est _c incerta. FTanc proxonic Fusta- Moses.
astach. in
chius, exet n pnip Excern, rTESt  EC∞nCS Sern e ra pocte, arep o auru ap. Viad. E.
ravas 2aDe95 cestger Quia mater ejus insaniit, hoc est insana cupiditate affecta fuit erea
rosas, quas ipsi taurus praebuit, a quo rapia est. Ouod valde inepcum est. J. X Oriente pC-
cenda Fuic nominis hujus orisinatio: nempe ex y, quod eA, casticavit, erudivit,
subecit, praefuit, dominatus est; unde per pi paedasoeus, preceptor: de ex ∞), terruit.
Eta uc Cx ∞ tem, quod Praceptorem terribilem lonat, conslacum sic nomen Phada-
mancbyds. Elhus ecquod sic apud interos ofticium, malo Virgilii verbis, quam meis vicet. n. 6.
Cnossus haec Rhadamanihus habet durissima reena,
Casticatque, auditque dolos, subiritque fateri.
Qua quis apud suxeros furto latatus inani,
Distulit in seram commissa piacula mortem.
Continuo sontes ultrix accincta stagello
Tisiphone quatit insultans.
Aequi id in Mosem aptissime conrenic, qui ee sereras leres Librxis dixic, et si qui eas
Perrumpere auderene, acerbistimis suppliciis punivie. Floc autem munere apud inte-
tos defungi Khadamanchyn Anxerune Veceres, quod dum viverce, juri dicundo fuil-
FeE a HHInOC PEXFectuS. SunE qui leoumacorem tuisse dicanE, alu PrIrUIM SCOMIM LC-
PROPOSIEI
reterre:
percorem. Lix liphoro autem retere Scrabo imicaroemu Miibem prisci cujca Sit1b. NoL. 10.
Rhadamanchros, qui primus Crecensibus leges consticuerie, à jore eas se accepise
tingens. Ilas inter Rhadamanthyos leges memorabilis illa erat, qua vetabac ne per
Deum quis jurarce, nomenque Dei cemere uluxparee, unes r un dcor oroual, su67i
abr. Ne Dens omnino nominaretur, inquie Fuscathius; per anserem vero, auE CaneM, Fultach. in
que ariecem, aux quid simile, et jurabar ipse, et alios jurare jubebat; quod e 2 50. Hom. Ody I. F.
nob. CCnC. 5.
crare factum Ferunr. Aeque id Rhacamanchyos juramentum quamobrem inter PrO- Provcrb. BI
verbia reculerine CEraci Parcemiooraphi Zenobius, X Apostolius, e post illos dein- Apoltol. CenE.
de Frasimus, prorsus non video. Iphstima aurem MIOsis lex est: Non assimes nomen Det Zialm. Chil. 2.
Tui in vanum: nec enim habebit insontem Dominus eum, qui assumserit nomen Dei sui frustra. Cenc. 9. Pror.
Viream, dum jura redeic, manit centere Lelactamanchyn aie Placo, i quo  S vu 1rod. 10. 2.
2.