# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0134
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0134?run=74
# Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207)
# Folio 106, page id 1815012307:0134
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=134
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000134.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 78 lines, status machine
# Lines: 78 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

106
pusa Baor. quod Molaica Geneleos exordio simillimum est. Versus urrique Falso sune adscripri;
nec enim ullos vel scripsisse Linum, rel ad posteros perrenisse recur Paulanias. Fheo-
loous ucerque, e de rebus Theologicis Scripsille Fertur: nam de Lino id Serrius asse-
verat. Poeca ucerque: mulicus quoque, et cicharaedus. Oux cribuitur ipsi Iyex re-
Perta laus, camdem ab aliis concedi Orpheo, ab aliis Amphioni, quem Mosem quo-
Ptin. 1. 7. c. 56. que personatum esse octendam, Plinius docec. Vacicinator urerque e Facidicus: ta-
lem quippe fuisse Linum Serrii sencentia est. Orphei denique praceptor Linus fuisse
dicitur. Maximis ucerque lamentis e planctibus post morrem complorarus cAt. IInde
ex luoribre quoddam cancionis genus, Linus dictum cst. Inde et Hlesiodus apud Pu-
Stachium, ait cancores omnes ex cicharaedos in conviriis et cripudiis a Lini deplora-
tione ordiri, ex in eadem tinire. Aeque haec quidem omnia uc MOE ConrenianE, pTO.
xime demonstrari. Sed e alia quadam libi propria habet Linus, quibus etiam NTo-
Elerod. libr. 2. Ses esse approbatur. A3prium Fuisse narrat Flerodorus, et nomen orprium ha-
buisse Btaneros: in quo restigia agnolco nominum, Monimos, et Monios, quibus
Moses affectus est, inserea canina licera, vel extrita, uri lape t. Primi DionyC res
Diod. libr. 3. seltas Pelasoicis lireris descriphsse Linum cestatur Diodorus. Acqui Dionysus ille fuit
Moles. Eroo id sibi rule, Mosem gecta Mosis descriplisse; quod veristimum elt. Pe-
Eerod. libr. L. lassicx licera barbara crant, uc reltis est Flerodotus, et Crracisignorabiles, perinde
Ouid. in Acios. UE Ebraica. Itaque in discermendis illis errare promcum fuie. Aequi lesimus apud Sui-
dam primum Linum ex Phaenice in Craeciam liceras inculisse: unde credi possee
Phaeniciis literis, quas callebat, Dionysi historiam consignasse. Verum res alicer se
habet: eo quippe incelligendum est, Fbraica lingua, qua Phaenicia proxima e per-
similis exat, Mosis hictoriam à Mose iplo fuisse exaracam. Caererum auctor est Pupole-
mus apud Clementem e Fusebium, à Mose Judxos liceras accepisse, ab his Phaenices,
hus. PraeP. 1. 3 ab istis deinde GETXCOS: _ nos praeterca nocarimus licerarum usum Mercurio luo
qui Moles eAt, oyptios acceprum reterre. Flerculis praeceptor Fuisse fertur Linus:
Toluam Ierculem esse luo docebimus loco. En cibi vero Motem TOluX PEXCCPEA EEa
Num. 27. 28. dencem in libro NTumerorum: Dixitque Dominus ad eum (Mosem) Tolle filium Nun,
in quo est spiritus, e pone manum tuam super eum: qui stabit coram Eleazaro sacerdote, es
Deur. 3. 28. omni multitudine, e dabis ei praecepta cunctis sidentibus, es partem gloria tua. In Deu-
ceronomio etiam sc Deus ad Mosem: Praecipe Josue, es corrobora eum, atque conforta.
Fx Lino denique rersus quosdam astert Aristobulus apud Fusebium, Molaica doctrina
imburos. Velueille cR: 26suarn s os rerencoua harra rétourar. Septimo autem die per-
fecta ei omnia fuere. Ilaud equidem credo verlus illos esse genuinos, qui Linum iosum
Ficticium esse sciam: ex iis camen apparet, quicunque eos aftinzit Lino, hunc habuisse
verlualum, eadem Linum ac Mosem de mundi orioine sensisse.
ZXI. Cum Orpleo eriam ac Lino communia mulea habet Amphion. Coxvi
idem ac AL0- FuerUNE, uE ex Fusebii Canonibus incelligitur. Mercurii Ailium Faciune Amphionem
nonnulli, quod ec de aliis duobus icidem dictum est. Lyrae cantu hi eres nobilitari
fUnE. Trram ab Apolline Orplicum ex amphionem aiune accepisse. Inventio cicha-
Plin. 1. 7. c. 56. xx Oepheo a quibuldam, ab aliis Lino, Amphioni a nonnullis addicitur, ceste Pli-
Philosr, Imas. nio. Orpheus apud Philostracum ciaram restat, Amphion mieram. Taloni ad Colchi-
cam expeditionem nomen dedir urerque. Quod feros homines ee asrestes uterque ad
miciores rira culcus traduxerie; feras ille, hic Paxa morere cancu, e allicere à tabu-
lacoribus dictus est. Vrrique magicarum artium pericia cribuitur; vam de Amphione
Pautan. Eliac. tradune id quidem Pausanias e elemens Alexandrinus. Regia uterque dionitate pra-
ditus fuic: de Amphione certe cestificatur Prer2cs. Pari Faco occubuere Linus ec Am-
Fre2. Chil. 2. phion, Apollinis lagueris conforsi, quod se illi aquassent. Ouippini, qui Apollo ipse
erant, Moles videlicet: Quibus aurem rebus Amphioni cum Orpheo et Lino conre-
nic, iisdem fere Orpheo e Lino cum Mole conrenire probarimus; unde efficitur iil-
dem quoque Amphionis e Molis conrenienciam argiumentis comprobari. ITuc ad-
de e unicum tuisse Amphionis trarrem Z ethum, uinicum Mosis Aaronem; utrumque
Homer Hiadia inFantem expOSicum: Antiope Amphionis matri patrem ab Flomero altionari ATO-
rum Aurium, quemadmodum ex Asina marri Faci, qui Moses eAt, parer idem assi-
gnatur, uc supradocui; quod i A Mbles alacte smuuo M; Alpeoem a Patre
Plur. de Music. Tore instieutum, cicharx cancum reperisse, ue apud Plucarchum eradir Flcraclides;
e Arcad
Secv. in V
2c105. 4.
Scer. in VirS
Fustach. in
Hom. Wiac.
CleM. SFF. L.
Fuleo. PraB.
Evans. libr. 2
amphion
ib
AIC
PTOICDE
EIiCt. 13.
Finmoleus
GHCIACTOALHHI HOIES A DEO PIALCDEIS MIITES ACLCS CKHMIa MMCHEa PTOCHIIL; JaXCa 2(1OS
discipulum Mercurii Fuisse AmphiC, aesc ab CO, ace alta Peaeclara dona
aCceDIMe: dC PIAIIMI aram NercuriO exCITAHE. MIBUS COBLIBTCSEMI GHaNCA MErCB
rium inter ex Amphionem incercesserit necesteudo ee attinitas; tanta certe, quanta
esse pocuit maxima, adeo ut unus idemque esene, nempe MOleS.
LXLI. En cibi rurtum  LutioO: dd d rempora contemtiume; ti-